اي فرزند آدم! اگر از دنيا به قدري كه تو را كفايت كند خواهي، بدان كه كمترين مقدار از دنيا كفايتت مي كند و اگر از دنيا بيش از اندازه اي كه تو را كفايت كند خواهي، بدان كه همه دنيا هم بسنده ات نخواهد كرد.

ابن آدم، إن كنت تريد من الدنيا ما يكفيك فإن أيسر ما فيها يكفيك، و إن كنت إنما تريد ما لا يكفيك فإن كل ما فيها لا يكفيك.

به پدرانتان نيكي كنيد تا فرزندانتان به شما نيكي نمايند و از ناموس ديگران چشم پوشي كنيد تا ديگران از نظر كردن به ناموس شما خودداري کنند.

برُّوا آبائَكُمْ يَبُرُّكُمْ أبْناوُكُمْ وَ عَفُّوا عَن نساءِ النّاسِ تُعَفُّ نِساوُكُمْ.

شيعيان مرا به دو خصلت امتحان کنيد که اگر داراي اين دو خصلت بودند، شيعه اند: اهمّيّت به نماز در اوّل وقت و دستگيري برادران ديني خود با مال، اگر اين دو در آن ها نبود، پس از ما دورند، دورند و دورند!

إخْتَبِرُوا شِيعَتي بِخِصْلَتَيْنِ فاِنْ کانَتا فِيهِمْ فَهُمْ شِيعَتِي: مُحافَظَتُهُمْ عَلي أوْقاتِ الصَّلَواتِ وَ مُواساتُهُمْ مَعَ إخْوانِهِمْ الْمُؤْمِنِينَ بِالْمالِ وَ إنْ لَمْ تَکونا فِيهِمْ فَاعزَبْ ثُمَّ اَعزَبْ ثُمَّ اَعزَبْ.

ريشه عقل، قدرت است و ميوه آن شادي.

اَصْلُ الْعَقْلِ القُدَرةُ وَ ثَمَرَتُها السُّرورُ.

خداوند به شهر کوفه بر ديگر شهرها احتجاج کرده و به مؤمنان آن منطقهبرغيرآنان از ساکنان شهرهاو خداوند به شهر قم بر ساير شهرها به واسطهاهالي آن بر تمامي ساکنان مشرق و مغرب از جن و انس احتجاج کرده است. خداوند اهل آن را مستضعف (در دين) نمي گذارد بلکه توفيقشان مي دهد وتأييدشان مي کند ... زماني ميآيد که شهر و اهل قم بر ديگر مردم حجت اند و آندر زمان غيبت قائم ماست تا ظهور او و اگر چنين نباشد، زمين ساکنان خود را فرومي برد. مسلما ملائکه دشواريها را از قم و ساکنانش دفع مي کنند. هيچ گاه گردنکشينسبت به قميان سوء قصد نمي کند مگر آنکه درهم شکننده جباران او را نابود و بهمصيبت يا درد سر يا دشمني مشغولش مي نمايد. خداوند قم را از ياد سرکشان در زمانحکومتشان مي برد همانگونه که آنان ياد خدا را به فراموشي سپردند.

ان الله احتج بالکوفه عليسائر البلاد و بالمؤمنين من اهلها علي غيرهم من اهل البلاد و احتج ببلده قمعلي سائر البلاد و بأهلها علي جميع اهل المشرق و المغرب من الجن و الانس ... .

از مصاديق تواضع اين است كه بر هركس گذر مي‌كني سلام نمائي و در مجلس در محل پايين‌تر از جايگاه بالاي آن نشيني.

من التّواضُعِ السلامُ علي كلِّ من تمرّ به و الجلوس دونَ شرفِ المجلس.

در آن‌چه خداوند به حضرت داوود - عليه السلام - وحي كرده، آمده است: اي داوود، همان طوري كه نزديك‌ترين مردم به من انسان‌هاي متواضع هستند، دورترين مردم از من نيز انسان‌هاي متكبر هستند.

فيما اُوحيَ الله عز وَ جلَّ الي داوود - عليه السلام - : يا داوود، كَما أنَّ اقرَبَ الناسِ من اللهِ المتواضعون، كذالِكَ أبعَدُ النّاسِ منَ اللهِ المتكبّرون.

هرگاه خداوند بنده اي را دوست بدارد، او را به آرامش و بردباري زينت مي بخشد.

اِذا اَحَبَّ اللّه عَبْدا زَيَّنَهُ بِالسَّكينَةِ وَ الْحِلْمِ.

دعاى شخص روزه ‏دار هنگام افطار مستجاب می‏شود.

دعوة الصائم تستجاب عند افطاره؛

كسي كه خدا به او مالي بدهد، بايد بستگان خويش را به وسيله آن دستگيري نمايد.

مَنْ اَتاهُ الله مالاً فلْيَصِلْ بِهِ قرابَتْهُ.

هیچ شرافت و افتخاری چون بلند‌همّتی نیست

لاَ شَرَفَ کَبُعدِ الهِمَّةَ

There is no glory like high-mindedness.

خداوند روزه را واجب كرده تا بدين وسيله دارا و ندار مساوى گردند.

انما فرض الله الصيام ليستوى به الغنى و الفقير؛

خراسانيان پرچم هاي ما و اهل قم انصار ما و کوفيان ميخهاي ما (باعث ثبات أمر ائمه اطهار - عليه السلام ) هستند ... .

اهل خراسان اعلامنا و اهل قم انصارنا و اهل کوفه اوتادنا ... .

نخستین کسی که وارد بهشت می‌شود شهید است

أوَّلُ مَن یَدخُلُ الجَنَّةَ شَهیدٌ

The first one who enters the Paradise is the martyr.

(به مردي که موهايي ژوليده و جامه اي چرکين و سر و وضع نامرتبي داشت)، استفاده و آشکار ساختن نعمت, جزو دين است.

(لرجل شعث شعر رأسه، وسخة ثيابه، سيئة حاله): من الدين المتعة وإظهار النعمة.