شاید که ز اندوه به دریا زده بود
آنگونه که از کوه به دریا زده بود  
گفتند در آن روز که طوفان آمد 
با عشق علی نوح به دریا زده بود

در رزم و نبرد همچو شیر است علی
در جود و کرم که بی نظیر است علی  
در روز غدیر این چنین گفت نبی  
بر جمله مومنین امیر است علی

بر تابش خورشید دلیل است علی 
محبوب خداوند جلیل است علی
شد آتش دوزخ ز نگاهش خاموش 
برتر ز پیمبر خلیل است علی

سلطان زمین و آسمان است علی 
با دشمن و دوست مهربان است علی
دست همه را روز جزا می گیرد 
الحق که امیر مومنان است علی

ای اسوه استقامت ای مرد علی  
با حضرت مصطفی تو همدرد علی 
عیسی که چنین شهره آفاق شده
با نام تو مرده زنده می کرد علی

صاحب کرمی که در جهان بی همتاست
یک عشق مدام در رکوعش پیداست
تردید نکن در آنچه قرآن فرمود:
قطعا فقط او به کل عالم مولاست

آقای همه کریم ها مولا جان 
پایان تمام بیم ها مولا جان
دستی ز سر لطف بکش بر سر ما  
بابای همه یتیم ها مولا جان

از عهد قدیم یا علی بر لب داشت 
چون طفل یتیم یا علی بر لب داشت 
گفتند در آن لحظه که از نیل گذشت 
موسای کلیم یا علی بر لب داشت

او علت آفرینش دنیا بود
در جود و کرم همیشه بی همتا بود
با اذن و اجازه علی می تابید
خورشید که زیر سایه مولا بود

با نام علی حماسه آغاز شده 
مولاست که سر منشا اعجاز شده
معنای شکاف روی دیوار‌ این است:
کعبه ز تحیّر دهنش باز شده