هر روزه‌داری هنگام افطار یک دعای اجابت شده دارد. پس در اولین لقمۀ افطار بگو: به نام خدا، ای خدایی که آمرزش تو فراگیر و وسیع است، مرا بیامرز.

إنَّ لِکُلِّ صائِمٍ عِنْدَ فُطُورِهِ دَعْوَةً مُسْتَجابَةً، فَإذا کَانَ أوَّلُ لُقْمَةٍ فَقُلْ: بِسْمِ اللهِ اللَّهُمَّ یا واسِعَ المَغْفِرَةِ اغْفِرْ لِی.

Any fasting person can have one prayer accepted at the time he opens his fast. So, when you take the first morsel to open a fast say, "In the name of God, oh God, your forgiveness is inclusive. Please forgive me."ا

دين و ادب، زاييده خرد هستند.

الدّين وَ الادبُ نَتيجَةُ العَقلِ.

سرآمد همه زشتي ها، حسادت است.

رَأسُ الرَّذائِلِ اَلحَسَدُ.

حسن بن علی بن ابی طالب (علیه السلام) عابدترین مردم زمان خود و پارساترین و برترین آنان بود.

إنَّ الحَسَنَ بْنَ عَلِیٍّ بنِ أبی طالِبٍ (علیه السلام) کانَ أعْبَدَ النّاسِ فی زَمانِهِ وأزْهَدَهُم وأفْضَلَهُم.

Indeed Hassan bin Ali bin Abi Talib was the most worshiper of the people of his time as well as the most virtues and superiors.

يكي از اصحاب حضرت به نام ابن سِكيّت گويد: از امام هادي - عليه السلام - سؤال كردم: چرا قرآن با مرور زمان و زياد خواندن و تكرار، كهنه و مندرس نمي شود; بلكه هميشه حالتي تازه و جديد در آن وجود دارد؟ امام - عليه السلام - فرمود: چون كه خداوند متعال قرآن را براي زمان خاصّي و يا طايفه اي مخصوص قرار نداده است; بلكه براي تمام دوران ها و تمامي اقشار مردم فرستاده است، به همين جهت هميشه حالت جديد و تازه اي دارد و براي جوامع بشري تا روز قيامت قابل عمل و اجراء مي باشد.

عَنْ يَعْقُوبِ بْنِ السِّكيتْ، قالَ: سَألْتُ أبَاالْحَسَنِ الْهادي - عليه السلام - : ما بالُ الْقُرْآنِ لا يَزْدادُ عَلَي النَّشْرِ وَالدَّرْسِ إلاّ غَضاضَة؟ قالَ - عليه السلام - : إنَّ اللّهَ تَعالي لَمْ يَجْعَلْهُ لِزَمان دُونَ زَمان، وَلالِناس دُونَ ناس، فَهُوَ في كُلِّ زَمان جَديدٌ وَ عِنْدَ كُلِّ قَوْم غَضٌّ إلي يَوْمِ الْقِيامَةِ.

كسي كه سير بخوابد در حاليكه همسايه اش گرسنه باشد و نيز كسي كه پوشيده بخوابد در حالي كه همسايه اش برهنه باشد، به من ايمان نياورده است.

ما آمَنَ بي مَن باتَ شعْبانَ و جارُهُ طاوياً، ما آمَنَ بي مَنْ باتَ كاسياً و جارُه عارياً. ‌

در این‌جا (سینۀ مبارک امام) دانشی فراوان است؛ اما جویندگان آن اندک‌اند و به زودی پشیمان شوند؛ آن گاه که مرا از دست دهند.

وَإنَّ هاهُنا لَعِلْماً جَمّاً ـ وأشارَ إلَی صَدْرِهِ ـ ولَکِنَّ طُلّابَهُ یَسِیرٌ، وعَنْ قَلیلٍ یَنْدَمُونَ لَوْ فَقَدُونِی.

Imam put his hand on his chest saying: there is a super abundant knowledge here, but there is scarce acquisitive. People will be repent when I die.

جوينده ادب، دور انديش تر از جوينده‌ طلا است.

طالبُ الاَدَبِ أََحزَمُ مِنْ طالِبِ الذَّهَبِ.

مردم بندگان دنیا هستند و دین لقلقۀ زبان‌شان است، تا زمانی كه آسایش‌شان برقرار باشد گرد آن می‌چرخند و آن‌گاه که با آزمایش غربال شوند، دینداران اندک خواهند بود.

النَّاسُ عَبِیدُ الدُّنْيَا، والدِّینُ لَعقٌ عَلَى أَلْسِنَتِهِمْ یَحُوطُونَهُ ما دَرَّتْ مَعَايِشُهُمْ، فَإذا مُحِّصُوا بِالْبَلَاءِ قَلَّ الدَّیّانُونَ.

.People are the world`s slaves and religion in only on their tongue, if their prosperity is prepared for them, they will gather around the religion, but when their faith are examined, the true believers will be little.

همۀ شما از نسل آدم هستید و آدم از خاک است و ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزکارترین شما است.

كُلُّكُمْ مِنْ آدَمَ وَآدَمُ مِنْ تُرابٍ وَأكْرَمُكُمْ عِنْدَ اللهِ أتْقاكُمْ.

You are all descended from Adam, and Adam was created from earth; in fact, the most honorable of you with Allah is the most God-fearing of you.

برترين درجه ايمان، آن است كه بداني هر كجا هستي خدا نيز با تو هست.

افضَلُ الايمانِ، أن تعلَمَ أنّ اللهَ معكَ حيثُ ما كُنْتَ.

شوخی وقار را کم می‌کند و فرد ساکت بر هیبت خود می‌افزاید.

ألْمِزاحُ يَأْكُلُ الْهَيْبَةَ، وَقَدْ أكْثَرَ مِنَ الْهَيْبَةِ الصّامِت.

Humor degrades the dignity and a silent person increases his dignity.

ثمره حسادت، بدبختي دنيا و آخرت است.

ثَمَرَةُ اَلْحَسَدِ شقاءُ الدُّنْيا وَ الآخِرَةِ.

هر کس زکات فطره را بپردازد، خداوند به سبب آن،‌کمبودهای (در پرداخت) زکات مالش را جبران می‌کند.

مَنْ أدَّی زَکاةَ الفِطْرَةِ تَمَّمَ اللهُ لَهُ بِها ما نَقَصَ مِنْ زَکاةِ مالِهِ.

When a person pays Zakat al- Fitrah, God repairs that defect in his properties.

هر كس حسادت را كنار بگذارد، مردم او را دوست خواهند داشت.

مَنْ تَرَكَ اَلْحَسَدَ كانَتْ لَهُ الْمَحَبَّةُ عِنْدَ النّاسِ.