همانا خداوند متعال، براي حضرت شعيب - عليه السلام - وحي فرستاد: من از قوم تو يكصد هزار نفر را عذاب و هلاك مي نمايم كه شصت هزار نفر ايشان، اشرار و چهل هزار نفر ديگرشان از خوبان و عبادت كنندگان خواهند بود. حضرت شعيب - عليه السلام - سؤال نمود: اشرار كه مستحقّ عذاب هستند ولي خوبان را چرا عذاب مي نمائي؟ خداوند وحي نمود: به جهت آن كه اين افراد، نسبت به گناهكاران بي تفاوت بوده و با ايشان سازش مي كردند.

إنَّ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَوْحي إلي شُعَيْب النَّبي - صلي الله عليه وآله وسلم - : إنّي مُعَذِّبٌ مِنْ قَوْمِكَ مِائَةَ ألْف، أرْبَعينَ ألْفاً مِنْ شِرارِهِمْ وَ سِتّينَ ألْفاً من خِيارِهِمْ. فقال: يارَبِّ هؤُلاءِ الاْشْرار فَما بالُ الاْخْيار؟ فَأوحي اللهُ إلَيْهِ: إنَّهُمْ داهَنُوا أهْلَ الْمَعاصي وَ لَمْ يَغْضِبُوا لِغَضَبي.

بدانید که اجابت دعا، زیر گنبد حرم او و شفاء در تربت او، و امامان (علیه السلام) از فرزندان اوست

قال رسول الله (صلی الله علیه واله) :الا و ان الإجابة تحت قبته و الشفاء فى تربته، و الائمة (علیهم السلام) من ولده‏

سجده بر تربت حسین (علیه السلام) حجابهاى هفتگانه را پاره مى‏کند

قال الصادق (علیه السلام) : السجود على تربة الحسین (علیه السلام) یخرق الحجب السبع.

نمك شفابخش و درمان كننده هفتاد نوع مرض و درد خواهد بود و افزود چنانچه مردم خواصّ نمك مي شناختند به چيزي غير از نمك مداوا و درمان نمي كردند.

فِي الْمِلْحِ شِفاءٌ مِنْ سَبْعينَ داء، ثُمَّ قالَ: لَوْ يَعْلَمُ النّاسُ ما فِي الْمِلْحِ ما تَداوَوا إلاّ بِهِ.

خورشيد در هيچ روزي بهتر از روز جمعه طلوع نکرده است

ما طلعت الشّمس به يوم الفضل من يوم الجمعة

همانا مؤمني كه با برادر مؤمنش ديدار و مصافحه نمايد، گناهانشان ريخته مي شود و بدون گناه از يكديگر جدا خواهند شد.

إنَّ الْمُؤمِنَ إذا صافَحَ الْمُؤمِنَ تَفَرَّقا مِنْ غَيْرِ ذَنْب.

مثل افراد حريص به مال و زيورآلات دنيا همانند كرم ابريشمي است كه هر چه اطراف خود بچرخد و بيشتر فعاليّت كند و تارهاي ابريشم را به دور خود بپيچد، خارج شدنش از بين آن تارها سخت تر گردد و چه بسا غير ممكن مي شود تا جائي كه چاره اي جز مرگ نداشته باشد.

مَثَلُ الْحَريصِ عَلَي الدُّنْيا مَثَلُ ذَرْوَةِ الْقَزِّ، كُلَّما ازْدادَتْ عَلي نَفْسِها لَفّاً كانَ أبْعَدُ مِنَ الْخُرُوجِ حَتّي تَمُوتَ غَمّاً.

کسي که شب جمعه بميرد امان از آتش دوزخ براي او نوشته مي‌شود، و کسي که روز جمعه بميرد از آتش دوزخ آزاد مي‌گردد

من مات ليلة الجمعه کتب له براءة من عذاب النّار، و من مات يوم الجمعه اعنتق من النّار

چهار حالت از كنزهاي نيك و پسنديده است: پوشاندن نياز و حاجت خود را از ديگران، دادن صدقه و كمك به افراد به طور مخفيانه و محرمانه، دردها و مشكلات و ناراحتي ها را تحمّل كردن و هنگام مصيبت و حوادث، جزع و داد و فرياد نكردن.

