ارزش مرد بقدر همت و پاكدامني او بقدر غيرت اوست.

قَدرُ الرَّجُلِ عَلي قَدْرِ هِمَّتِهِ ... وَ عِفَّتُهُ عَلي قَدْرِ غَيرَتِهِ.

يكي از سجاياي اخلاقي، عفت است كه ضد آن همان بي پروائي است.

وَ الْعِفَّةُ وَ ضِدُّها الْتَّهَتُّكُ.

با وجود پاكدامني، فقر و ناداري نيست.

لا فاقَةَ مَعَ عِفافٍ.

حكمت، با عصمت و پاكدامني قرين است.

قُرِنَتِ الْحِكْمَةُ بِالْعِصْمَةِ.

عفت و پاكدامني، شهوات (و خواستهاي نفساني) را تضعيف و تعديل مي كند.

الْعِفَّةُ تُضَعِّفُ الشَّهْوَةَ.

كسي كه نفس خود را گرامي بدارد، شهوات و خواستهاي نفساني در پيش او حقير و بي ارزش خواهد بود.

مَنْ كَرُمَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ هانَتْ عَلَيْهِ شَهَواتُهُ.

وقتي دسترسي به حلال ميسر شود، شهوت دروني كمتر ميشود.

إذا كَثُرَتْ المَقْدِرَةُ قَلَّتِ الشَّهْوَةُ.

حكمت، با عصمت و پاكدامني همراه است و هرگاه كه حكمت در آدمي تقويت شود، شهوت او تضعيف مي گردد.

قُرِنَتِ الْعِصْمَةُ بِالْحِكْمَةِ وَ كُلَّما قَوِيَتِ الْحِكْمَةُ ضَعُفتِ الشَّهْوَةُ.

كسي كه متصفت به پاكدامني است، از لغزشها مصون ميماند.

مَنْ اُلْهِمَ الْعِصْمَةَ أمِنَ الزَّلَلَ.

ارزش مرد بقدر همت و پاكدامني او بقدر غيرت اوست.

قَدرُ الرَّجُلِ عَلي قَدْرِ هِمَّتِهِ ... وَ عِفَّتُهُ عَلي قَدْرِ غَيرَتِهِ.

كسي كه نفس خود را گرامي بدارد، شهوات و خواستهاي نفساني در پيش او حقير و بي ارزش خواهد بود.

مَنْ كَرُمَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ هانَتْ عَلَيْهِ شَهَواتُهُ.

(به عثمان بن حنيف، استاندار خود در بصره) : ... مرا با ورع و پارسائي، تلاش و کوشش، عفت و پاكدامني و پيمودن راه صحيح، ياري دهيد.

أعِينُونِي بِوَرَعٍ وَ اجْتِهادٍ وَ عِفَّةٍ وَ سَدادٍ.

انسان هاي پاكدامن و سعادتمند بوسيله ايمان به خدا به اين صفت نائل آمده اند.

فَعَصَمَ السُّعَداءَ بِالاِيمانِ.

كسي كه نفس خود را گرامي بدارد، شهوات و خواستهاي نفساني در پيش او حقير و بي ارزش خواهد بود.

مَنْ كَرُمَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ هانَتْ عَلَيْهِ شَهَواتُهُ.

خودآرائي و رسيدگي به خود، از عواملي است که سبب مي شود خداوند بر پاكدامني زن بيافزايد.

وَ التَّهْيِئَةُ مِمّا يُزِيدُ اللهُ بِهِ عِفَّةَ النِّساءِ.