قبل از قيام مهدي (عجل الله تعالی فرجه)، سفياني قيام خواهد کرد.

قبل قيام المهدي يخرج السفياني.

كسي كه خود را در معرض تهمت قرار دهد نبايد كسي را كه به او گمان بد برد، سرزنش كند.

مَن وَقَفَ نَفسَهُ مَوقِفَ التُّهَمَةِ فَلا يَلُومَنَّ مَن أسَاءَ بِهِ الظَّنَ.

خداوند براي «علم» جايگاهي مناسب مقرر داشته است و بر بندگانش اطاعت از آن را واجب گردانده و فرموده: از درب خانه داخل شويد و منظور از بيوت خانه هاي علم است که به انبياء داده شده و أبواب آن اوصياء آن ها هستند.

وَ قَدْ جَعَلَ اللهُ لِلْعِلْمِ أهْلاً وَ فَرَضَ عَلي الْعِبادِ طاعَتَهُمْ بِقَوْلِهِ: «و آتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أبْوابِها» وَ الْبُيُوتُ هِي بُيُوت العلْمِ الَّذي إسْتَوْدَعَتْهُ الأنبِياءُ وَ أبْوابِها أوْصياؤُهُمْ.

اعمال همه بندگان نزد مجاهدانِ در راه خدا (چيزى) نيست مگر مانند پرستويى كه با منقار خود مقدارى آب از دريا برداشته است .

ما أعْمالُ العِبادِ كُلِّهِم عِند الُمجاهِدينَ في سبيلِ اللّه إلاّ كَمِثْلِ خُطّافٍ أخَذَ بمِنْقارِهِ مِن ماءِ البَحرِ .

آنگاه که قائم آل محمد - عليه السّلام - ظهور کند در جامعه همچون داود پيامبر - عليه السّلام - قضاوت خواهد کرد؛ در باب احکام صادره نيازي به شاهد و بيّنه ندارد بلکه واقعيت و حقيقت امر را خداوند به وي الهام مي کند و او مأمور است تا به علم خويش عمل کند.

إذا قامَ قائِمُ آلِ مُحَمَّدٍ - عليه السّلام - حَکمَ بَيْنَ النَّاسِ بِحُکمِ داوُدَ - عليه السّلام - لا يَحْتاجُ إِلي بَينَةٍ يُلْهِمُهُ اللهُ بِعِلْمِهِ.

به راستی ستمکار بردبار، بسا که به وسیله حلم و بردباری خود از ستمش گذشت شود و حق دار نابخرد، بسا که به سفاهت خود نور حق خویش را خاموش کند.

اِنَّ الظالِمَ الحالِِمَ يكادُ اَنْ يعضي عليه بِحِلْمِهِ، و انَّ المُحِقَّ السَّفيه يكادُ ان يطْفِيءَ نُورَ حَقِّهِ بِسَفهِهِ

در ميان آنان (لشگريان امام زمان _ عجل الله تعالي فرجه الشريف - ) رجالي ديده مي شوند که شبها را بيدار مي مانند و همچون زنبور عسل شب را در زمزمه (عبادت و راز و نياز) به سر مي برند و نيز شبها را در دفاع و نگهباني بروز مي رسانند، ... شعار آنان «يا لثارات الحسين» است وقتي که بحرکت درمي آيند ترس و وحشت نيز در پيشاپيش آنان در دلهاي مخالفان ايجاد مي شود و خداوند توسط آنان امام حق را نصرت مي بخشد.

فِيهِمْ رِجالٌ لايَنامُونَ اللَّيلَ لَهُمْ دَوِيٌّ فِي صَلواتِهِمْ کدَوِيِّ النَّحْلِ يَبِيتُونَ قِياماً عَلي أَطْرافِهِمْ وَيُصْبِحُونَ عَلي خُيُولِهِمْ ... شِعارُهُمْ يا لِثاراتِ الْحُسَيْنِ إذا سارُوا يَسِيرُ الرُّعْبُ أَمامَهُمْ مَسِيرَةَ ... .

عدالت، برپادارنده مردم و زيور حكمرانان است.

العَدلُ قِوامُ الرَّعِيَّةِ وجَمالُ‏الوُلاةِ .

كسي قدر نعمتي را نمي داند مگر آن كه شكرگزار باشد و كسي نمي تواند شكر نعمتي را انجام دهد مگر آن كه اهل معرفت باشد.

لا يَعْرِفُ النِّعْمَةَ إلاَّ الشّاكِرُ، وَلا يَشْكُرُ النِّعْمَةَ إلاَّ الْعارِفُ.

دوست ندارم كه در كودكى از دنيا مى رفتم و وارد بهشت مى شدم و بزرگ نمى شدم تا پروردگارم ، عزوجل ، را بشناسم .

ما يسرنى لومت طفلا و ادخلت الجنة ولم اءكبر فاءعرف ربى عزوجل ؛

به سبب عدالت ، بركتها دوچندان مى‏شود .

بِالعَدلِ تَتَضاعَفُ البَرَكاتُ .

آزمندي قدر و منزلت آدمي را مي‏كاهد و روزيش را زياد نمي‏كند.

اَلْحِرْصُ يَنْقُصُ قَدْرَ الرَّجُلِ وَ لا يَزِيدُ في رِزْقِهِ.

اگر شناخت پيامبر و اطاعت از او بر مردم واجب نبود، آمدن پيامبر براي آنها حاصلي نداشت و مشكلي را حل نمي كرد و فرستادن رسول كار بيهوده اي بود و اين كار از صانع حكيم بدور است.

فَلَو لَمْ يَجِبْ مَعْرِفَتُهُ و طاعَتُهُ لَمْ يَكُنْ لهم في مَجِئُي الرَّسولِ مَنْفَعَةٍ وَ لا سَدُّ حاجَةٍ ... .

هر كه بيناي عيب خود باشد، از هيچ كس عيب جويي نكند.

مَن أَبصَرَ عَيبَ نَفسِهِ لم يَعِب أَحَداً.

آدم حريص همواره در رنج است.

الحَرِيصُ تَعِبٌ.