خود را نسبت به برادر خود وادار كه هنگام گسستن او پيوند كنى، و هنگام كناره گيریاش بر او لطف كرده و نزديك گردى، و هنگام دورى به او نزديك شوى، و هنگام جرم و بد كارى معذورش دارى، تا بدان حدّ كه گويا تو بنده او هستى و او حقّ نعمت بر تو دارد، اما بر حذر باش از اين كه اين دستورات را در غير جاى خود به كار برى (و با مردمان منافق و بیدين اين گونه رفتار كنى) يا با كسى كه شايستگى آن را ندارد چنين كنى.

احمل نفسك مع أخيك عند صرمه على الصّلة، و عند صدوده على اللّطف و المقاربة، و عند تباعده على الدّنوّ، و عند جرمه على العذر، حتّى كأنّك له عبد و كأنّه ذو نعمة عليك، و ايّاك أن تضع ذلك في غير موضعه او تفعله مع غير أهله.

بر تو باد كه در همه كارها به خدا چنگ زنى كه خداوند از هر چيز نگهدارنده است.

عليك بالاعتصام باللَّه فى كلّ امورك فانّها عصمة من كلّ شي‏ء.

اگر بخل را به صورت مردى میديديد (و براى شما مجسّم میشد) همانا مردى میديديد زشت كه هر ديده‏اى از او روى میگرداند، و هر دلى از او بر میگشت.

لو رأيتم البخل رجلا لرأيتموه مشوّها يغضّ عنه كلّ بصر و ينصرف عنه كلّ قلب.

بر گزين از هر چيز تازه‏اش را ولى از برادران قديمیترينشان را انتخاب كن.

اختر من كلّ شي‏ء جديده و من الإخوان اقدمهم.

فرار كنيد به سوى خدا (و از هر چيز به سوى او بگريزيد) و از او (به سوى چيز ديگرى) فرار نكنيد كه به راستى او شما را دريابد و هرگز نمیتوانيد او را درمانده كنيد.

فرّوا الى اللَّه سبحانه و لا تفرّوا منه، فانّه مدرككم و لن تعجزوه.

كسى كه به خود بخل ورزد نسبت به ديگران بخيل‏تر خواهد بود.

من بخل على نفسه كان على غيره ابخل.

از برادرت فرمانبردارى كن اگر چه او نافرمانیات كند، و با او پيوند كن اگر چه او با تو جفا كند.

اطع اخاك و ان عصاك، وصله و ان جفاك.

كسى را كه خدا در طلب او باشد پناهى و پناهگاهى ندارد.

ليس لمن طلبه اللَّه مجير.

كسى كه جلوگيرى كند مال را از آنها كه مدح و ستايشش كنند، به ارث گذارد آن را براى كسى كه ستايشش نكند.

من منع المال من يحمده، ورّثه من لا يحمده.

هنگامى كه برادرت پنهان و غايب است او را چنان ياد كن كه دوست میدارى او همان گونه تو را ياد كند، و بپرهيز از ذكر آنچه خوش ندارد، و باز دار او را از (عمل به) آنچه دوست میدارى كه وى تو را از (عمل به) آن باز دارد.

اذكر اخاك اذا غاب بالّذى تحبّ أن يذكرك به، و ايّاك و ما يكره، و دعه ممّا تحبّ ان يدعك منه.

چگونه تباه شود كسى كه خداوند كفيل و پايندان او است.

كيف يضيع من اللَّه كافله.

كسى كه بخل ورزد بدانچه مالك آن نيست پستى را به نهايت رسانده است.

من بخل بما لا يملكه فقد بالغ فى الرّذيلة.

بپرهيز از اين كه از حقّ برادرت غافل شوى به اعتماد حق واجبى كه تو بر او دارى، زيرا برادر تو نيز همانند آن حقى را بر تو دارد كه تو بر او دارى.

ايّاك ان تغفل عن حقّ اخيك اتّكالا على واجب حقّك عليه، فانّ لاخيك عليك من الحقّ مثل الّذى لك عليه.

كسى كه با خدا دشمنى كند شكسته شود و شكسته خورد.

من عاند اللَّه قصم.

كسى كه مالش را بر خود بخل كند، آن را به شوهر زن خود بخشش كند.

من بخل بماله على نفسه جاد به على بعل عرسه.