كسي كه با خداوند متعال مونس باشد و او را أنيس خود بداند، از مردم احساس وحشت مي كند. و علامت و نشانه أنس با خداوند وحشت از مردم است ـ يعني از غير خدا نهراسيدن و از مردم احتياط و دوري كردن ـ..

مَنْ أنِسَ بِاللّهِ اسْتَوحَشَ مِنَ النّاسِ، وَعَلامَةُ الاُْنْسِ بِاللّهِ الْوَحْشَةُ مِنَ النّاسِ.

ای مردم بدانید که کمال دین، کسب دانش و عمل به آن است و آگاه باشید که دانش‌اندوزی از مال‌اندوزی بر شما واجب‌تر است.

أیُّهَا النّاسُ اعلَمُوا أنَّ کَمالَ الدّینِ طَلَبُ العِلْمِ وَالعَمَلُ بِهِ، ألا وَإنَّ طَلَبَ العِلْمِ أوجَبُ عَلَیْکُم مِنْ طَلَبِ المالِ.

Surely, the completion of one’s faith lies in seeking knowledge and putting it into practice, and know that seeking knowledge is more necessary for you than amassing wealth.

هر كس خداى عزوجل را اطاعت كند خدا را ياد كرده است ، هر چند نماز خواندن و روزه گرفتن و قرآن خواندنش اندك باشد.

من أطاع الله عزوجل فقد ذكر الله وان قلت صلاته و صيامه و تلاوته للقرآن ؛

کسی که مطیع خداست، او دوست ماست و کسی که نسبت به دستورات خدا عاصی باشد، او دشمن ماست و کسی به دوستی و ولایت ما نمی رسد، جز از راه عمل و پرهیزکاری.

مَنْ کانَ الله مُطِیعاً فَهُوَ لَنا وَلِیٌّ وَ مَنْ کانَ لله عاصِیاً فَهُوَ لَنا عَدُوٌّ وَ ما تَنالُ وَلایَتُنا إِلاّ بِالْعَمَلِ وَ الْوَرَعِ.

هرکس دوست دارد در روز قیامت بر سر سفره‌های نور بنشیند، پس از زائران حسین بن علی (علیه السلام) باشد.

مَن سَرَّهُ أنْ یَکونَ عَلَی مَوائِدِ النُّورِ یَوْمَ القیِامَةِ فَلْیَکُن مِنْ زُوّارِ الحُسَینِ بنِ عَلیٍّ.

He who likes to sit down at the brilliant table of the Day of Judgment should visit Imam Hussein’s holy tomb.

خواب پيامبران، وحي است.

رُؤيا الاَنْبياء وحيٌ.

دعا پيوسته در حجاب است ، تا آن گاه كه بر محمّد و بر خاندان محمّد صلوات فرستاده شود .

لا يَزالُ الدُّعاءُ مَحجوبا حَتّى يُصَلّى عَلى مُحَمَّدٍ وعَلى آلِ مُحَمَّدٍ .

هيچ چيز چون آزمندي نفس را خوار و ذليل نكند و چيزي چون بخل آبرو را نبرد.

مَا أذَلَّ النَّفسَ كَالحِرصِ، وَ لا شَانَ العِرضَ كَالبُخلِ

کمترین ثوابی که به زائر امام حسین علیه السلام در کرانه فرات، داده می‏شود این است که تمام گناهان، مقدم و مؤخرش بخشوده می‏شود.بشرط این که حق و حرمت و ولایت آن حضرت را شناخته باشد

أدني ما يثاب به زائر أبي عبد الله (عليه السلام) بشط فرات، اذا عرف حقه و حرمته و ولايته، أن يغفر له ما تقدم من ذنبه و ما تأخر

صلوات فرستادن بر من و اهل بيتم نفاق را از بين مى‏برد .

الصَّلاةُ علَيَّ وعلى أهلِ بَيتي تَذهَبُ بالنِّفاقِ .

پرخورى و سستى اراده و مستى سيرى و غفلت حاصل از قدرت ، از عوامل بازدارنده و كنترل كننده در عمل است و ذكر (خدا) را از ياد مى برد.

ان قسوة البطنة و فترة الميلة و سكر الشبع و عزة الملك مما يثبط و يبطى ء عن العمل و ينسى الذكر؛

شفاعت كنندگان (روز قيامت) پنج گروهند: قرآن، خويشاوند، امانت، پيغمبر شما و خاندان و اهل بيت

الشّفُعاءُ خَمسَةٌ: القُرآنُ و الّرحِمُ و الأمانَةُ و نَبُيّكُم و اهلُ بيتِهِ.

اگر خداوند چيزي كمتر از اُف گفتن سراغ داشت از آن نهي مي نمود و اُف گفتن به پدر و مادر كمترين مراتب عاق شدن است.

لَو عَلِمَ اللهُ شيئاً أدني من اُفٍّ لنهي عنهُ و هُوَ من أدني العقوق.

همانا نزديك ترين شما به من در فردايِ (قيامت) و سزاوازترين شما به شفاعت من، راستگوترين، امانتدارترين، خوش اخلاق ترين و نزديك ترين شما به مردم است.

انّ أقرَبَكم منّي غَداً و أوجبَكُم عليَّ شفاعَةً أصدَقُكُم لساناً و أدّاكمُ لِلأمانَةِ و أحسنُكمُ خُلقاً ... .

خداوند به من فرمود از او خواهش و درخواستي داشته باشم، اما من درخواست خود را براي شفاعت مؤمنان از امتم در روز قيامت به تأخير انداختم و خداوند پذيرفت.

إنّ الله أعطاني مسألَةً، فَأخَّرتُ مَسْألتي لشَفاعَةِ المؤمنينَ مِنْ اُمَّتي يوم القيامَةِ، فَفعل ذلك.