چه وسيله بدى است آرزو، براى تباه كردن عمل.

ما افسد الامل للعمل.

علم و دانش تو از برترى تو خبر میدهد، و بذل و بخشش تو از احسان تو آگاه میكند.

ينبیء عن فضلك علمك، و عن إفضالك بذلك.

هيچ گروهى نيست كه بر پايه چيزى جز خداى سبحان برادرى كنند، جز آنكه برادرى آنها در روز قيامت كه در پيشگاه خداى سبحان قرار گيرند براى آنها نقصى باشد.

ما تواخى قوم على غير ذات اللَّه سبحانه الّا كانت أخوّتهم عليهم ترة يوم العرض على اللَّه سبحانه.

تكيه كردن بر آرزو از حماقت و بیخردى است.

من الحمق الاتّكال على الامل.

به راستى سودى كه شما از احسان خود برده‏ايد بيشتر از آن سودى است كه رو آورنده به شما از احسان شما برده است.

إنّكم أغبط بما بذلتم من الرّاغب إليكم فيما وصله منكم.

چيزى جلوى شما را نگيرد و مانع نشود از اين كه چون عيبى از برادرانتان مشاهده كنيد به او تذكر ندهيد جز ترس از اين كه او نيز همين كار را نسبت به شما انجام دهد (و هنگام ديدن عيبتان به شما تذكر دهد) و بدين ترتيب شما دست به هم داده و در مورد دوستى دنيا و رها كردن آخرت دوستانه با هم كنار آمده‏ايد.

ما يمنع احدكم ان يلقى اخاه بما يكره من عيبه الّا مخافة ان يلقاه بمثله، قد تصافيتم على حبّ العاجل و رفض الآجل.

كسى كه اميد سيراب شدن از سراب داشته باشد، نوميد گردد و تشنه بميرد.

من امّل الرّىّ من السّراب، خاب امله و مات بعطشه.

شخص بیگناه سالم و تندرست است و مشكوك بيمار است.

البریء صحيح و المريب عليل.

نظام مردانگى، برادرى خوب است، و نظام دين، يقين نيكو است.

نظام المروّة حسن الاخوّة، و نظام الدّين حسن اليقين.

كسى كه در مسير آرزوى خود گام نهد مرگش او را در اندازد.

من جرى فى عنان امله عثر بأجله.

بیگناه دلير و گستاخ است.

البري‏ء جرىّ.

برادران دنيايى را زياد مكن كه اگر از نگهدارى آنها ناتوان شدى دشمنت گردند، و به راستى حكايت آنان حكايت آتش است كه زيادش بسوزاند و كم آن سود دهد.

لا تستكثرنّ من إخوان الدّنيا، فانّك إن عجزت عنهم تحوّلوا أعداء، و إنّ مثلهم كمثل النّار، كثيرها يحرق و قليلها ينفع.

كسى كه آرزو داشته باشد چيزى را كه ممكن نيست، انتظارش طولانى شود.

من امّل ما لا يمكن طال ترقّبه.

هر بیگناهى تندرست است.

كلّ بریء صحيح.

بر مبناى شك و ترديد برادرى خود را با برادرت قطع مكن، و پس از عذر خواهى و دلجويى از او دورى مكن.

لا تصرم اخاك على ارتياب و لا تهجره بعد استعتاب.