آرزو وسيله تسلّط شيطانها بر دلهاى غافلان و بیخبران است.

الامل سلطان الشّياطين على قلوب الغافلين.

گشاده رويى منظرى زيبا و شگفت آور است، و خويى درخشنده است.

البشر منظر مونق و خلق مشرق.

ادب كردن نفس خود را خود به عهده گيريد و از شيفتگى و كشش عادتها (ى ناپسند) آن را باز گردانيد و باز داريد.

تولّوا من انفسكم تأديبها، و اعدلوا بها عن ضراوة عاداتها.

آرزو مرگ را نزديك و اميدها را دور گرداند.

الامل يقرّب المنيّة و يباعد الامنيّة.

با خوشرويى و گشاده رويى جايگاه بخشش (نزد خداى تعالى و مردم) نيكو شود.

بالبشر و بسط الوجه يحسن موقع البذل.

ميوه ادب، نيكويى خلق است.

ثمرة الادب حسن الخلق.

آرزو عمل را تباه و عمر را فانى كند.

الامل يفسد العمل و يفنى الاجل.

خوشرويى تو سر آغاز نيكوكارى، و وعده‏ات سر آغاز عطا و بخشش تو است.

بشرك اوّل برّك و وعدك اوّل عطائك.

سه خصلت است كه بر آنها چيزى فزونى نيابد: ادب نيكو، دورى گزيدن از تهمت، خوددارى از انجام محرّمات الهى.

ثلاث ليس عليهنّ مستزاد: حسن الادب، و مجانبة الرّيب، و الكفّ عن المحارم.

آرزو و خدعه‏گر و فريبكار و زيانبار است.

الامل خادع غارّ ضارّ.

خوشرويى راهنماى كرامت نفس و بزرگوارى تو است، و فروتنى و تواضعت خبر از شرافت خوى تو میدهد.

بشرك، يدلّ على كرم نفسك، و تواضعك ينبیء عن شريف خلقك.

ادب نيكو، برترين نسبها و شريف‏ترين وسيله‏هاست.

حسن الادب افضل نسب و اشرف سبب.

آرزو رفيقى است آنس آور.

الامل رفيق مونس.

خوشرويى آغاز بخشش و آسان‏ترين جود و سخاست.

حسن البشر اوّل العطاء و اسهل السّخاء.

ادب نيكو، زشتى نسب را بپوشاند.

حسن الادب يستر قبح النسب.