انس و همدمى در سه كس باشد: همسر همراه، فرزند صالح، و برادر همراه.

الانس فى ثلاثة: الزّوجة الموافقة، و الولد الصّالح، و الاخ الموافق.

بپرهيز از پرخورى كه هر كس بدان دچار شد در دهايش بسيار و خوابهايش آشفته و پريشان گردد.

ايّاك و البطنة فمن لزمها كثرت اسقامه و فسدت أحلامه.

كار بد، دليل پستى اصل و نسب است.

سوء الفعل دليل لؤم الاصل.

وحشت تنهايى، انس امنيّت را میبرد، و وحشت ترس، انسان با جماعت را مكدّر سازد.

انس الامن تذهبه وحشة الوحدة، و انس الجماعة ينكّده وحشة المخافة.

به راستى كه چهار پايان اندوهشان شكمشان میباشد.

انّ البهائم همّها بطونها.

بر شما باد كه براى خواستن حاجت نزد مردمان شريف النفس كه داراى ريشه و اصلى پاك هستند برويد، كه حاجت نزد آنها زودتر بر آورده گردد آنها نزد شما پاكيزه‏تر از ديگران هستند.

عليكم في طلب الحوائج بشراف النّفوس، ذوى الاصول الطّيّبة فانّها عندهم اقضى و هى لديكم ازكى.

كسى كه از مردم دورى گزيند با خداى سبحان انس گيرد.

من استوحش عن النّاس انس باللَّه سبحانه.

مبغوض‏ترين بندگان در پيشگاه خدای سبحان كسى است كه اندوهش شكم و عورت او است.

أمقت العباد الى اللَّه سبحانه من كان همّته بطنه و فرجه.

كسى كه ريشه‏اش ناپاك باشد حضور او (و مصاحبتش) بد باشد.

من خبث عنصره ساء محضره.

كسى كه با خداوند انس گيرد از مردم وحشت دارد.

من انس باللَّه استوحش من النّاس.

بپرهيز از ادامه پر خورى كه به راستى اين كار دردها را بر انگيزد و بيماريها را تحريك كند.

ايّاك و ادمان الشّبع فانّه يهيّج الاسقام و يثير العلل.

چه ماندنى دارد براى شاخه پس از رفتن ريشه.

ما بقاء فرع بعد ذهاب اصل.

ثمره و ميوه انس با خدا دورى گزيدن از مردم است.

ثمرة الانس باللَّه الاستيحاش من النّاس.

براى پارسايى، سيرى بد قرين و همراهى است.

بئس القرين الورع الشّبع.

كار نيك پاكيزه نيست (يا افزايش نمیيابد) با وجود انسانى كه اصل و ريشه ندارد.

لا تزكو الصّنيعة مع غير اصيل.