ربیع بن عبدالله گوید: به امام صادق علیه السلام عرض شد:فدایت شوم ما فرزندان خود را به نام شما و پدران شما می نامیم.آیا این عمل به حال ما سودمند است؟ امام فرمود:آری به خدا قسم!مگر دین چیزی جز مهر ورزیدن و بغض و تنفر است؟! خداوند متعال می فرماید: اگر خدا را دوست می دارید از من پیروی کنید تا او نیز شما را دوست بدارد و گناهانتان را بیامرزد، که او آمرزنده و مهربان است.(آیه 31 سوره آل عمران)

قیل لِاَبی عَبدالله:جُعِلتُ فِداکَ- اِنّا نُسَمّی بأَسمائِکُم وَ اَسماءِ آبائِکُم،فَیَنتَفِعُنا ذلِکَ؟ فَقالَ؟ ای وَاللهِ. وَ هَلِ الدّینُ اَلَّا الحُبّ وَ البُغض!" قالَ اللهُ: اِن کُنتُم تُحِبُّونَ الله فَاتبَّعِوُنی یُحِببکُم الله وَ یَغفِرلَکُم ذُنوبَکُم" (آل عمران/31)

هر كه بهترين خصلتش ادبش نباشد، كمترين وضع و حالت او گرفتاري و هلاكت است.

مَنْ لَمْ يَكن‌ْ اَفضَلُ خصالِهِ اَدَبَهُ كانَ اَهْوَنُ احْوالِهِ عَطَبَهُ.

همانا كسي تو را ـ در برابر عيب ها و كم بودها ـ هشدار دهد تا آگاه و بيدار شوي، بهتر است از آن كسي كه فقط تو را تعريف و تمجيد كند تا بر عيب هايت افزوده گردد.

إنَّ مَنْ خَوَفَّكَ حَتّي تَبْلُغَ الاْمْنَ، خَيْرٌ مِمَّنْ يُؤْمِنْكَ حَتّي تَلْتَقِي الْخَوْفَ.

عبادت كردن همراه با خوردن مال حرام، مانند ساختن بنايي بر روي شن است.

العبادةُ معَ أكل الحرامِ كالبِناءِ علي الرَّملِ.

در انجیل آمده است که عیسی (علیه السلام) عرض کرد: بارخدایا، صبح یک گردۀ نان جو و شب گرده‌ای دیگر مرا روزی فرما و بیش از این روزی‌ام مده که دچار طغیان شوم.

فی الإنجیلِ أنَّ عِیسَی (علیه السلام) قالَ: اللَّهُمَّ ارْزُقْنی غُدْوَةً رَغیفاً مِنْ شَعیرٍ وعَشِیَّةً رَغیفاً مِنْ شَعیرٍ، وَلا تَرْزُقْنی فَوْقَ ذلکَ فَأطْغَی.

Of Jesus`s (AS) words in the Bible is: Oh God! Give me a loaf of grain bread in morming and one else in evening and don’t sustain me more than this, for may I disobey (You) by it.

در ماه رمضان بسیار دعا و استغفار کنید؛ دعا بلا و گرفتاری را از شما دور می‌سازد و به سبب استغفار، گناهان شما محو می‌شود.

عَلَیکُم فی‌ شَهرِ رَمَضانَ بِکَثرَةِ الُّدُعاءِ و الاسْتِغفارِ: فَأمّا الدُّعاءُ فَیَدفَعُ عَنکُمُ البَلاءَ، و أمّا الاسْتِغفارُ فتُمْحی بِهِ ذُنُوبُکُم.

You should pray and ask (Allah`s) forgiveness continually during the month of Ramadan; devotion keeps calamity and trouble away from you and your sins are elimiated by asking forgiveness.

ايمان درختي است كه ريشه اش يقين، شاخه اش تقوي، نور و شكوفه اش حياء و ميوه آن سخاوت است.

الايمانُ شجرةٌ، اصلُهَا اليقينُ و فَرعُهَا التّقي و نورُهَا الحياءُ و ثَمَرُها السّخاءُ.

خوشا به حال کسی که زیادی مالش را انفاق کند و زیادی گفتارش را نگه دارد

طُوبَی لِمَنْ أنْفَقَ الفَضْلَ مِنْ مالِهِ وأمْسَكَ الفَضْلَ مِنْ کَلامِهِ.

Bless those who spend the excess in their money and avoid too much talking.

يك درهم ربا ، نزد خداوند سنگين‏تر است از هفتاد بار زنا كردن با محارم در (كعبه) خانه محترم خدا .

دِرهَمُ ربا أعظَمُ عِندَاللّه مِن سَبعينَ زَنيةً بِذاتِ مَحرمٍ في بيتِ اللّه الحـرام .

كسي كه دوستان و برادرانش را سبك شمارد و نسبت به آن ها بي اعتناء باشد، مروّت و جوانمرديش فاسد گشته است.

مَنِ اسْتَخَفَّ بِإخوانِهِ فَسَدَتْ مُرُوَّتُهُ.

هر چیزی بهاری دارد و بهار قرآن ماه رمضان است.

لِکُلِّ شَیْءٍ رَبِیعٌ، وَرَبِیعُ الْقُرآنِ شَهْرُ رَمَضَانَ.

Everything has its own spring and the spring of the Ķurān is the month of Ramadan.

هر کس با عاقلان مشورت کند، از نور عقل‌هایشان روشنایی خواهد گرفت.

مَن شاوَرَ ذَوِی العُقُولِ اِستَضَاءَ بِأنوَارِ العُقُولِ.

Everybody consults with the wise in his affairs, he will profit from their wisdom’s brightness.

ادب هرگز سودمند نباشد، مگر آنكه با خرد قرين گردد.

لَنْ يَنْجَحَ الاَدبُ حتّي يُقارِنَهُ الْعَقلُ.

هر كس به مرد يا زن مؤمن بهتان زند يا درباره او چيزي بگويد كه از آن مبراست، خداوند متعال در روز رستاخيز او را بر تلّي از آتش نگه دارد تا از حرف خود درباره آن مومن برگردد.

مَن بَهَتَ مُؤمِناً أَو مُؤمِنَةً أَو قَالَ فِيهِ مَا لَيسَ فِيهِ أقَامَهُ اللهُ تَعَالي يَومَ القِيَامَةِ عَلَي تَلٍّ مِن نَّارٍ، حَتَّي يَخرُجَ مِمَّا قَالَهُ فِيهِ.

همانا در قرآن چراغ هاي روشنائي بخش; و شفا بخش دردها و گرفتاري هاي دروني وجود دارد، پس كسي كه (خود را) با قرآن جلي دهد چشمانش قوي و روشن مي گردد; وقلب و درون خويش را صفا خواهد داد، چون كه تفكّر و انديشه (در قرآن سبب) حيات قلبِ آگاه مي باشد، همچنان كه شخص روشن دل در تاريكي ها به وسيله نور چراغ حركت مي نمايد و راه مي رود.

إنَّ الْقُرْآنَ فيهِ مَصابيحُ النُّورِ، وَ شِفاءُ الصُّدُورِ، فَيَجِلْ جالَ بَصَرُهُ، وَ لْيَلْجَمُ الصِّفّةَ قَلْبِهِ، فَإنَّ التَّفْكيرَ حَياةُ الْقَلْبِ الْبَصيرِ، كَما يَمْشي الْمُسْتَنيرُ في الظُّلُماتِ بِالنُّورِ.