متن سوره عبس با ترجمه فارسی و انگلیسی

امیرالمومنین علیه السلام می فرمایند :

                 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند بخشنده مهربان

In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful

سوره عبس آیه 0


عَبَسَ وَتَوَلَّى

عبوس و ترشرو گشت.

he frowned and turned away

سوره عبس آیه 1


أَن جَاءهُ الْأَعْمَى

چون آن مرد نابینا حضورش آمد.

when the blind came to him.

سوره عبس آیه 2


وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّى

و تو چه می‌دانی ممکن است او مردی پارسا و پاکیزه صفات باشد.

and what could let you know? perhaps he (comes to hear you) to be purified.

سوره عبس آیه 3


أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ الذِّكْرَى

یا (به تعلیم رسول) به یاد خدا آید و ذکر حق او را سودمند افتد. (مراد عبد اللّه مکتوم است که چون حضور رسول برای تعلیم قرآن آمد جمعی از اکابر کفار قریش نزد حضرت بودند، حضرت از حرص بر ایمان و هدایت آنها به او توجه کامل نکرد و به صحبت مشغول بود و مرد متشخصی از امویان بر آن نابینا ترشرویی و اظهار انزجار نمود. بر نکوهش او و حرمت عبد اللّه این آیات نازل شد).

(he might) remember, and the reminder might profit him.

سوره عبس آیه 4


أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَى

اما آن که دارا (و مغرور دنیا) است.

as for he who is sufficed

سوره عبس آیه 5


فَأَنتَ لَهُ تَصَدَّى

تو به او توجه کنی (و حریص بر ایمان او باشی).

you attended to him,

سوره عبس آیه 6


وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّى

در صورتی که اگر او به پارسایی نپردازد بر تو تکلیفی نیست.

although it is not for you to be concerned if he remained unpurified.

سوره عبس آیه 7


وَأَمَّا مَن جَاءكَ يَسْعَى

اما آن کس که (چون عبد اللّه مکتوم به شوق دل برای ذکر خدا) به سوی تو می‌شتابد.

and to him who came to you eagerly

سوره عبس آیه 8


وَهُوَ يَخْشَى

و او مرد خدا ترس و با تقوایی است.

and fearfully,

سوره عبس آیه 9


فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّى

تو از توجه به او خود داری می‌کنی!

of him you were unmindful.

سوره عبس آیه 10


كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ

این روا نیست، که آیات حق برای پند و تذکر (همه خلق) است.

no indeed, this is a reminder;

سوره عبس آیه 11


فَمَن شَاء ذَكَرَهُ

تا هر که بخواهد پند گیرد.

and whosoever wills, shall remember it.

سوره عبس آیه 12


فِي صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ

آیات الهی در صحیفه‌هایی مکرّم (یعنی لوح محفوظ یا کتب آسمانی یا قلوب پاکان) نگاشته است.

upon highly honored pages,

سوره عبس آیه 13


مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ

که آن صحیفه‌ها بسی بلند مرتبه و پاک و منزه (از خطا) است.

exalted, purified,

سوره عبس آیه 14


بِأَيْدِي سَفَرَةٍ

(سپرده) به دست سفیران حق (و فرشتگان وحی) است.

by the hands of scribes

سوره عبس آیه 15


كِرَامٍ بَرَرَةٍ

که ملائکه مقرب عالی رتبه با حسن و کرامتند.

noble and pious.

سوره عبس آیه 16


قُتِلَ الْإِنسَانُ مَا أَكْفَرَهُ

ای کشته باد انسان (بی ایمان) که تا این حد کفر و عناد می‌ورزد!

perish the human! how unthankful he is!

سوره عبس آیه 17


مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ

(نمی‌نگرد که) خدا و را از چه چیز خلق کرده است؟

from what did he create him?

سوره عبس آیه 18


مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ

از آب نطفه (بی قدری بدین صورت زیبا) خلقتش فرمود

from a (sperm) drop he created him and then determined him,

سوره عبس آیه 19


ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ

سپس راه (خروج از نقص به کمال) را بر او سهل و آسان گردانید.

then eased his path for him,

سوره عبس آیه 20


ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ

آن گاه (به وقت معین) او را بمیراند و به خاک قبر سپرد.

then causes him to die and buries him,

سوره عبس آیه 21


ثُمَّ إِذَا شَاء أَنشَرَهُ

و سپس هر وقت خواهد باز او را از قبر بر انگیزد.

then, he will raise him when he wills.

