كسى كه بشناسد روزگار را، از آماده شدن غافل نماند.

من عرف الايّام لم يغفل عن الاستعداد.

خداوند جلّ جلاله را چشمها هرگز آشكارا نبيند، اما دلها با نيروى حقيقت ايمان، وى را درك كنند.

لا تدرك اللَّه جلّ جلاله العيون بمشاهدة الأعيان، لكن تدركه القلوب بحقائق الايمان.

كسى كه آماده گردد براى سفر خويش شادمان باشد در حضر خويش (يعنى اكنون كه هنوز به سفر نرفته).

من استعدّ لسفره قرّ عينا بحضره.

خداى سبحان (چنان است كه) در خردها نگنجد، و در مسير وزش افكار در كيفيّت خاصّى قرار نگيرد، و در وهمها در نيايد تا به تصرّف آنها در آيد و محدود شود.

لم يتناه سبحانه في العقول فيكون في مهبّ فكرها مكيّفا، و لا في روّيات خواطرها محدّدا مصرّفا.

آمادگى خوبى است عمل براى روز جزا و بازگشت.

نعم الاعتداد العمل للمعاد.

خداى سبحان را خردها نبيند تا از وى بازگو كند، بلكه خداى تعالى پيش از توصيف هر وصف كننده‏اى خود آغاز به وصف خود كرده است.

لم تره سبحانه العقول فتخبر عنه، بل كان تعالى قبل الواصفين به له.

آماده شدن سود ندهد آن گاه كه زمان بگذرد.

لا تنفع العدّة اذا ما انقضت المدّة.

غواصّان درياى علوم و زيركى دركش نكنند، و همّتهاى والا و افكار بلند به كنه ذاتش نرسند.

غوص الفطن لا يدركه، و بعد الهمم لا يبلغه.

من شما را دستور میدهم به آمادگى نيكو و تهيه توشه بسيار براى روزى كه در آييد بر آنچه از پيش فرستيد، و پشيمان گرديد بر آنچه بر جاى نهيد و كيفر و پاداش بينيد بر آنچه عمل كرده‏ايد.

إنّى آمركم بحسن الاستعداد و الإكثار من الزّاد ليوم تقدمون على ما تقدّمون، و تندمون على ما تخلّفون، و تجزون بما كنتم تسلّفون.

نزديك هر چيز است امّا نه اين كه پوشيده باشد با آن، دور است از آنها امّا نه اين كه از آنها جدا باشد.

قريب من الاشياء غير ملابس بعيد منها غير مباين.

نبايد خانواده و دوستان تو بدبخت‏ترين مردم در رابطه با تو باشند (يعنى به ديگران بيشتر از آنها احسان و محبت كنى).

لا يكن اهلك و ذو ودّك أشقى النّاس بك.

نه به درون چيزها رفته، و نه از آنها بيرون آمده است.

ليس في الاشياء بوالج و لا عنها بخارج.

كسى كه به خاندان خود بد كند اميدى به او بسته نشود. حرف «الباء»

من أساء الى أهله لم يتّصل به تأميل.

نه حلول كرده است خداى سبحان در چيزها كه پندار شود در آنهاست، و نه دور است از چيزها كه گفته شود از آنها جداست.

لم يحلل اللَّه سبحانه في الأشياء فيكون فيها كائنا و لم ينأ عنها فيقال هو عنها بائن.

انسان بخيل نكوهيده است، آدم حسود اندوهگين است.

البخيل مذموم، الحسود مغموم.