مدارا كردن با مردم نيمي از ايمان است.

مداراةُ النّاسِ نِصفُ الايمانِ.

بخل، انسان را رسوا و بي‌آبرو مي‌كند.

البخل يُمَزِّقُ العِرض.

اى پسرم! از زورگويى و تكبّر و تفاخر بپرهيز، و گرنه ، با ابليس در خانه‏ اش همسايگى كن ! ... اى پسركم ! بدان كه هر كس با ابليس همسايگى كند، همانا در سراى خوارى و پستى قرار مى‏ گيرد كه در آن ، مرگ و زندگى نيست .

يا بُنَيَّ ، إيّاكَ وَالتَّجَبُّرَ وَالتَّكَبُّرَ وَالفَخرَ ، فَتُجاوِرَ إبليسَ في دارِهِ ... يا بُنَيَّ، اِعلَم أنَّهُ مَن جاوَرَ إبليسَ‏وَقَعَ في دارِ الهَوانِ ، لا يَموتُ فيها ولا يَحيا .

و در راه‏ رفتنِ خود ، ميانه‏ رو باش . و صدايت را آهسته ساز، كه بدترينِ آوازها بانگ خران است

وَ اقْصِدْ فِى مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِن صَوْتِكَ إِنَّ أَنكَرَ الْأَصْوَ تِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ

هرگاه به مشورت نيازمند شدى، نخست به جوانان مراجعه نما، زيرا آنان ذهنى تيزتر و حدسى سريع تر دارند. سپس (نتيجه) آن را به نظر ميان سالان و پيران برسان تا پيگيرى نموده، عاقبت آن را بسنجند و راه بهتر را انتخاب كنند، چرا كه تجربه آنان بيشتر است.

اِذَا احتَجتَ اِلَى المَشوَرَةِ فى اَمرٍ قَد طَرَاَ عَلَيكَ فَاستَبدِهِ بِبِدايَةِ الشُّبّانِ، فَاِنَّهُم اَحَدُّ اَذهانا وَ اَسرَعُ حَدسا، ثُمَّ رُدَّهُ بَعدَ ذلِكَ اِلى رأي الكُهولِ وَ الشُيوخِ لِيَستَعقِبوهُ وَ يُحسِنُوا، الاختيار لَهُ، فَاِنَّ تَجرِبَتَهُم اَكثَرُ؛

گروهي روز قيامت وارد صحراي محشر مي شوند در حالي كه حسنات و كارهاي نيكي به بزرگي كوه ها دارند، خداوند حسنات ايشان را همچون ذرات غبار در هوا پراكنده مي سازد، سپس فرمان مي دهد آنها را به آتش دوزخ اندازند. سلمان عرض كرد: يا رسول الله! آنها را براي ما توصيف نما. فرمود: آنها كساني هستند كه روزه مي گرفتند، نماز مي خواندند و شب زنده داري مي كردند، اما هنگامي كه به حرامي دست مي يافتند بر آن هجوم مي بردند.

اِنّ قوماً يجيئون يومَ القيامة و لهم مِنَ الحسنات اَمثالُ الجبال فيجعلها الله هباءً منثوراً ثمّ يُؤمَر بهم الي النار ... .

ای جابر، به خدا سوگند، اگر یک حدیث دربارۀ حلال و حرام از فردی راستگو بیاموزی، برای تو بهتر است از آنچه خورشید بر آن طلوع و غروب می‌کند.

یا جابِرُ، واللهِ لَحَدِیثٌ تُصِیبُهُ مِن صادِقٍ فی حَلالٍ وَحَرامٍ خَیرٌ لَکَ مِمّا طَلَعَتْ عَلَیهِ الشَّمْسُ حَتَّی تَغْرُبَ.

O Jābir! I swear by Allah that if you learn one hadith of lawful and unlawful from a truthful person, it is better for you than everything on which the sun rises and sets

كسي كه از غير راه حلال مالي به دست آورد و با آن حج به جا آورد، هنگام انجام اعمال حج وقتي مي‌گويد: لبّيك، به او پاسخ داده مي شود: لا لبّيك و لاسعديك، اما اگر از راه حلال به دست آورده باشد نداء داده مي‌شود: لبّيك و سعديك.

اِذا اكتسبَ الرجُلُ مالاً مِن غير حِلِّه ثمّ حجَّ فَلَبَّيَ نُودِيَ: لا لبَّيك و لا سَعدَيك ... .

براى شهادت حسين عليه السلام ، حرارت و گرمايى در دلهاى مؤمنان است كه هرگز سرد و خاموش نمى شود.

اِنَّ لِقَتْلِ الْحُسَيْنِ عليه السّلام حَرارَةً فى قُلُوبِ الْمُؤ منينَ لا تَبْرَدُ اَبَداً.

انسان با ايمان دائماً مشغول به ذكر خداوند، بيشتر اوقات در حال تفكّر بر نعمت هاي الهي، شاكر (بر نعمات) و در موقع بلاء و سختي نيز صبور و بردبار است.

المؤمِنُ دائم الذِّكرِ، كَثيرُ الفكرِ عَليَ النّعماءِ شاكِرٌ وَ فِي البلاءِ صابرٌ.

در دنيا سه امر سبب شادابي و نشاط مؤمن است ... يكي از آنها خواندن نماز شب در پايان شب است.

ثلاث فرحاتٍ للِمؤمِنِ في الدُّنيا ... و التَّهَجُّدُ منْ آخِرِ اللّيلِِ،

زبان خود را نگهدار عزیز می شوی

اِحْفَظْ لِسَانَکَ تَعِزُّ

هر كه ادبش از خردش افزون شود، همچون شباني است در ميان گوسفندان بسيار.

مَنْ زادَ اَدَبُهُ علي عَقْلِهِ كانَ كَالرّاعي بَينَ غَنَمٍ كَثيرَةٍ.

حسادت، مرضي است كه دوا و علاجي ندارد.

اَلحَسَدُ مَرضٌ لا يُؤسَي.

هر شخصي كه حقّ والدينش محمّد (صلي الله عليه وآله وسلم)، و علي - عليه السلام - را كه با شرافت و با فضيلت ترين انسان ها هستند، بشناسد و ـ در تمام امور زندگي ـ از ايشان تبعيّت و اطاعت كند; در قيامت به او خطاب مي شود: هر قسمتي از بهشت را كه خواستار باشي، مي تواني انتخاب كني و در آن وارد شوي.

مَنْ عَرَفَ حَقَّ أَبَوَيْهِ الاْفْضَلَيْنِ مُحَمَّد وَ عَلي، و أطاعَهُما، قيلَ لَهُ: تَبَحْبَحْ في أيِّ الْجِنانِ شِئْتَ.