سوره عبس آیه 22


كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ

چنین نیست (که منکران معاد می‌پندارند) بشر کافر هنوز آنچه خدا امر کرده به جا نیاورده (تا سعادت ابد یابد).

indeed, he has not fulfilled that which he has ordered him.

سوره عبس آیه 23


فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَى طَعَامِهِ

آدمی باید به قوت و غذای خود به چشم خود بنگرد.

let the human reflect on the food he eats,

سوره عبس آیه 24


أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاء صَبًّا

که ما آب باران فرو ریختیم.

how we pour down rain in abundance,

سوره عبس آیه 25


ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا

آن گاه خاک زمین بشکافتیم.

and split the earth, splitting,

سوره عبس آیه 26


فَأَنبَتْنَا فِيهَا حَبًّا

و حبوبات برویانیدیم.

how we made the grain to grow,

سوره عبس آیه 27


وَعِنَبًا وَقَضْبًا

و باغ انگور و نباتاتی که هر چه بدروند باز بروید.

grapes, and fresh fodder,

سوره عبس آیه 28


وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا

و درخت زیتون و نخل خرما.

and the olive, and the palm,

سوره عبس آیه 29


وَحَدَائِقَ غُلْبًا

و باغهای پر از درختان کهن.

the densely tree`d gardens,

سوره عبس آیه 30


وَفَاكِهَةً وَأَبًّا

و انواع میوه‌ها و علفها و مرتعها.

and fruit and pastures,

سوره عبس آیه 31


مَّتَاعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ

تا شما آدمیان و حیوانات شما هم از آن بهره‌مند شوید.

for you and for your herds to delight in.

سوره عبس آیه 32


فَإِذَا جَاءتِ الصَّاخَّةُ

(به یاد آرید) آن گاه که ندای مهیب قیامت (به گوش همه خلق) برسد.

but, when the blast comes,

سوره عبس آیه 33


يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ

آن روز که (از وحشت و هولناکی) هر کس از برادرش می‌گریزد.

on that day each person will flee from his brother,

سوره عبس آیه 34


وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ

و بلکه از مادر و پدرش.

his mother and his father,

سوره عبس آیه 35


وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ

و از زن و فرزندانش هم می‌گریزد.

his wife and his children.

سوره عبس آیه 36


لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ

در آن روز هر کس چنان گرفتار شأن و کار خود است که به هیچ کس نتواند پرداخت.

everyone on that day will have affairs to keep him occupied.

سوره عبس آیه 37


وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ

آن روز طایفه‌ای (که اهل ایمانند) رخسارشان فروزان است.

some faces will shine,

سوره عبس آیه 38


ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ

خندان و شادمانند.

laughing and joyful,

سوره عبس آیه 39


وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ

و رخسار گروهی گرد آلود غم و اندوه است.

whereas some faces will be covered with dust

سوره عبس آیه 40


تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ

و به رویشان خاک سیاه ذلّت و خجلت نشسته.

and veiled with darkness.

سوره عبس آیه 41


أُوْلَئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ

آنها همان کافران و بدکاران عالمند.

those, they are the unbelievers, the immoral.

سوره عبس آیه 42


https://janat1.ir/quran/?sura=80

تعداد بازدید این سوره : 8,832

سرفصل اصلی





دوشنبه, ۲۴ آذر , ۱۴۰۴
الإثنين 24 جماد ثاني 1447
Monday, 15 December , 2025

امیرالمومنین علیه السلام می فرمایند :

كسی كه به عالمی احترام گذارد، همانا به خداوند احترام گذارده است.

‌مَنْ وَقَّرَ عالِماً فَقَد وَقَّرَ رَبَّهُ.

«شرح غررالحكم، ج 5، ص 351»

حکمت 270 نهج البلاغه

(در زمان حکومت عمر، نسبت به فراوانى زیور و زینت‏هاى کعبه صحبت شد، گروهى گفتند آنها را براى لشکر اسلام مصرف کن، کعبه زر و زینت نمی خواهد، وقتى از امیر المؤمنین علیه السّلام پرسیدند، فرمود) همانا قرآن بر پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم هنگامى نازل گردید که اموال چهار قسم بود
نمایش متن عربی حکمت

 1. درگذشت فقيه عارف ايت الله حاج شيخ مرتضي حائري يزدي(1406ق)
2. رحلت ايت الله سيد محمد رضا گلپايگاني(1414ق)

برنامه های مجمع

آمار بازدید و محتویات