كسى كه شيفته ادب گردد خود را آراسته است.

من استهتر بالادب فقد زان نفسه.

هر گاه امانتى به تو سپردند آن را باز ده، و خيانت مكن با كسى كه به تو خيانت كند.

ادّ الامانة الى من ائتمنك و لا تخن من خانك.

كسى كه بر مركب باطل سوار شود پشيمان گردد.

من ركب الباطل ندم.

كسى كه فساد و تباهى او را شاد گرداند، معاد و روز واپسين او را بدحال كند.

من سرّه الفساد ساءه المعاد.

براى عقل، ادب همدم خوبى است.

نعم قرين العقل الادب.

امانتدارى و وفا، درستى و صداقت كردار است، و دروغ و افتراء (تهمت) خيانت گفتار.

الامانة و الوفاء صدق الأفعال و الكذب و الافتراء خيانة الأقوال.

كسى كه بر مركب باطل سوار شود، آن مركب او را به هلاكت اندازد.

من ركب الباطل أهلكه مركبه.

به راستى كه آدمى بر آنچه از پيش فرستاده در آيد، و بر آنچه بر جاى نهاده پشيمان است.

إنّ المرء على ما قدّم قادم و على ما خلّف نادم.

ادب نيكو، نسب خوبى است.

نعم النسب حسن الادب.

ايمان ندارد كسى كه امانتدار نيست.

لا ايمان لمن لا امانة له.

باطل را جولانى است.

للباطل جولة.

اگر به راستى طالب و جوياى نعمتهاى الهى هستيد جانهاى خود را از سراى بدبختى آزاد كنيد.

إن كنتم للنّعيم طالبين فأعتقوا أنفسكم من دار الشّقاء.

حسبى چون ادب نيست.

لا حسب كالادب.

كسى كه به امانت دارى عمل كند ديانت خود را كامل كرده است.

من عمل بالأمانة فقد اكمل الدّيانة.

كسى كه بر مركب باطل سوار شود گامش بلغزد.

من ركب الباطل زلّ قدمه.