از دست رفتن حاجت بهتر از مطالبه آن از شخص ناشایسته است.

فَوتُ الحاجَةِ أَهوَنُ مِن طَلَبِها إلَی غَیرِ أَهلِها

Losing someone `s need is better than demanding it from a mean person.

چه بسیار انسان‌هايی که سخنی (نابجا) هلاکشان کرد.

کَمْ مِنْ إنْسانٍ أهْلَکَهُ لِسانٌ.

How many people there existed who were ruined by a statement

هر كس اصل و نسبش او را [سُست گرداند و] بنشاند، ادبش او را [حركت بخشد و] برخيزاند.

مَنْ قَعَدَ بِهِ حَسَبُهُ، نَهَضَ بِهِ اَدَبُهُ؛

جاي گرفتن تقوا در دلي كه شيفته دنيا باشد، حرام است.

حرامٌ علي كٌلِّ قلبٍ متولَّةٍ بالدُّنيا أن تسكُنَهُ التقوي.

هرکس خودبین باشد خشم کننده بر او بسیار شود و صدقه داروئی است سودمند و شفادهنده و کردار بندگان در دنیایشان؛ در آخرت جلو چشمهایشان است

مَنْ رَضِيَ عَنْ نَفْسِهِ كَثُرَ السّاخِطُ عَلَيهِ و الصَّدَقَةُ دَواءٌ مُنْجِحٌ وَ أَعمالُ العِبادِ فِي عاجِلِهمْ نُصبُ أَعيُنُهم فِي آجالِهِم

بازداشتن دل از افكار ناشايسته، بهتر است از روزه داري و خودداري از خوردن غذا

صِيامُ الْقَلْبِ عَنِ الْفِكْرِ فِي الْآثامِ أفْضَلُ مِنْ صِيامِ الْمَرْءِ عَنِ الطَّعامِ.

گنج‏هاى روزى در وسعت اخلاق نهفته است.

فى سَعَةِ الاَخْلاقِ كُنوزُ الاَرْزاقِ؛

کسی که پدر و مادر خویش را غمگین سازد عاق والدین شده است

من احزن والديه فقد عقهما

اي مردم، در برابر خواهشهاي نفساني صابر باشيد و تقوي را پيشه خود سازيد زيرا صبر بر تقوي، آسان تر است از صبر بر عذاب الهي.

أيُّها النّاس اتَّقُوا اللهَ فَإنَّ الصَّبْرَ عَلي التَّقْوي أهْوَنُ مِنَ الصَّبْرِ عَلي عَذابِ اللهِ.

از تفرقه و جدایی بپرهیزید، سپس هرگاه در جائی فرود آمدید، همگی فرود آئید و هرگاه کوچ کردید، با هم کوچ کنید

.. اياكم و التفرق فإذا نزلتم فانزلوا جميعا و إذا ارتحلتم فارتحلوا جميعا.

هر كس به اندازه اي كه او را كفايت مي كند، قناعت كند، به آسايش و نظم مي رسد و در آسودگي و رفاه منزل مي گيرد.

مَنِ اقْتَصَرَ عَلي بُلْغَةِ الْكَفافِ فَقَدِ انْتَظَـمَ الرّاحَةَ وَ تَبَوَّاَ خَفْضَ الدَّعَةِ.

اي فرزند آدم! اگر از دنيا به قدري كه تو را كفايت كند خواهي، بدان كه كمترين مقدار از دنيا كفايتت مي كند و اگر از دنيا بيش از اندازه اي كه تو را كفايت كند خواهي، بدان كه همه دنيا هم بسنده ات نخواهد كرد.

ابن آدم، إن كنت تريد من الدنيا ما يكفيك فإن أيسر ما فيها يكفيك، و إن كنت إنما تريد ما لا يكفيك فإن كل ما فيها لا يكفيك.

شيعيان مرا به دو خصلت امتحان کنيد که اگر داراي اين دو خصلت بودند، شيعه اند: اهمّيّت به نماز در اوّل وقت و دستگيري برادران ديني خود با مال، اگر اين دو در آن ها نبود، پس از ما دورند، دورند و دورند!

إخْتَبِرُوا شِيعَتي بِخِصْلَتَيْنِ فاِنْ کانَتا فِيهِمْ فَهُمْ شِيعَتِي: مُحافَظَتُهُمْ عَلي أوْقاتِ الصَّلَواتِ وَ مُواساتُهُمْ مَعَ إخْوانِهِمْ الْمُؤْمِنِينَ بِالْمالِ وَ إنْ لَمْ تَکونا فِيهِمْ فَاعزَبْ ثُمَّ اَعزَبْ ثُمَّ اَعزَبْ.

ريشه عقل، قدرت است و ميوه آن شادي.

اَصْلُ الْعَقْلِ القُدَرةُ وَ ثَمَرَتُها السُّرورُ.

هرگاه خداوند بنده اي را دوست بدارد، او را به آرامش و بردباري زينت مي بخشد.

اِذا اَحَبَّ اللّه عَبْدا زَيَّنَهُ بِالسَّكينَةِ وَ الْحِلْمِ.