مرد مسلمان به برادر خویش هدیه اى بهتر از سخن حکمت آمیزى که خدا به وسیله آن هدایت وى افزون کند یا خطرى از وى بگرداند نتواند داد.

ما أهدى المرء المسلم لأخیه هدیّه أفضل من کلمه حکمه یزیده اللَّه بها هدى أو یردّه بها عن ردى؛

دروغ گفته است کسي که گمان كند از شيعيان ماست اما به رهبري غير ما گردن نهد.

کذِبَ منْ زَعَمَ أَنَّهُ مِنْ شِيعَتِنا وَهُوَ مُتَمَسِّک بِعُرْوَةِ غَيْرِنا.

کسی که در میان آنان غریب است، بر آنان حکومت می‏کند.

سيأتي الله بقوم يُحِبُّهُم و يُحِبُّونَهُ و يَملِكُ مَن هو بينهم غريب

وقتي به نماز ايستادي، با ريش و سر و صورت خود بازي نكن.

إذا قُمْت فِي الصَّلاةِ فلا تَعبث بِلحْيتكَ و لا بِرأسِك.

تخم پرندگاني را كه دو سر آن مساوي و مثل هم نباشند، بخوريد.

كُلْ مِنَ الْبيضِ ما لَمْ يَسْتَوِ رَأساهُ.

هرکس خودبین باشد خشم کننده بر او بسیار شود و صدقه داروئی است سودمند و شفادهنده و کردار بندگان در دنیایشان؛ در آخرت جلو چشمهایشان است

مَنْ رَضِيَ عَنْ نَفْسِهِ كَثُرَ السّاخِطُ عَلَيهِ و الصَّدَقَةُ دَواءٌ مُنْجِحٌ وَ أَعمالُ العِبادِ فِي عاجِلِهمْ نُصبُ أَعيُنُهم فِي آجالِهِم

به راستي كه دل در درون سينه بي قرار است و به دنبال حق مي گردد و چون به آن رسيد، آرام و قرار مي گيرد.

اِنَّ الْقَلْبَ لَيَـتَجَلْجَلُ فِي الْجَوْفِ يَطْلُبُ الحَقَّ فَاِذا اَصابَهُ اطْمَاَنَّ وَ قَرَّ.

هيچ مؤمني نيست مگر آن كه خداوند ايمان را همدم و آرامش بخش او قرار مي دهد، چنانچه حتي اگر در قله كوهي هم باشد، احساس تنهايي نمي كند.

ما مِنْ مُؤْمِنٍ اِلاّ وَ قَدْ جَعَلَ اللّه لَهُ مِنْ ايمانِهِ اُنْسا يَسْكُنُ اِلَيْه، حَتّي لو كانَ عَلي قُلَّةِ جَبَلٍ لَمْ يَسْتَوحِشْ.

از نشانه‌هاي تواضع اين است كه دوست نداشته باشي ديگران تقوا و پرهيزگاري تو را ستايش كنند.

منَ التّواضُعِ ... أن لاتُحِبَّ أن تُحْمَدَ علي التقوي.

اگر در خانه اي كودكي هست مرد با همسر و يا كنيزش به عمل زناشوئي نپردازد، زيرا اين كار موجب روي آوردن كودك به فحشاء است.

لا يُجامِعُ الرَّجُلُ إمْرَئَتَهُ وَ لا جارِيَتَهُ وَ فِي الْبَيْتِ صَبِيّ فَإنَّ ذلِكَ مِمّا يُورِثُ الزِّنا.

مردي به پيامبر اکرم - صلي الله عليه و آله - گفت: فلان کس به حرم (همسر) همسايه خود چشم مي دوزد و اگر امکان عمل نامشروع دست دهد، کوتاهي نمي کند، پيامبر اکرم - صلي الله عليه و آله - غضبناک شد و فرمود: او را حاضر کنيد، مردي که در کنار پيامبر بود گفت: يا رسول الله او از پيروان شما است و به علي - عليه السلام - عشق مي ورزد و از دشمنان ما بيزاري مي جويد. پيامبر - صلي الله عليه و آله - فرمود: نگو که چنين کسي از شيعيان ما است، او دروغگو است زيرا شيعيان ما آن هايي هستند که همگام با ما و پيرو ما در اعمال باشند.

قالَ رَجُلٌ لِرَسُولُ اللهِ - صَلَّي اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِه - : فُلانٌ يَنْظُرُ إلي حَرَمِ جارِهِ وَ إنْ أمْکنَهُ مُواقَعَةِ حَرامٍ لمْ يَضِقْ عَنْهُ فَغَضِبَ رَسُولُ اللهِ - صَلَّي اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِه - وَ ... .

خوشا به حال كسي كه مادرش پاكدامن است.

طُوبي لِمَنْ كانَتْ اُمُّهُ عَفِيفَةً.

(هنگامي که از کوفه ياد کرد) در آينده کوفه از مؤمنان خالي مي شود و علم و دانشبدان پشت مي کند همچنانکه مار در لانه خويش پشت مي کند. آنگاه علم در شهريبه نام قم ظاهر و آنجا معدن علم و فضليت مي شود به طوري که ديگر به روي زمينکسي که به امور ديني آگاه نباشد، پيدا نمي شود. در آن زمان حتي زنان پرده نشينهم از مسايل ديني آگاهي دارند و اين هنگام نزديک شدن ظهور قائم ماست. در آنهنگام خداوند قم و ساکنانش را قائم مقام حجت قرار مي دهد. و اگر چنين نباشد، زمينساکنان خود را فرو مي برد و ديگر بر روي آن حجتي باقي نخواهد ماند. در آن عصرعلم از قم به ديگر نقاط جهان در شرق و غرب جاري مي شود. لذا حجت خدا برمردم تمام مي گردد به گونه اي که ديگر کسي يافت نمي شود که دستورهاي دينيو علم الهي بدو نرسيده باشد. آنگاه قائم - عليه السلام - ظهور مي کند و وسيله انتقام و خشمخداوند بر بندگان مي گردد; چون خداوند از مردم انتقام نمي گيرد مگر بعد ازآنکه حجت را انکار کنند.

(انه ذکرکوفه): ستخلو کوفه من المؤمنين و يأزرُ عنها العلمُ کما تأزر الحيه في حجرها، ثم يُظهر العلمُ ببلدهِ يقالُ لها قم و يَصير معدناً للعلم و الفضلُ حتي لايبقي في الارضِ مستضعف في الدينِ ... .

مهدیِ امت من، شبیه‏ ترین مردم نسبت به من در شمایل و سخن و رفتار است.

مَهْديُّ اُمَّتي اَشْبَهُ النّاسِ بي في شَمائِلِهِ وَ اَقْوالِهِ وَ اَفْعالِهِ

آدمي را ملك قناعت و نعمت خلق نيك، کفايت مي کند.

كفي بالقناعة ملكا، وبحسن الخلق نعيما.