هر که مال خود را در حال اختیار از نیکان دریغ کند، خداوند مالش را به ناچار صرف بدان خواهد کرد.

مَن مَنَعَ مالَهُ مِنَ الأخیارِ اختِیاراً صَرَفَ اللهُ مالَهُ إلَی الأشرارِ اضطِراراً.

Who withholds his property from the good volunairly, Allah will transfer his wealth to the bad.

بخل، ترس و آز سرشتهایى جداگانه است که فراهم‌آورندۀ آنها بدگمانى به خداست.

إنَّ البُخْلَ وَالجُبْنَ وَالحِرْصَ غَرَائِزُ شَتَّی یَجْمَعُهَا سُوءُ الظَّنِّ بِاللهِ.

Even though miserliness, cowardice and greed are different qualities, yet they are all caused by suspecting Allah

کم آسایش‌ترین مردم، انسان بخیل است.

أقَلُّ النّاسِ راحَةً الْبَخیِلُ.

The least convenience belongs to the jealous people.

نگاه كردن به شخص بخيل، باعث قساوت و تير‌‌‌‌گي قلب مي‌شود.

النظر إلي البخيل يُقسِي القَلبَ.

بخيل در دنيا دچار مذمت و نكوهش و در آخرت گرفتار عذاب و سرزنش مي‌شود.

البخيل في الدنيا مَذمومٌ‌ و في الآخرة مُعذَّبٌ مَلوم.

دو خصلت است كه در مسلمان جمع نمي‌شود: بخل و بد اخلاقي

خصلَتانِ لاتَجتمعانِ في مسُلِم: البُخل و سُوءُ الخلَق.

بخيل بيشتر از آنچه از مالش امساك مي كند از آبرويش مي‌بخشد و از دين خود چندين برابر دارائي و ثروتش تباه مي‌سازد.

البَخيلُ يَسْمَحُ مِنْ عِرضِهِ بأكثَرِ ممّا أمْسَكَ مِنْ عَرضِهِ و يُضَيِّعُ مِن دينه أضعافَ ما حفظ مِن نَشَبِهِ.

بخل گرد آورنده بدي‌ها و عيب‌ها است و آن افساري است كه انسان با آن به سوي هر بدي اي كشيده مي‌شود.

البخل جامعٌ لَمساوِي العُيوب و هو زِمامٌ يُقادُ به إلي كلِّ سُوء.

در شگفتم از براي شخص بخيل كه مي‌شتابد به سوي تنگدستي و فقري كه از آن گريزان است و مال و ثروتي را كه مي‌جويد از دست مي‌دهد، لذا در دنيا مانند فقيران زندگي مي‌كند و در آخرت مانند توانگران به حسابش رسيدگي مي‌شود.

عَجِبتُ لِلبَخيلِ يَستَعجِلُ الفقرَ الذي مِنهُ هَرَبَ و يَفُوتُهُ الغِنَي الذي إيّاه طَلَبَ فَيَعيشُ في الدّنيا عَيْشَ الفُقراء و يُحاسَبُ في الاخرةِ حِسابَ الأغنياء.

بخل ورزيدن نسبت به پرداخت آنچه خداوند سبحان واجب كرده است، زشت‌ترين نوع بخل است.

البُخلُ باخراجِ ما أفْترضه الله سُبْحانه من الأموالِ أقْبَحُ البُخل.

بخل آن است كه انسان آنچه را انفاق و خرج مي‌كند از دست رفته و بيهوده بپندارد و آنچه را كه نگه مي‌دارد، مايه شرف و بزرگي بداند.

هو أنْ يَري الرَّجلُ ما أنفقهُ تَلَفاً و ما أمسَكَهُ شرَفا.

بخيل كسي است كه از پرداخت حق خدا (مانند زكات و خمس) خودداري نموده، در راه غير خدا بذل و بخشش مي‌كند.

إنّما الشَّحيح مَنْ منع حقَّ الله و أنفقَ في غَيرِ حقِّ اللهِ عزّوجل.

بخل، مذموم ترين خلق و خوي است.

البُخلُ أذمُّ الأخلاق.

كسي كه در مال خود بخل ورزد، خوار و ذليل گردد و آن كسي كه نسبت به دين خود بخل ورزد، عزيز و بزرگوار شود.

مَنْ بَخَلَ بِمالهُ ذَلَّ و مَنْ بَخَلَ بِدينِهِ جَلَّ.

انسان بخيل از خدا، بهشت و مردم دور و به آتش دوزخ نزديك است.

البَخيلُ بَعيدٌ مِن الله، بَعيدٌ من الجَنَّةِ، بَعيدٌ مِن النّاس، قريبٌ مِن النّار.