هر چيزى ادب (خاص) خود را دارد.

لكلّ امر ادب.

آرزو فريب میدهد، و زندگانى میگذرد.

الامل يغرّ، العيش يمرّ.

كورى ديده، بهتر است كورى بصيرت.

ذهاب البصر خير من عمى البصيرة.

آخرت را به دنيا نفروشيد و خانه فانى شدنى را به سراى جاويدان مبادله نكنيد.

لا تبيعوا الاخرة بالدّنيا و لا تستبدلوا الفناء بالبقاء.

هر حسب و افتخارى پايان پذيرد مگر عقل و ادب.

كلّ الحسب متناه الّا العقل و الادب.

كسى كه عملش نيكو باشد به آرمان خود رسيده.

من أحسن عمله بلغ أمله.

از دست دادن چشم، بهتر است از فقدان بصيرت.

فقد البصر أهون من فقدان البصيرة.

مبادا سرگرم كننده ‏اى تو را از كار و عمل براى آخرت سرگرم سازد كه زمان كوتاه است

لا يشغلنّك عن العمل للآخرة شغل، فانّ المدّة قصيرة.

ادب اندك، بهتر است از نسب بسيار.

قليل الادب خير من كثير النسب.

آرزوها را دروغ بدانيد، و از عمرهاى خود با انجام بهترين عملها غنيمت گيريد، و همانند سبقت گرفتن مردمان عاقل و خردمند سبقت گيريد.

أكذبوا آمالكم و اغتنموا آجالكم بأحسن أعمالكم، و بادروا مبادرة اولى النّهى و الألباب.

به راستى كه نمودار شده پوشيده ‏ها و پنهان ها براى اهل بينش.

قد انجابت السّرائر لاهل البصائر.

با انجام كارهاى آخرت (و عبادات) در جستجوى دنيا مباش و دنياى حاضر زود گذر را جايگزين آخرت پايدار مكن، كه اين كار شيوه منافقان و خلق و خوى مارقان (و خارج شدگان از دين) است.

لا تلتمس الدّنيا بعمل الآخرة و لا تؤثر العاجلة على الآجلة، فانّ ذلك شيمة المنافقين و سجيّة المارقين.

هر چيزى نيازمند عقل است و عقل نياز به ادب دارد.

كلّ شي‏ء يحتاج الى العقل، و العقل يحتاج الى الادب.

آرزوها سرمايه‏هاى افراد كم عقل است (و اساس سوداى آنها است).

الامانىّ بضائع النّوكى.

گاه میشود كه شخص بينا در رسيدن و پيدا كردن رشد و راه درست به خطا رود.

ربّما اخطأ البصير رشده.