خوب امانتدارى سر فصل اعتقادات انسان است.

صحّة الامانة عنوان حسن المعتقد.

كسى كه باطل را به كار بندد دچار عذاب و ملامت گردد.

مستعمل الباطل معذّب ملوم.

حسبى برتر از ادب نيست.

لا حسب ارفع من الادب.

بدترين مردم كسى است كه عقيده‏اى به امانتدارى ندارد، و از خيانت پرهيز و پروايى ندارد.

شرّ النّاس من لا يعتقد الامانة و لا يجتنب الخيانة.

به غرّش در آمد شتر ناز پرورده باطل پس از خموشى، و روزگار بسان درنده‏اى گزنده حمله‏ور شد.

هدر فنيق الباطل بعد كظوم، وصال الدّهر صيال السّبع العقور.

كسى كه ادب ندارد عقل ندارد.

لا عقل لمن لا ادب له.

اساس اسلام امانتدارى است.

رأس الاسلام الامانة.

از ناخشنودى كسى كه باطل او را خوشنود سازد ناراحت و بد حال نشويد.

لا تكرهوا سخط من يرضيه الباطل.

به آقايى نرسد كسى كه از ادب تهى است و به سوى بازى ميل كند.

لا يرأس من خلا عن الادب و صبا الى اللّعب.

هر گاه خداوند بنده‏اى را دوست بدارد امانتدارى را محبوب او گرداند.

اذا احبّ اللَّه عبدا حبّب اليه الامانة.

عزيز نشود كسى كه به باطل پناه برد.

لا يعزّ من لجأ الى الباطل.

آزار كردن خشم به بار آرد.

الاذى يجلب القلى.

هر گاه امانت (در كسى) قوى شد راستگويى در او زياد گردد.

اذا قويت الامانة كثر الصّدق.

چه دور است از رسيدن به سعادت كسى كه به تن آسايى و بيكارى تن داده است.

هيهات من نيل السّعادة السّكون الى الهوينا و البطالة.

مؤمن كسى است كه آزار مردم را تحمّل كند، ولى هيچ كس از او آزارى نبيند.

المؤمن من تحمّل اذى النّاس و لا يتاذّى احد به.