سیاست‌ورزی نیکو مایۀ استواری مردم است.

حُسنُ السّیاسَةِ قِوامُ الرَّعیَّةِ.

Good diplomacy leads to the stability of people.

خودتان را به وسيله آب از بوي نامطبوعي که مايه آزار ديگران است پاکيزه سازيد، به (سر و وضع) خودتان برسيد، زيرا خداوند عزوجل از بندگان کثيف و لاقيد خود که هر که با او مي نشيند از وي بيزار مي شود, نفرت دارد.

تنظفوا بالماء من النتن الريح الذي يتأذي به، تعهدوا أنفسکم، فإن الله عزوجل يبغض من عباده القاذورة الذي يتأنف به من جلس إليه.

كسي كه با خويشاوندان خويش قطع رابطه كند، هيچ دوستي براي او نخواهد ماند.

ليسَ لِقاطعِ رَحِمٍ قريبٌ.

سه چيز موجب محبت مي‌گردد، دين، تواضع و فروتني و سخاوت و بخشش.

ثلاثَةٌ يوجِبْنَ المُحَبَّةَ، الدّينُ و التّواضُعُ و السخاءُ.

( خطاب به خاک کربلا ): چه خوشبویى اى خاک! در روز قیامت قومى از تو بپا خیزند که بدون حساب و بى درنگ به بهشت روند

قال على (علیه السلام): واها لک ایتها التربة لیحشرن منک قوم یدخلون الجنة بغیر حساب‏

بخل ورزيدن نسبت به پرداخت آنچه خداوند سبحان واجب كرده است، زشت‌ترين نوع بخل است.

البُخلُ باخراجِ ما أفْترضه الله سُبْحانه من الأموالِ أقْبَحُ البُخل.

دعا براي انسان محتاج يكي از انواع صدقه است.

الدّعاءُ للسّائل إحدَي الصّدقتين.

دعا براي انسان محتاج يكي از انواع صدقه است.

الدّعاءُ للسّائل إحدَي الصّدقتين.

كسي كه در مال خود بخل ورزد، خوار و ذليل گردد و آن كسي كه نسبت به دين خود بخل ورزد، عزيز و بزرگوار شود.

مَنْ بَخَلَ بِمالهُ ذَلَّ و مَنْ بَخَلَ بِدينِهِ جَلَّ.

زياده روي در همه چيز ناپسند است، مگر در كارهاي نيك.

الاسراف مذمومٌ في كُلِّ شئ إلّا في أفعال البِرّ.

هديه دادن ، دوستى را به دنبال مى آورد .

الهَدِيَّةُ تَجلِبُ المَحَبَّةَ .

بخل، جامه فقر و تهيدستي است.

البُخلُ جِلبابُ المَسكَنَةِ.

ايمان انسان مؤمن كامل نمي شود مگر اينكه كساني را كه محبوب خدا هستند دوست بدارد و كساني كه مورد تنفّر و غضب پروردگار هستند، مورد بغض او باشند.

لا يكمُلُ ايمانُ عبدٍ حتّي يُحِبَّ مَن أحَبَّهُ اللهُ سبحانَهُ و يُبغِضَ مَنْ أبغَضَهُ اللهُ سبحانَهُ.

ادب، سبب تيزهوشي است.

بِالادَبِ تُشْحَذُ الفِطَن.

حسادت، عيبي است كه انسان را رسوا مي سازد و حرصي است شكننده و حسود را جز رسيدن به آرزويي كه در مورد شخصي كه به او حسد مي ورزد دارد، شفا نمي دهد.

اَلحَسَدُ عَيْبٌ فاضِحٌ وَ شُحٌّ قادِحٌ لا يَشْفي صاحِبَهُ إِلاّ بُلُوغُ أملِهِ فيمَنْ يَحْسُدُهُ.