بردبار، کسى است که [لغزش‏هاى] برادرانش را بر تابد .

اَلحَلیمُ مَنِ احتَمَلَ إخوانَهُ ؛

هر كس اطمينان داشته باشد كه آنچه خداوند برايش تقدير كرده است به او مي رسد، دلش آرام مي گيرد.

مَنْ وَثِقَ بِاَنَّ ما قَدَّرَ اللّه لَهُ لَنْ يَفوتَهُ اسْتَراحَ قَلْبُهُ.

براي هر امتي مجوسي است و مجوس اين امت كساني هستند كه مي گويند: قَدَر نمي باشد.

لِكلّ امةٍ مجوسٌ و مَجُوسُ هذا الاُمَّة الذّين يقولون: لا قَدَرَ.

من در برابر قضاي الهي راضي و تسليم امر او هستم.

رَضينا عَنِ اللهِ قَضاهُ وَ سَلَّمنا لِلّهِ اَمْرَهُ.

زياده‌روي، سبب فقر و تهي‌دستي است.

سببُ الفَقرِ الاِسراف.

شخص بخيل، دوست و رفيقي ندارد.

ليس لِبخيلٍ حبيبٌ.

بد خوراكي است، مال حرام!

بئسَ الطعامُ الحرام.

عاقلان با آداب پند گيرند و چهارپايان (و جاهلان) جز با زدن پند نمي‌گيرند.

فَاِنَّ العاقِلَ يَتَّعِظُ بِالادابِ وَ الْبَهائِمُ (و الجاهِلُ) لا يَتَّعِظُ اِلاّ بِالضَّربِ ... .

همنشین بد ، پاره‏اى از آتش دوزخ است .

غرر الحکم و درر الکلم، حدیث6101

آن ستمي که بخشوده نمي شود، شرک آوردن به خداست. خداي متعال فرموده است: خداوند شرک به خود را نمي بخشد.

اَلظُّلمُ الَّذِي لا يُغفَرُ فَالشِّرک بِاللهِ، قَالَ اللهُ تَعَالي «إنَّ اللهَ لا يَغفِرُ أن يُشرَک بِهِ

از نظر من تفاوتي ندارد که در وصيت، فرزندانم را متضرر کنم يا آن مال را از آنان بدزدم.

ما ابالي أضررت بولدي أو سرقتهم ذلک المال.

خداوند انبياء را از فرزندان (آدم عليه السّلام) اختيار كرد، از آنان پيمان گرفت تا امانت رسالت را به مردم برسانند و نعمت هاي فراموش شده را به ياد آورند و توانمندي هاي پنهان شدة عقل را آشكار گردانند و نشانه هاي قدرت خدا را معرفي كنند.

وَ اصْطَفي سُبحانَهُ مِنْ وُلدِهِ اَنبياءَ ... .

هر كه عيبي را بجويد، آن را مي‏يابد.

مَن طَلَبَ عَيباً وَجَدَهُ.

غيبت، خوراك سگ هاي جهنم است.

الغيبة قُوتُ كِلاب النار.

تواضع و فروتني مقام و منزلت انسان را رفيع کرده و تكبر و خودخواهي مقام او را پايين مي‌آورد.

التّواضُعُ يَرفَعُ، التكبّرُ يَضَعُ.