هلاكت و نابودي دين و ايمان هر شخص در سه چيز است: تكبّر، حرص، حسد. تكبّر سبب نابودي دين و ايمان شخص مي باشد و به وسيله تكبّر شيطان ـ با آن همه عبادت ملعون گرديد. حرص و طمع دشمن شخصيّت انسان است، همان طوري كه حضرت آدم - عليه السلام - به وسيله آن از بهشت خارج شد. حسد سبب همه خلاف ها و زشتي ها است و به همان جهت قابيل برادر خود هابيل را به قتل رساند.

هَلاكُ الْمَرْءِ في ثَلاث: اَلْكِبْرُ، وَالْحِرْصُ، وَالْحَسَدُ; فَالْكِبْرُ هَلاكُ الدّينِ،، وَبِهِ لُعِنَ إبْليسُ. وَالْحِرْصُ عَدُوّ النَّفْسِ، وَبِهِ خَرَجَ آدَمُ مِنَ الْجَنَّةِ. وَالْحَسَدُ رائِدُ السُّوءِ، وَمِنْهُ قَتَلَ قابيلُ هابيلَ.

ايثار شريف‏ترين نيكوكارى است.

الايثار اشرف الاحسان.

پُراجرترین عبادات، مخفيانه‌ترینِ آن‌ها است.

أعْظَمُ العِبادَةِ أجْراً أخْفاها.

The worship deserving of the greatest reward is that which is most discreetly performed.

ايثار خوى نيكان است.

الايثار شيمة الابرار.

خوشرويى، كمند دوستى است.

البَشاشَةُ حِبالَةُ المَوَدَّةِ؛

ايثار نهايت نيكوكارى است.

الايثار غاية الاحسان.

کسی که پیاده به زیارت قبر حضرت امام حسین علیه السلام رود، خداوند متعال به هر قدمی که بر می‎‌دارد هزار حسنه برایش ثبت و هزار گناه از وی محو می‌فرماید و هزار درجه مرتبه‌اش را بالا می‌برد سپس فرمودند: «وقتی به فرات وارد شدی ابتداء غسل کن و کفش‌هایت را آویزان نما و پای برهنه راه برو و مانند بنده ذلیل راه برو، و وقتی به درب حائر رسیدی چهار مرتبه تکبیر بگو؛ سپس اندکی حرکت کن باز چهار بار تکبیر گفته, بعد به طرف بالای سر حضرت برو و در آنجا بایست و سپس چهار مرتبه تکبیر بگو و نزد قبر نماز بخوان و از خداوند متعال حاجت خود را بخواه

مَنْ أَتَی قَبْرَ الْحُسَیْنِ ع مَاشِیاً کَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِکُلِّ خُطْوَةٍ أَلْفَ حَسَنَةٍ وَ مَحَا عَنْهُ أَلْفَ سَیِّئَةٍ وَ رَفَعَ لَهُ أَلْفَ دَرَجَةٍ فَإِذَا أَتَیْتَ الْفُرَاتَ فَاغْتَسِلْ وَ عَلِّقْ نَعْلَیْکَ وَ امْشِ حَافِیاً وَ امْشِ مَشْیَ الْعَبْدِ الذَّلِیلِ فَإِذَا أَتَیْتَ بَابَ الْحَائِرِ فَکَبِّرْ أَرْبَعاً ثُمَّ امْشِ قَلِیلًا ثُمَّ کَبِّرْ أَرْبَعاً ثُمَّ ائْتِ رَأْسَهُ فَقِفْ عَلَیْهِ فَکَبِّرْ أَرْبَعاً [فَکَبِّرْ وَ صَلِّ عِنْدَهُ وَ اسْأَلْ ]وَ صَلِّ أَرْبَعاً وَ اسْأَلِ اللَّهَ حَاجَتَکَ

اى پسرك من! به خدا شرك مياور . همواره از خدا پروا كن و همواره ياد خدا، دوستىِ خدا، ترس از خدا و اميدِ [گشوده شدنِ ]درى نزد خدا را داشته باش؛ چرا كه اگر اينها را بپذيرى ، خدا تو را عزيز مى‏گردانَد

يَـبُنَىَّ لاَ تُشْرِكْ بِاللَّهِ وعَلَيكَ بِتَقوَى اللّه‏ِ ، وذِكرِ اللّه‏ِ ، وحُبِّ اللّه‏ِ ، وخَوفِ اللّه‏ِ ، ورَجاءِ بابٍ عِندَ اللّه‏ِ ؛ فَإِنَّكَ إذا قَبِلتَ ذلِكَ أعَزَّكَ اللّه‏ُ

ايثار شريف‏ترين بزرگوارى است.

الايثار أشرف الكرم.

ايثار والاترين نيكوكارى است.

الايثار أعلى الاحسان.

هر کس خودش را با ما بداند و خدا را اطاعت نکند از ما نیست

«مَنْ کَانَ مِنَّا وَ لَمْ یُطِعِ اللهَ فَلَیْسَ مِنَّا»

تقوا هيچ عوض و جايگزيني ندارد.

التقوي لا عوض عنه و لا خلفَ فيه.

همان را درو مى‏ كنيد كه مى‏ كاريد.

كَما تَزرَعونَ تَحصُدونَ

ضمانت مي‌كنم كه هركس در زندگي خود ميانه‌رو باشد، هرگز تهيدست نشود.

ضَمِنْتُ لِمَنِ اقْتَصد أنْ لا يَفْتقِرَ.

ايثار والاترين صفات انسانى است.

الايثار اعلى المكارم.