مسافرت كنيد تا سالم و تندرست بمانيد و بهره‌ها نصيبتان گردد.

سافِروا تَصِحّوا و تَغنَموا.

خوشى و آسايش، در رضايت و يقين است و غم و اندوه در شكّ و نارضايتى.

اَلرَّوْحُ وَ الرّاحَةُ فِى الرِّضا وَ الْيَقينِ وَ الْهَمُّ وَ الْحَزَنُ فِى الشَكِّ وَ السَّخَطِ؛

پسرم حسین در سرزمینی به خاک سپرده می‏شود که به آن کربلا گویند، زمین ممتازی که همواره گنبد اسلام بوده است، چنانکه خدا، یاران مؤمن حضرت نوح را در همانجا از طوفان نجات داد

يقبر ابني بأرض يقال لها كربلا هي البقعة التي كانت فيها قبة الاسلام نجا الله التي عليها المؤمنين الذين امنوا مع نوح في الطوفان

خداوند متعال ماه رمضان را براي بندگان خود ميدان مسابقه قرار داد. پس عدّه اي در آن ماه با اطاعت و عبادت به سعادت و خوشنودي الهي از يكديگر سبقت خواهند گرفت و گروهي از روي بي توجّهي و سهل انگاري خسارت و ضرر مي نمايند.

إنَّ اللّهَ جَعَلَ شَهْرَ رَمَضانَ مِضْماراً لِخَلْقِهِ، فَيَسْتَبِقُونَ فيهِ بِطاعَتِهِ إِلي مَرْضاتِهِ، فَسَبَقَ قَوْمٌ فَفَازُوا، وَقَصَّرَ آخَرُونَ فَخابُوا.

  سه چيز است كه همه مردم به آنها نياز دارند: امنيّت، عدالت و آسايش.

ثَلاثَةُ اَشْياءَ يَحْتاجُ النّاسُ طُرّا اِلَيْها: اَلاَمْنُ و َالْعَدْلُ و َالْخِصْبُ ؛

آسايش زندگى در امنيت است .

رِفاهِيَّةُ الْعَيْشِ فِى الاَْمْنِ.

بدترين شهرها شهرى است كه در آن امنيّت و ارزانى نباشد.

شَرُّ الْبِلادِ بَلَدٌ لا اَمْنَ فيهِ وَ لا خِصْبَ.

علم و دانش را ـ از هر طريقي ـ فرا گيريد، و چنانچه نتوانستيد آنرا در حافظه خود نگه داريد، ثبت كنيد و بنويسيد و در منازل خود در جاي مطمئن قرار دهيد.

تَعَلَّمُوا الْعِلْمَ، فَإنْ لَمْ تَسْتَطيعُوا حِفْظَهُ فَاكْتُبُوهُ وَ ضَعُوهُ في بُيُوتِكُمْ.

اسراف، نعمت فراوان را نابود مي سازد.

الاسرافُ يُفنِي الجَزيلَ.

من فاطمه را به ازدواج (علی علیه السلام) در نیاوردم، مگر پس از آنکه خداوند مرا به ازدواج او فرمان داد .

ما زوجت فاطمة الا لما امرني الله بتزويجها

پيامبر خدا صلي الله عليه وآله به مردان فرمود: ناخن‏هايتان را كوتاه كنيد، و به زنان فرمود: ناخن‏هايتان را کوتاه نکنيد (بلند بگذاريد)؛ زيرا براي شما زينت بخش‏تر است.

قالَ رَسولُ اللَّهِ‏ - صلي الله عليه وآله - لِلرِّجالِ: قُصُّوا أظافيرَكُم و لِلنّساءِ: اُترُكنَ مِن أظفارِكُنَّ؛ فَإنَّهُ أزيَنُ لَكُنَّ.

در خدمت مادر خود باش كه بهشت زير پاي مادران است.

الزَمْ رِجْلَها فانَّ الجنّةَ تحتَ أقدامها

اسراف و زياده‌روي، (مال) بسيار را تباه مي‌سازد.

الاسرافُ يُفنِي الكَثير.

بوی پیامبران بوی به و بوی حورالعین بوی آس و بوی فرشتگان بوی گل سرخ است، ولی بوی دخترم فاطمه علیها السلام بوی به و آس و گل سرخ روی هم است

رائحة الانبياء رائحة السفرجل ورائحة الحور العين رائحة الآس ورائحة الملائكة رائحة الورد ورائحة ابنتي فاطمة الزهراء رائحة السفرجل والآس والورد ...

در مقام ادب همین بس که آنچه برای دیگران نمی پسندی، خود از آن دوری کنی.

کَفاکَ ادباً تَجنُّبُکَ ما تَکرهُ مِن غَیرکَ؛