بالاترين شرافتها خود دارى از تبذير و اسراف است.

من اشرف الشّرف الكفّ عن التّبذير و السّرف.

بدترين برادران كسى است كه روز بد خود را براى تو نيز بخواهد (كه تو هم در بدى مانند او گردى).

شرّ اخوانك من يبتغى لك شرّ يومه.

كسى كه سه چيز در او باشد دنيا و آخرتش سالم باشد، امر به معروف كند و خود نيز پذيراى آن باشد، و نهى از منكر كند و خود نيز پذيرا باشد، و حدود الهى را نگهدارى كند.

من كان فيه ثلاث سلمت له الدّنيا و الآخرة، يأمر بالمعروف و يأتمر به، و ينهى عن المنكر و ينتهى عنه، و يحافظ على حدود اللَّه جلّ و علا.

2 دورى كردن از تبذير و به كار بردن تدبير نيكو از نشانه‏هاى عقل است.

من العقل مجانبة التّبذير و حسن التّدبير.

بدترين برادرانت كسى است كه تو را ناچار به سازش كند، و مجبور به عذر خواهى نمايد.

شرّ اخوانك من احوجك الى مداراة، و الجأك الى اعتذار.

برترين (مرتبه) دين كوتاه كردن آرزو است، و برترين عبادت اخلاص عمل.

افضل الدّين قصر الامل و افضل العبادة اخلاص العمل.

هيچ نادانى مانند تبذير و ولخرجى نيست.

لا جهل كالتّبذير.

هركس مطيع و پيرو خدا باشد از قهر و كارشكني ديگران باكي نخواهد داشت.

مَنْ اَطاعَ الْخالِقَ لَمْ يُبالِ بِسَخَطِ الْمَخْلُوقينَ وَ مَنْ أسْخَطَ الْخالِقَ فَقَمِنٌ أنْ يَحِلَّ بِهِ الْمَخْلُوقينَ.

بدترين برادران تو كسى است كه تو را به كار باطل خوشنود سازد. (يعنى براى خوشنودى تو دست به كار باطل زند، يا تو را با كار باطل خوشنود كند)

شرّ اخوانك من ارضاك بالباطل.

به راستى كه زيانكارترين مردمان در معامله و نوميدترين‏شان در تلاش و كوشش، كسى است كه تن خويش را در راه به دست آوردن آرزوهاى خود فرسوده كرده، ولى مقدّرات در رسيدن به خواسته‏اش او را يارى نكرده، از دنيا با حسرتهاى خود بيرون رفته و در خانه آخرت با وبالهاى آن گام نهاده است.

انّ اخسر النّاس صفقّة و اخيبهم سعيا، رجل اخلق بدنه فى طلب آماله و لم تساعده المقادير على ارادته، فخرج من الدّنيا بحسراته و قدم على الآخرة بتبعاته.

بخشش كانون مكانت و منزلت (يا امكان و توانايى) است.

البذل مادّة الامكان.

بر تو باد به برادرى كسى كه تو را (از كار بد و عذاب الهى) بيم دهد و باز دارد، كه چنين برادرى تو را به بلندى رسانده و به راه راست هدايت كند.

عليك بمواخاة من حذّرك و نهاك، فانّه ينجدك و يرشدك.

به راستى كه خداى سبحان مبغوض دارد آنها را كه آرزوشان طولانى و بد عمل هستند.

انّ اللَّه سبحانه ليبغض الطّويل الامل السّیء العمل.

بذل و بخشش، ستايش مردم را به دنبال‏ دارد.

البذل يكسب الحمد.

بر پايه برادرى در راه خدا، دوستى، خالص و پاك گردد.

على التّواخى في اللَّه تخلص المحبّة.