همتايت را با حسن برادري سپاس گوي.

شُكرُ نِظيركَ بِحُسنِ الإخاءِ.

هر كسي درباره خدا فكر كند كه او چگونه است، هلاك مي شود.

مَنْ نَظَر في الله كيفَ هو هَلَك.

فرو دستت را با عطا و بخشش به او سپاس گوي.

شُكرُ مَن دُونَكَ بِسَيْبِ العَطاءِ.

كسی كه نفهمد و نشناسد آن‌چه را كه بر ما وارد شد و از ظلمی كه بر ما روا شد و حقی كه از دست ما رفت و... پس او شریك با ظالمین است.

من لم یعرف سوء ما اتی علینا من ظلمنا و ذهاب حقنا و ما ركبنا به فهو شریك من اتی الینا فیما ولینا به؛

مردى نزد پیغمبر (صلی الله علیه واله ) آمد و عرض کرد:اى رسول خدا من یک سوم صلواتم را براى شما قرار دهم ، نه بلکه نیمى از صلواتم را مخصوص شما گردانم ، نه بلکه تمامى آن را از آن شما گردانم ؟ رسول خدا فرمود: در این صورت خرج مئونه دنیا و آخرت تو کفایت شود.

بُو عَلِیٍّ الْأَشْعَرِیُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ عَنْ صَفْوَانَ عَنْ أَبِی أُسَامَةَ زَیْدٍ الشَّحَّامِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِیَّ صفحه فَقَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ صفحه إِنِّی أَجْعَلُ لَکَ ثُلُثَ صَلَوَاتِی لَا بَلْ أَجْعَلُ لَکَ نِصْفَ صَلَوَاتِی لَا بَلْ أَجْعَلُهَا کُلَّهَا لَکَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صفحه إِذاً تُکْفَى مَئُونَةَ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ

مومن با برادر مومنش فريبكاري نمي كند و به او خيانت نمي ورزد و او را خوار نمي سازد و به او تهمت نمي زند و به او نمي گويد من از تو بيزارم.

اَلمُؤمِنُ لا يَغُشُّ أخَاهُ وَ لا يَخُونُهُ وَ لا يَخذُلُهُ وَ لا يَتَّهِمُهُ وَ لا يَقُولُ لَهُ: أنَا مِنكَ بَرِئٌ.

چه زيبنده است كه انسان آنچه را شايسته نيست، نخواهد.

مَا أَحْسَنَ بِالإِنْسَانِ أًَنْ لايَشْتَهِيَ ما لا يَنْبَغِي.

(در پاسخ پرسشهاى عثمان عَمرى ) امّا آنچيزى كه سؤال كرده بودى درباره كسى كه آنچه را از اموال ما در دست دارد حلال مى‏شمرد و در آن تصرّف مى‏كند مثل تصرفى كه در مال خود مى‏كند بدون اينكه از طرف ما مجاز باشد او ملعون است و ما دشمن او هستيم.

فيما وَرَدَ عَلَى الشَيْخِ اَبى جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عُثْمانَ الْعَمْرى فى جَوابِ مَسائلَ اِلى صاحِبِ الدَّارِعليه‏السلام: اَمَّا ما سَأَلْتَ عَنْهُ مِنْ اَمْرِ مَنْ يَسْتَحِلُّ ما فىيَدِهِ مِنْ اَمْوالِنا وَ يَتَصَرَّفُ فيهِ تَصَرُّفَهُ فىمالِهِ مِنْ غَيْرِ اَمْرِنْا فَمَنْ فَعَلَ ذلك فَهُوَ مَلْعُونٌ و نَحْنُ خُصَماؤُهُ.

حرص رنجي دائمي است.

اَلْحِرْصُ عَنَاءٌ مُؤَبَّدٌ.

آزمندي سرانجامي نكوهيده دارد.

اَلْحِرْصُ ذَمِيمُ الْمَغَبَّةِ.

عدالت ، سپر دولتهاست .

العَدلُ جُنَّهُ الدُّوَلِ .

آزمندي جوانمردي را لكه‏دار مي‏كند.

الحِرْصُ يَزْرِي بِالمُرُوَّةِ.

مصیبت برای صابر یکی است و برای کسی که بی طاقتی می کند، دوتاست

اَلْمُصِِيبَةُ للِصّابِرِ واحِدَةٌ وَ لِلْجازِعِ اِثْنَتانِ

هر كه عيب خود را ببيند، از پرداختن به عيب ديگران باز مي ايستد.

مَن نَظَرَ في عَيبِ نَفسِهِ اِشتَغَلَ عَن عَيبِ غَيرِهِ.

نماز شب موجب خشم شيطان است.

صلاة الّليل ... كراهيَّةُ الشَّيْطانِ.