مردم را از راهی غیر از زبان‌هایتان به خوبی دعوت کنید، به گونه‌ای که تلاش و راستگویی و پرهیزکاری را (در عمل) از شما ببینند.

کُونُوا دُعاةَ النّاسِ إلَی الْخَیْرِ بِغَیْرِ ألْسِنَتِکُم، ‌لِیَرَوا مِنْکُمُ الإجْتِهَادَ وَالصِّدْقَ وَالْوَرعَ.

Call people to righteousness through means other than your tongues so that they may observe diligence, truthfulness and piety in your actions.

ذكر زبان حمد و ثنأ، ذكر نفس سختكوشى و تحمل رنج ، ذكر روح بيم و اميد، ذكر دل صدق و صفا، ذكر عقل تعظيم و شرم ، ذكر معرفت تسليم و رضا و ذكر باطن مشاهده و لقا است .

ذكر اللسان الحمد والثنأ و ذكر النفس الجهد والعنأ و ذكر الروح الخوف والرجأ و ذكر القلب الصدق و الصفأ و ذكر العقل التعظيم والحيأ و ذكر المعرفة التسليم والرضا و ذكر السر الروية واللقأ؛

به ما گروه انبيا دستور داده شده است كه با مردم به فراخور فهم و خردشان سخن بگوييم.

اِنّا مَعاشِرَ الانْبياءِ اُمِرنا اَنْ نُكلِّمَ الناسَ علي قَدرِ عُقُولِهم.

در تفسير آيه «در آنجا ثابت شد كه ولايت از آن خداوند بر حق است»، مراد (از ولايت خدا) ولايت امير المؤمنين است.

عَنْ قَوْلِهِ تَعالي «هُنَالِكَ الْوَلَيَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ» (كهف/44)، ولايةُ أميرِ الْمُؤمِنيِنَ.

هرگاه يکديگر را ملاقات کرديد، سلام گفته و دست دهيد و هنگام جدا شدن با طلب آمرزش (براي يکديگر) جدا شويد.

إذا إلتَقَيتُم فَتَلاقُوا بالتَّسليمِ و التَّصافُح و إذا تَفَرَّقتُم فَتَفَّرقُوا بالإستِغفار.

يكى از اهالى رى خدمت امام هادى (علیه السلام) مشرف شد. حضرت پرسيد: كجا بودى؟ (آن مرد گفت:) به زيارت حسين (علیه السلام) رفته بودم. حضرت فرمود: بدان كه اگر قبر عبد العظيم در شهر خودتان را زيارت كنى، همچون كسى باشى كه حسين بن على (علیه السلام) را زيارت كرده باشد.

لَمّا دَخَلَ عَلَيْهِ بَعْضُ أهْلِ الرَّيّ: أيْنَ كُنْتَ؟ زُرْتُ الحُسَيْنَ ، قالَ: أمّا إنّكَ لَوْ زُرْتَ قَبْرَ عَبْدِ العَظيمِ عِنْدَكُمْ لَكُنْتَ كَمَنْ زارَ الحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ

him. He replied, I have been [to Karbalā] on pilgrimage to the holy shrine of Huseyn (p.b.u.h.). Imām said, If you visit the holy shrine of ‘Abd al-‘Azīm in your own city, you will be rewarded just like a person who has visited Imām Huseyn

هرگاه برادرانتان را ملاقات کرديد، با يكديگر دست دهيد و اظهار خرمي و خوشرويي كنيد که از يکديگر جدا نمي شويد مگر اين که هرچه گناه داشته ايد از بين رفته است.

إذا لَقيتُم إخوانَكم فَتَصافَحوا و أَظهِروُا لَهم البَشاشَةَ و البِشرَ، تَفَرَّقوا و ما عَليكُم منَ الأوزارِ قَد ذَهَبَ.

سنگین ترین چیزی که روز قیامت در ترازوی اعمال قرار داده می شود صلوات بر محمد و اهل بیت اوست.

أثقَلُ ما یوضَعُ فی المیزانِ یَومَ القیامَةِ الصَّلاةُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ اهل بَیتِهِ.

سخاوت مندترين مردم، كسي است كه زكات مال خود را بدهد و بخيل ترين مردم، كسي است كه از پرداخت آن چه خدا بر او واجب كرده است، امتناع كند.

اسخَي الناسَ مَنْ اَدّي زكاةَ مالِه و ابخل الناس مَن بَخلَ بما افْتَرضَ اللهُ عَليه.

آگاه باشيد كه دانش آينده ، اخبار گذشته و درمان دردهايتان و نظم ميان شما در قرآن است .

الا ان فيه مايأتى والحديث عن الماضى ودوأ دائكم ونظم ما بينكم ؛

براستى كه قرآن ظاهرش زيباست و باطنش عميق ، عجايبش پايان ندارد، اسرار نهفته آن پايان نمى پذيرد و تاريكى هاى جهل جز بوسيله آن رفع نخواهد شد.

ان القرآن ظاهره انيق وباطنه عميق لاتفنى عجائبه و لا تنقضى غرائبه ولاتكشف الظلمات الا به ؛

كسي كه زكات مال خود را نپردازد، خداوند آن را در روز قيامت به صورت ماري قرار مي دهد كه بر گردن صاحبش پيچيده و پيوسته او را نيش مي زند تا هنگامي كه حساب رسي آن روز پايان يابد.

ما مِنْ عَبْدٍ مَنَعَ مِنْ زكاة مالِهِ شيئاً الّا جَعَل اللهُ ذلك يَوْمَ القِيامَةِ ثَعباناً مِن النّارِ ...

اسلام بر پنج پایه استوار شده است: نماز، زکات، روزه، حج و ولایت و به هیچ چیز به اندازه آنچه در روز غدیر به ولایت تاکید شده، ندا نشده است.

بني الإسلام علي خمس الصلاة و الزكاة و الصوم و الحج و الولاية و لم يناد بشي‏ء ما نودي بالولاية يوم الغدير.

محبوب ترين اعمال نزد خداوند نماز است، و نماز آخرين سفارش انبياي الهي است.

أحبّ الاَعمالِ اِلي اللهِ الصَّلاة و هيَ آخر وَصاياء الاَنبياء.

از جملة بهترين اعمالي كه انسان ها با آن مي توانند به خدا نزديك شوند بر پا داشتن نماز است؛ زيرا نماز آيين مسلمانان است.

انّ اَفضَلَ ما توسّل به المتوسّلونَ الي اللهِ ... و اِقامَ الصلاةِ فإنّها المِلة.