اَرْبَعٌ مِنْ كُنُوزِالْبِرِّ: كِتْمانُ الْحاجَةِ، وَ كِتْمانُ الصَّدَقَةِ، وَ كِتْمانُ الْوَجَعِ، وَ كِتْمانُ الْمُصيبَةِ.

سه چيز موجب نجات انسان خواهد بود: بازداشت زبان از بدگوئي و غيبت مردم، خود را مشغول به كارهائي كردن كه براي آخرت و دنيايش مفيد باشد. و هميشه بر خطاها و اشتباهات خود گريان و ناراحت باشد.

ثَلاثٌ مُنْجِياتٌ لِلْمُؤْمِن: كَفُّ لِسانِهِ عَنِ النّاسِ وَ اغْتِيابِهِمْ، وَ إشْغالُهُ نَفْسَهُ بِما يَنْفَعُهُ لاِخِرَتِهِ وَ دُنْياهُ، وَ طُولُ الْبُكاءِ عَلي خَطيئَتِهِ.

شادماني و راضي بودن به سخت ترين مقدّرات الهي از عالي ترين مراتب ايمان و يقين خواهد بود.

الرِّضا بِمَكْرُوهِ الْقَضاءِ، مِنْ أعْلي دَرَجاتِ الْيَقينِ.

توبه عبارت است از: پشيماني قلبي از انجام گناه و استغفار و طلب آمرزش با زبان و ترك گناه با اعضاء و جوارح و تصميم به اينكه ديگر آن گناه را انجام ندهد.

التّوبةُ ندمٌ بالقَلبِ و اسْتِغفارٌ باللّسانِ و تركٌ بالجوارح و اِضمارٌ ان لا يَعودَ.

پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله ـ فرمود: خداوند متعال در شب معراج به او گفت: اي احمد، آيا مي داني چگونه مي توان عابد حقيقي شد؟ حضرت پاسخ دادند؟ نمي دانم. خداوند فرمود: هر گاه هفت صفت در انسان جمع شود: 1) تقوائي كه او را از ارتكاب گناه باز دارد. 2) سكوتي كه مانع از پرداختن به آنچه به او مربوط نيست، گردد. 3) ترسي كه هر روز بر اشك و حزن او بيفزايد. 4) حيائي كه در خلوت و تنهائي پروا كند. 5) خوردن مال حلال كه براي ادامه حيات محتاج آن است. 6) دشمني دنيا، كه من آنرا دشمن دارم. 7) و دوستي با نيكان و صلحا از آن روي كه من آنها را دوست دارم.

قالَ رسولُ اللهِ ـ صلي الله عليه و آله ـ : قَالَ اللَّهُ تَعَالَي لَهُ فِي لَيلَةِ المِعرَاجِ يَا أَحمَدُ لَيسَ شَي‏ءٌ مِنَ العِبَادَةِ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنَ الصَّمتِ وَ الصَّومِ فَمَن صَامَ وَ لَم يَحفَظ لِسَانَهُ كَانَ كَمَن قَامَ وَ لَم يَقرَأ فِي صَلَاتِهِ ... .

استغفار و طلب آمرزش از درجات عليين است و داراي شش شرط مي باشد: اول اينكه شخص توبه كننده از (گناهان) گذشته خود پشيمان باشد. دوم اينكه عزم و تصميم جدي بر عدم بازگشت به سمت گناه داشته باشد. سوم اينكه حقوق مردم را به آنها بازگرداند. چهارم اينكه تمام واجباتي را كه ترك كرده و حقوقي كه از خدا بر گردن اوست به جا آورد. پنجم اينكه گوشتهائي را كه از حرام بر بدنش روئيده با گريه و انابه آب كند تا گوشت جديد برويد و ششم اينكه سختي طاعت و عبادت خدا را بر جسمش بچشاند، همان طور كه شيريني معصيت را چشانده است و بعد از تحقق آن شرائط، استغفار كند.

ان الاستغفارَ درجةُ العلّيّين و هو اسمٌ واقعٌ علي ستّة معانٍ: اولّها: النّدَمُ علي ما معني و الثاني العزمُ علي تركِ العَودِ اليهِ ابداً و الثالّث... .

هيچ چيزي نزد خداوند محبوبتر از زن يا مرد مومني كه توبه كند، نمي باشد.

ليسَ شيٌ احبُّ الي اللهِ من مؤمنٍ تائبٍ او مومنةٍ تائبةٍ.