تأنّى در كار، آن را از سستى و بیپايگى ايمن سازد.

التّأنّى فى الفعل يؤمن الخطل.

با پرخورى زيركى نخواهد بود.

لا فطنة مع بطنة.

كسى كه خوراكش اندك باشد فكر و انديشه‏اش پاك گردد.

من قلّ اكله صفى فكره.

كسى كه با تأنّى كار میكند موفّق است اگر چه در اين راه به هلاكت رسد.

المتأنّى مصيب و ان هلك.

سيرى با قيام به واجبات با هم گرد نيايند.

لا تجتمع الشّبع و القيام بالمفترض.

كسى كه غذايش كم شد، هزينه زندگى برايش سبك خواهد شد.

من قلّت طعمته خفّت عليه مئونته.

هر كس با تأنّى و آرامش كار كند از لغزشها ايمن باشد.

من اتّأد أمن من الزّلل.

تندرستى و پر خورى با هم جمع نشوند.

لا تجتمع الصّحّة و النّهم.

كسى كه در خوردن به اندك اكتفا كند تندرستى او بسيار و انديشه‏اش شايسته باشد.

من اقتصر فى اكله كثرت صحّته و صلحت فكرته.

تأنّى در كار پشت گرمى آورد.

التّأنّى يوجب الاستظهار.

زيركى و پرخورى با هم جمع نشوند.

لا تجتمع الفطنة و البطنة.

بر شما باد به ميانه روى در خوراكیها كه اين كار از اسراف دورتر، و براى تندرستى بهتر و براى انجام عبادت كمك كار بهترى است.

عليكم بالقصد فى المطاعم فانّه ابعد من السّرف، و اصحّ للبدن و اعون على العبادة.

تأنّى در كار دور انديشى است.

التّأنّى حزم.

آرايش درون زيباترين از آرايش برون است.

زينة البواطن اجمل من زينة الظّواهر.

چه بسا خوردنى كه (به خاطر اسراف و جهات ديگر) از خوردنیهاى ديگر جلوگيرى كند.

كم من اكلة منعت اكلات.