شرم و حياء از پروردگار، بسياري از گناهان را از بين مي برد

الحياءُ من اللهِ يَمحَوُ كثيراً من الخطايا.

حرص زياد صاحبش را بدبخت و اطرافيانش را خوار مي‏سازد.

كَثرَةُ الحِرصِ تُشقِي صَاحِبَهُ، وَتُذِلُّ جَانِبَهُ.

شرم و حياء، انسان را از كار زشت باز مي دارد.

الحَياءُ يَصُدُّ عَنِ الفعلِ القبيحِ.

كسي كه در جستجوي عيب هاي مردم است، بايد از خودش شروع كند.

مَن بَحَثَ عَن عُيُوبِ النَّاسِ فَليَبدَأ بِنَفسِهِ.

بزرگترين تكليف الهي نيكي كردن به پدر و مادر است.

برّ الوالدين أكبَرُ فريضةٍ.

كسي كه عيب خود را ببيند، از پرداختن به عيب ديگران باز ايستد.

مَن أَبصَرَ عَيبَ نَفسِهِ شَغَلَ عَن عَيبِ غَيرِهِ.

لباس حياء و زره وفا به تن نما، برادري را حفظ كن و با زنان كمتر بحث و گفتگو نما تا رفعت و بزرگي تو كامل گردد.

تسربلِ الحَياء و ادِّرعِ الوفاءَ و احفَظِ الإخاءَ و أقْلِلْ محادَثَةَ النِّساءِ يكمُلُ لَكَ السَّناءُ

اگر راههاى انديشه ات را در نوردى تا به پايانه هاى آن رسى ، هيچ دليلى تو را جز به اين رهنمون نشود كه آفريننده مورچه همان آفريننده درخت خرما است و اين به سبب دقت و ظرافتى است كه جداسازى هر چيزى از چيز ديگر و پيچيدگى و تنوعى است كه در هر موجود زنده اى به كار رفته است موجودات بزرگ و كوچك ، سنگين و سبك و نيرومند و ناتوان ، همگى در آفرينش براى خداوند يكسانند.

ولو ضربت فى مذاهب فكرك لتبلغ غاياته ما دلتك الدلالة الا على اءن فاطر النملة هو فاطر النخلة لدقيق تفصيل كل شى ء و غامض اختلاف كل حى و ما الجليل و اللطيف و الثقيل و الخفيف و القوى و الضعيف فى خلقه الا سواء؛

بنگريد به نعمتهايي كه خداوند به هنگام فرستادن رسولي به سوي آنان عطاء فرمود كه فرمانبرداري، آنها را به آئين خود پيوند داد و آنان را برگرد دعوت خويش هم دل و هم داستان ساخت.

اُنظُروا الي مَواقِعِ نِعَم اللهِ عَلَيْهم حِينَ بَعَثَ اِلَيْهَم رسولاً ... .

هيچ چيز مانند عدالت،شهرها را آباد نكرده‏ است.

ما عُمِّرَتِ البُلدانُ بِمِثلِ العَدلِ .

(در پاسخ به اين پرسش كه : عدالت برتر است يا بخشندگى ؟) عدالت هر چيزى را در جاى خودش مى‏ گذارد و بخشندگى امور را از جهتشان خارج مى‏ سازد ؛ عدالت سياستى فراگير است اما بخشندگى عارضه‏ اى خصوصى است . پس ، عدالت شريفترين و برترينِ آنهاست

لَمّا سُئلَ عَن أفضَلِيّةِ العَدلِ أو الجُودِ: العَدلُ يَضَعُ الاُمورَ مَواضِعَها ، والجُودُ يُخرِجُها مِن جِهَتِها ، والعَدلُ سائسٌ عامٌّ ، والجُودُ عارِضٌ خاصٌّ ، فالعَدلُ أشرَفُهُما وأفضَلُهُما .

پیش از آنکه بدن‌های شما از دنیا خارج گردد، دلهایتان را از آن خارج کنید؛ چرا که در آن امتحان می‌شوید و برای غیر آن آفریده شده‌اید.

أخرِجُوا مِنَ الدُّنیا قُلُوبَکُم قَبلَ أن تَخرُجَ مِنها أبدانُکُم، فَفِیهَا أختُبِرتُم ولِغَیرِها خُلِقتُم.

Bring out your hearts from this world before your bodies fly from it, for you are examined in it and have been created for except it.

خدا داناست به هر رازى كه مردم به دل داشته اند، و به نجواى آهسته رازگويان و به هر گمان كه در خاطرى نهفته است و به هر تصميمى كه از روى يقين گرفته شود.

... عالم السر من ضمائر المضمرين و نجوى المتخافتين و خواطر رجم الظنون و عقد عزيمات اليقين ...؛

(در پاسخ به اين پرسش كه كدام خواري بدتر است؟ فرمود:) حرص به دنيا.

و قَد سُئِلَ اَيّ ذُلٍّ أَذَلُّ: الحِرصُ عَلَي الدُّنيَا.

ای مردم بدانید که کمال دین، کسب دانش و عمل به آن است و آگاه باشید که دانش‌اندوزی از مال‌اندوزی بر شما واجب‌تر است.

أیُّهَا النّاسُ اعلَمُوا أنَّ کَمالَ الدّینِ طَلَبُ العِلْمِ وَالعَمَلُ بِهِ، ألا وَإنَّ طَلَبَ العِلْمِ أوجَبُ عَلَیْکُم مِنْ طَلَبِ المالِ.

Surely, the completion of one’s faith lies in seeking knowledge and putting it into practice, and know that seeking knowledge is more necessary for you than amassing wealth.