نماز از شرايع و احكام دين و موجب خشنودي پروردگار و راه و روش انبيا است.

الصَّلاة مِن شَرايعِ الدِّين وَ فيها مَرَضات الرّب و هي مِنهاجُ الاَنبياء.

نگهدارترين سپر تقواي الهي است.

أوْقي جُنَّةٍ التّقوي.

با وجود پاكدامني، فقر و ناداري نيست.

لا فاقَةَ مَعَ عِفافٍ.

شما (شيعيان) هستيد پيروان خدا و شماييد ياران خدا و شماييد پيشي گرفتگان اولين و آخرين و پيشي گرفتگان در دنيا و آخرت به سوي بهشت و ما با ضمانت خداوند عز و جل و رسولش - صلي الله عليه و آله - براي شما ضمانت بهشت کرده ايم، به خدا که در درجات بهشت کسي بالاتر از شما نباشد، پس براي درک فضائل درجات بهشت با يکديگر رقابت کنيد، شمائيد پاکان وزنانتان نيز زناني پاک هستند، هر زن با ايماني حوريه اي است خوش چشم و هر مرد با ايماني يک صديقي است.

أَنْتُمْ شِيعَةُ اللَّهِ وَ أَنْتُمْ أَنْصَارُ اللَّهِ وَ أَنْتُمُ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ وَ السَّابِقُونَالْآخِرُونَ وَ السَّابِقُونَ فِي الدُّنْيَا وَ السَّابِقُونَ فِي الْآخِرَةِ إِلَى الْجَنَّةِ قَدْ ضَمِنَّا لَكُمُ الْجَنَّةَ بِضَمَانِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ... .

تقوايي مثل خود داري از محرمات الهي نيست.

لا تقوي كالكف عن المحارم.

حكمت، با عصمت و پاكدامني قرين است.

قُرِنَتِ الْحِكْمَةُ بِالْعِصْمَةِ.

عفت و پاكدامني، شهوات (و خواستهاي نفساني) را تضعيف و تعديل مي كند.

الْعِفَّةُ تُضَعِّفُ الشَّهْوَةَ.

کسي که مطيع خداست، او دوست ماست و کسي که نسبت به دستورات خدا عاصي باشد، او دشمن ماست و کسي به دوستي و ولايت ما نمي رسد، جز از راه عمل و پرهيزکاري.

مَنْ کانَ الله مُطِيعاً فَهُوَ لَنا وَلِيٌّ وَ مَنْ کانَ لله عاصِياً فَهُوَ لَنا عَدُوٌّ وَ ما تَنالُ وَلايَتُنا إِلاّ بِالْعَمَلِ وَ الْوَرَعِ.

هیچ بنده ای مزه ایمان را نمی چشد تا دروغ را چه شوخی و چه جدی رها کند.

لا يَجِدُ عَبدٌ طَعمَ الايمانِ حَتَّي يَترُكَ الكِذبَ هَزلَة وَ جِدَّهُ.

هر کس در رحمت خدای سبحان را بکوبد، به رویش گشوده می شود.

مَن قَرَعَ بابَ اللهِ سُبحانَهُ، فُتِحَ لَهُ.

نيكي آن است كه جان و دل انسان با آن آرامش پيدا كند و گناه آن است كه جان و دل انسان با آن آرام نگيرد، هر چند فتوا دهندگان (خلاف آن را) به تو فتوا دهند.

اَلْبِرُّ ما سَكَنَتْ اِلَيْهِ النَّفْسُ وَ اطْمَاَنَّ اِلَيْهِ الْقَلْبُ، وَ الاِْثْمُ ما لَمْ تَسْكُنْ اِلَيْهِ النَّفْسُ وَ لَمْ يَطْمَئِنَّ اِلَيْهِ الْقَلْبُ وَ اِنْ اَفْتاكَ الْمُفْتونَ .

خداوند ايمان را براي پاكي از شرك ... و عدل و داد را براي آرامش دل ها واجب نمود.

فَفَرَضَ اللّه الاْيمانَ تَطْهيرا مِنَ الشِّرْكِ ... وَ الْعَدْلَ تَسْكينا لِلْقُلوب.

كسي كه نفس خود را گرامي بدارد، شهوات و خواستهاي نفساني در پيش او حقير و بي ارزش خواهد بود.

مَنْ كَرُمَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ هانَتْ عَلَيْهِ شَهَواتُهُ.

هيچ جلسه قرآني براي تلاوت و درس در خانه اي از خانه هاي خدا برقرار نشد، مگر اين كه آرامش بر آنان نازل شد و رحمت دربرشان گرفت و فرشتگان در اطراف آنان حلقه زدند و خداوند در ميان كساني كه در نزدش هستند، از آنان ياد كرد.

مَا اجْتَمَعَ قَوْمٌ في بَيْتٍ مِنْ بُيوتِ اللّه يَتْلونَ كِتابَ اللّه وَ يَتَدارَسونَهُ بَيْنَهُمْ اِلاّ نَزَلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكينَةُ وَ غَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ وَ حَفَّتْهُمُ الْمَلائِكَةُ وَ ذَكَرَهُمُ اللّه فيمَنْ عِنْدَ.

وقتي دسترسي به حلال ميسر شود، شهوت دروني كمتر ميشود.

إذا كَثُرَتْ المَقْدِرَةُ قَلَّتِ الشَّهْوَةُ.