توبه كفاره و پاك كنندة گناهان است.

بالتَّوبَةِ تُكَفِّرُ الذّنُوبَ.

كسي كه بيست و پنج روز از ماه شعبان را روزه بگيرد، دوري از نفاق به او بخشيده مي شود.

وَ مَن صامَ خَمسَة و عِشرينَ يوماً مِن شَعبان اُعْطِيَ براءةً من النفاقِ.

هيچ دعايى زودتر از دعايى كه انسان در غياب كسى مى كند، مستجاب نمى شود.

لَيسَ شَىْ ءٌ أَسرَعَ إِجابَةً مِن دَعوَةِ غائِبٍ لِغائِبٍ؛

هلاكت و نابودى دین و ایمان هر شخص در سه چیز است: تكبّر، حرص، حسد. تكبّر سبب نابودى دین و ایمان شخص مى باشد و به وسیله تكبّر شیطان ـ با آن همه عبادت ملعون گردید. حرص و طمع دشمن شخصیّت انسان است، همان طورى كه حضرت آدم (علیه السلام) به وسیله آن از بهشت خارج شد. حسد سبب همه خلاف ها و زشتى ها است و به همان جهت قابیل برادر خود هابیل را به قتل رساند.

هَلاكُ الْمَرْءِ فى ثَلاث: اَلْكِبْرُ، وَالْحِرْصُ، وَالْحَسَدُ; فَالْكِبْرُ هَلاكُ الدّینِ،، وَبِهِ لُعِنَ إبْلیسُ. وَالْحِرْصُ عَدُوّ النَّفْسِ، وَبِهِ خَرَجَ آدَمُ مِنَ الْجَنَّهِ. وَالْحَسَدُ رائِدُ السُّوءِ، وَمِنْهُ قَتَلَ قابیلُ هابیلَ.

بپرهيزيد از دروغ، زيرا دروغ آدمي را به فسق و فجور مي کشاند.

اياکم و الکذبَ فانه يَهدي الي الفجورِ.

هر كه با علماء بسیار مجالست نماید، سخنش و بیانش در بیان حقایق آزاد و روشن خواهد شد، و ذهن و اندیشه اش باز و توسعه مى یابد و بر معلوماتش افزوده مى گردد و به سادگى مى تواند دیگران را هدایت نماید.

مَنْ أكْثَرَ مُجالِسَه الْعُلَماءِ أطْلَقَ عِقالَ لِسانِهِ، وَ فَتَقَ مَراتِقَ ذِهْنِهِ، وَ سَرَّ ما وَجَدَ مِنَ الزِّیادَهِ فى نَفْسِهِ، وَكانَتْ لَهُ وَلایَهٌ لِما یَعْلَمُ، وَ إفادَهٌ لِما تَعَلَّمَ

هر کس در هنگام فوت خود، وصيت را نيكو نشمارد (اهميت ندهد) ، اين کار نقصي در عقل و جوانمردي اوست.

من لم يحسن الوصية عند موته کان نقصا في عقله ومروته.

هركس جایگاه ـ عبادات ـ خود را در مسجد قرار دهد یكى از هشت فایده شاملش مى گردد: برهان ونشانه اى ـ براى معرفت ـ، دوست و برادرى سودمند، دانش واطلاعاتى جامع، رحمت و محبّت عمومى، سخن و مطلبى كه او را هدایت گر باشد، ـ توفیق إجبارى ـ در ترك گناه به جهت شرم از مردم و یا به جهت ترس از عقاب.

مَنْ أدامَ الاْخْتِلافَ إلَى الْمَسْجِدِ أصابَ إحْدى ثَمان: آیَهً مُحْكَمَهً، أَخاً مُسْتَفاداً، وَعِلْماً مُسْتَطْرَفاً، وَرَحْمَهً مُنْتَظِرَهً، وَكَلِمَهً تَدُلُّهُ عَلَى الْهُدى، اَوْ تَرُدُّهُ عَنْ الرَّدى، وَتَرْكَ الذُّنُوبِ حَیاءً اَوْ خَشْیَهً

پيامبر اكرم در مريضي (اي كه منجر به شهادتشان شد) به حضرت فاطمه - عليها السلام - فرمود: قسم به آن كسي كه جانم در دست اوست، حتماً مهدي و هدايت گري براي اين امت مي آيد و قسم به خدا او فرزند تو است.

قال رسول الله - صلّي الله عليه و آله - لِفاطمة في مرضِهِ: و الّذي نفسي بيده لابُدَّ لِهذِهِ الاُمَّةِ مِن مهديٍ و هو واللهِ مِن وُلدِكِ.

حج فقر و تهیدستی را از بین می‌برد.

الحَجُّ یَنْفِی الفَقرَ.

Hajj spoils poverty and depauperation.

هنگامي که فرمانروايان به مردم دروغ بگويند، قطرات باران محبوس مي شوند و وقتي که سلطان، ستمگري کند، دولت به سستي گرايد و آنگاه که زکات پرداخت نشود، مرگ و مير چهارپايان فزوني يابد.

اذا کذبَ الولاةُ حُبسَ المطر و اذا جارَ السلطانُ هانتِ الدولةُ و اذا حُبستالزکاةُ ماتت المواشيِ.

اندك روزي خدا را براي خود فراوان شمار، تا بدين وسيله شكرش را بجاي آورده باشي.

إستَكثِر لِنفسِكَ مِنَ الله قَليلَ الرِّزقِ تَخَلُّصاً إلي الشُّكرِ.

مواظب باش از اين كه بخواهي شايعه و سخن پراكني نمائي و يا اين كه بخواهي دنبال مقام و رياست باشي و تشنه آن گردي، چون هر دوي آن ها انسان را هلاك خواهد نمود.

إيّاكَ وَ الاْذاعَةَ وَ طَلَبَ الرِّئاسَةِ، فَإنَّهُما يَدْعُوانِ إلَي الْهَلَكَةِ.

هر کس زبانش راست گوید عملش پاکیزه گردد، و هر کس نیتش خیر باشد روزی‌اش زیاد گردد، و هر که با خانوادۀ خود خوش‌رفتاری کند، عمرش طولانی شود.

مَن صَدَقَ لِسانُهُ زَکا عَمَلُهُ، و مَن حَسُنَتْ نِیَّتُهُ زِیدَ فی رِزقِهِ، و مَن حَسُنَ بِرُّهُ بأهلِ بَیتهِ مُدَّ لَهُ فی عُمرِهِ.

He whose tongue tells the truth, his actions will be purified; he whose intention is good, his daily bread will increase; and he who is good-tempered with his family, his lifetime prolongs.

همانا سعادتمند(به معنای) کامل و حقیقی کسی است که امام علی(علیه السلام) را در دوران زندگی و پس از مرگش دوست داشته باشد.

ان السعید، کل السعید، حق السعید من أحب علیا فی حیاته و بعد موته؛