خود را به غيبت عادت مده، زيرا اعتياد به غيبت، جرم و گناه بزرگي است.

لا تُعوِّدْ نفسَك الغيبةَ فأنَّ معتادَها عظيمُ الجُرم.

خداوند هيچ بنده اي را از ذلت گناهان به عزت تقوا منتقل نكرد مگر اينكه او را از غير مال، توانگر ساخت و بي ايل و عشيره اي، عزيز و بي آنكه بشري با او باشد او را از تنهائي به در آورد.

ما نَقَلَ الله عزوجل، عبداً من ذُلِّ المعاصي الي عز التقوي الّا اغناه من غيرِ مالٍ و اعزَهُ من غير عشيرةٍ و آنسه من غير بشرٍ.

روزه و حج آرام‏بخش دل‏هاست.

اَلصّيامُ وَ الْحَجُّ تَسْكينُ الْقُلوبِ؛

رسول اكرم - صلي الله عليه و آله - نشسته بود، حسن و حسين - عليهما السلام - وارد شدند، حضرت به احترام آن‌ها از جاي برخاست و به انتظار ايستاد، حركت آن دو به سوي پيامبر به طول انجاميد. رسول اكرم - صلي الله عليه و آله - به طرف كودكان پيش رفت و از آنان استقبال نمود، هردو را بر دوش خود سوار نمود و فرمود: فرزندان عزيز، مركب شما چه خوب مركبي است و شماها چه سواران خوبي هستيد!

عَنِ النَّبيِّ - صَلَّي اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِه - اِنَّهُ كانَ جالِساً فَاَقْبَلَ الْحَسَن وَ الْحُسَيْنُ - عَلَيْهِما السَّلامُ - فلما رآهما النبي -صلي الله عليه و آله - و استبطأ بلوغهما ... .

هر كه از تقوا جدا شد، شيفته لذتها و شهوات گردد و در بيابان سرگردان كننده گناهان بيفتد و پيامدهاي ناگوار سخت دامنگيرش شود.

اِنّ مَن فارق التقوي اُعزي باللّذّات و الشَّهَوات و وَقَعَ في تِيَه السيئات و لَزمهُ كبير التبعات.

مشورت كننده مصون از خطا است.

المُستَشيرُ مُتَحَصِّنٌ مِنَ السَّقَطِ.

هیچ کس از دوست و غیر دوست از اقامتگاه او(حضرت مهدی علیه السلام) مطّلع نمی­شود، به جز کسی که متصدّی خدمتگزاری اوست

لا يَطَّلِعُ عَلي مَوْضِعِهِ اَحَدٌ مِنْ وَلِيٍّ وَلاغَيْرِهِ اِلّا الَّذي يَلي اَمْرَهُ.

با احمق مشورت نکن و از دروغگو یارى مجو و به دوستى زمامداران اعتماد مکن.

لا تُشـاوِر اَحمَق وَ لا تَستَعِنَّ بَکَذّابٍ وَ لا تَثق بِمَوَدَهِ مُلُوک؛

هر چيزي صورتي دارد و صورت دين شما نماز است.

لِكلِّ شئ وجهٌ و وَجه دينكم الصَّلاة.

نفس آدمى بر بى ‏ادبى سرشته شده است و بنده فرمان دارد كه پايبند ادب نيكو باشد. نفس آدمى با طينت خود در ميدان مخالفت مى‏ تازد و بنده مى‏ كوشد آن را از خواسته ناروايش برگرداند، پس هرگاه عنان نفس را رها سازد، شريك تبهكارى اوست و هر كس نفس خود را در خواهش‏ هايش يارى رساند، در قتل خود همدستِ نفس شده است.

اَلنَّفْسُ مَجْبولَةٌ عَلى سوءِ الاَدَبِ وَ الْعَبْدُ مَأمورٌ بَمُلازَمَةِ حُسْنِ الاَدَبِ وَ النَّفْسُ تَجرى [بِطَبعِها] فى مَيَدانِ المُخالَفَةِ وَ الْعَبْدُ يَجْهَدُ بِرَدِّها عَنْ سوءِ الْمُطالَبَةِ فَمتى اَطْلَقَ عِنانَها فَهُوَ شَريكٌ فى فَسادِها وَ مَنْ اَعانَ نَفْسَهُ فى هَوى نَفسِهِ فَقَدْ اَشْرَكَ نَفْسَهُ فى قَتْلِ نَفْسِهِ؛

خداوند رحمت كند پدر و مادري را كه فرزندان خويش را در نيكي كردن به خود ياري نمايند.

رَحِمَ اللهُ والِدَيْنِ اَعانا وَلَدَهُما عَلي بِرِّهِما.

از شما (شيعيان) کسي که مطيع خدا باشد، دوستي ما براي او سودمند است و کسي که عصيان و نافرماني خدا را كند، حب و دوستي ما براي او سودي نخواهد داشت.

فَمَنْ کانَ مِنْکمْ مُطِيعاً لِلّهِ يَنْفَعُهُ وَلايَتُنا وَ مَنْ کانَ مِنْکمْ عاصِياً لِلّهِ لَمْ تَنْفَعْهُ ولايَتُنا.

از حيا جز نيكى نمى ‏آيد

الحياء لا يأتي إلّا بخير

سخاوتمند، از غذاى مردم مى‏خورد، تا مردم از غذاى او بخورند، اما بخيل از غذاى مردم نمى‏خورد تا آنها نيز از غذاى او نخورند.

اَلسَّخىُّ يَأكُلُ مِن طَعامِ النَّاسِ لِيَكُلوا مِن طَعامِهِ ، وَ البَخيلُ لا يَكُلُ مِن طَعامِ النَّاسِ لِئَلّا يَأكُلوا مِن طَعامِهِ؛

عبرت گرفتن، باعث پاكدامني و عدم آلودگي است.

ألْإعْتِبارُ يُفِيدُ الْعِصْمَةَ.