با هر انسان دو فرشته اي است كه او را حفظ مي كنند، و چون تقدير الهي فرا رسد، او را تنها مي گذارند.

اِنّ مَعَ كُلِّ اِنْسانٍ مَلَكَيْن يَحْفِظانُه ... .

موي نيكو از پوشش‏هاي خدادادي است؛ آن را گرامي بداريد.

الشَّعرُ الحَسَنُ مِن كِسوَةِ اللَّهِ فَأكرِمُوهُ.

آنچه را خداوند آفريد، با مقدرات دقيقي استوار كرده و با تدبيري لطيف نظمشان داده است.

قَدّر ما خَلَق فَاَحْكَمَ تَقْدِيرهُ ... .

هر كس موي سر را بلند كند، يا بايد به آن خوب رسيدگي كند يا كوتاهش كند.

مَنِ اتَّخَذَ شَعراً فَليُحسِنْ وِلايَتَهُ أو لِيَجُزَّهُ.

هركس خدا را بشناسد، (در عمل و گفتار) او را دوست دارد و كسي كه دنيا را بشناسد آن را رها خواهد كرد.

مَنْ عَرَفَ اللّهَ أحَبَّهُ، وَ مَنْ عَرَفَ الدُّنْيا زَهِدَ فيها.

كسي كه ايمان ندارد نجات نخواهد يافت.

لا نَجاةَ لِمَن لا ايمانَ له.

بخيل جز به مقدار كمي از دارائي خود، بر خودش بخل مي‌ورزد و (بعد از مدتي) تمام دارائي خود را به وارثش مي‌بخشد.

البخيلُ يَبْخلُ علي نَفسهِ باليَسيرِ مِن دنياهُ و يَسْمَحُ لِوارثهِ بِكلّها.

بخل ورزيدن به دارائي موجود، بدگماني به خداوند است.

البُخلُ بالموجود سوء الظَّن بالمَعبود.

آدمي گناهي مي كند و بدان سبب از نماز شب محروم مي‎شود؛ همانا تأثير كار بد در صاحب آن سريع تر از تأثير كارد در گوشت است

إِنّ الًّرجُل يذْنِبُ الذًّنبَ فيُحرَمُ صلاة الّليل و إِنَّ العَمَلَ السِّييِّءَ أسْرَعُ في صاحبِهِ من السِّكين في الّحم.

چه چيزي ايمان انسان را پا برجا و ثابت مي كند؟ حضرت فرمود: پرهيزگاري و تقوا، ايمان را در انسان تثبيت مي‌ كند و طمع، ايمان را از دل آدمي خارج مي سازد.

ما الّذي يُثبِتُ الايمانَ في العَبدِ؟ قال: الّذي يُثبتُه فيه الوَرعُ و الّذي يُخرِجُهُ منه الطَّمع.

هرگاه ماه محرّم فرا مى رسيد، پدرم (موسى بن جعفرعليه السّلام ) ديگر خندان ديده نمى شد و غم و افسردگى بر او غلبه مى يافت تا آن كه ده روز از محرّم مى گذشت ، روز دهم محرّم كه مى شد، آن روز، روز مصيبت و اندوه و گريه پدرم بود.

انَ اَبى اِذا دَخَلَ شَهْرُ الْمُحَرَّمِ لا يُرى ضاحِكاً وَ كانَتِ الْكِاَّبَةُ تَغْلِبُ عَلَيْهِ حَتّى يَمْضِىَ مِنْهُ عَشْرَةُ اَيّامٍ، فَاِذا كانَ الْيَوْمُ العْاشِرُ كانَ ذلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ مُصيبَتِهِ وَ حُزْنِهِ وَ بُكائِهِ ... .

ابو هارون مكفوف مى گويد: خدمت حضرت صادق عليه السّلام رسيدم . امام به من فرمود: (برايم شعر بخوان ). پس برايش اشعارى خواندم . فرمود: اينطور نه ، همان طور كه (براى خودتان ) شعرخوانى مى كنيد و همانگونه كه نزد قبر حضرت سيدالشهدا مرثيه مى خوانى .

عَن اَبى هارونَ المكفوفِ قال : دَخَلْتُ عَلى ابى عَبْدِاللّه عليه السّلام فَقالَ لى : اَنْشِدْنى ، فَاءَنْشَدْتُهُ فَقالَ: لا، كَما تُنْشِدوُنَ وَ كَما تَرْثيهِ عِنْدَ قَبْرِه ...

هرگز بخل و ايمان در قلب بنده اي، با هم جمع نمي شوند.

لا يجتمع الشحُّ و الايمانُ في قلبِ عبدٍ أبداً.

انسان برای معیشت چاره ای جز تلاش ندارد، پس سعی و تلاش را رها مکن

لَیْسَ لِلنَّاسِ بُدٌّ مِنْ طَلَبِ مَعاشِهِمْ فَلاتَدَعِ الطَّلَبَ

هر که قدر خویش بشناسد نابود نخواهد شد

مَا هَلَکَ امْرُؤٌ عَرَفَ قَدْرَهُ