باطل، ضدّ حق است (و با هم جمع نشوند).

الباطل مضادّ الحقّ.

مردمان چيزى از دنياى خود را بخاطر اصلاح آخرتشان وا نگذارند، جز آنكه خداى سبحان بهتر از آن را براى آنها جايگزين كند.

لا يترك النّاس شيئا من دنياهم لاصلاح آخرتهم الّا عوّضهم اللَّه سبحانه خيرا منه.

كسى كه پستى ادبش او را بر زمين اندازد، شرافت حسبش او را بلند نگرداند.

من وضعه دناءة ادبه لم يرفعه شرف حسبه.

آرزوها تو را فريب دهد، و در نزد حقايق اين عالم تو را واگذارد و رها كند.

الامانىّ تخدعك و عند الحقائق تدعك.

باطل، فريبنده‏اى است حيله‏گر.

الباطل غرور خادع.

شايسته است براى آن كس كه سراى فانى را بشناسد، كه براى سراى پايدار كار كند.

ينبغي لمن عرف دار الفناء ان يعمل لدار البقاء.

كسى كه شيدا و شيفته ادب باشد بديهايش اندك شود.

من كلف بالادب قلّت مساويه.

از آرزوها دورى كنيد كه در حقيقت آنها مرگ‏هايى مسلّم هستند.

احذروا الامانىّ فانّها منايا محقّقة.

باطل ناتوان‏ترين ياورهاست.

الباطل أضعف نصير.

شايسته است براى آن كس كه يقين به پايدارى آخرت دارد كه براى آن كار كند.

ينبغي لمن ايقن ببقاء الآخرة و دوامها ان يعمل لها.

كسى كه ادبش بد باشد حسب او پست گردد.

من ساء ادبه‏شان حسبه.

بپرهيز از اعتماد كردن بر آرزوها كه آن سرمايه بیخردان است.

ايّاك و الاتّكال على المنى فانّها بضائع النوكى.

مركب باطل، سوار خود را بلغزاند (و بر زمين زند).

الباطل يزلّ براكبه.

به راستى كه سرانجام كار پيش روى شما است، و به راستى كه قيامت پشت‏ سر شما است كه شما را به جلو میراند.

انّ الغاية امامكم و انّ السّاعة ورائكم تحدوكم.

هر كه ادب او بر عقلش افزون باشد (و بر عقل او ادب هم افزوده شود حكايت او در ميان مردم) همچون شبانى است در ميان گوسفندان بسيار.

من زاد ادبه على عقله، كان كالرّاعى بين غنم كثيرة.