رسيدن به فضائل و كمالهاى ستودنى، به بذل كرم و نيكیهاست.

نيل المآثر ببذل المكارم.

مرگ برادر (همچون) چيده شدن و بريده شدن بال و دست است.

موت الاخ قصّ الجناح و اليد.

هيچ كس نيست كه آرزويش را طولانى كند جز آن كه در عمل كوتاهى نمايد.

ما اطال احد في الامل الّا قصّر فى العمل.

حمد و ستايش نشود جز كسى كه بذل احسان كند.

لا يحمد الّا من بذل احسانه.

چه بسيارند برادران در كنار سفره‏هاى رنگين، و چه اندكند در هنگام پيش آمدهاى ناگوار زمان.

ما اكثر الاخوان عند الجفان، و اقلّهم عند حادثات الزّمان.

چه وسيله بدى است آرزو، براى تباه كردن عمل.

ما افسد الامل للعمل.

علم و دانش تو از برترى تو خبر میدهد، و بذل و بخشش تو از احسان تو آگاه میكند.

ينبیء عن فضلك علمك، و عن إفضالك بذلك.

هيچ گروهى نيست كه بر پايه چيزى جز خداى سبحان برادرى كنند، جز آنكه برادرى آنها در روز قيامت كه در پيشگاه خداى سبحان قرار گيرند براى آنها نقصى باشد.

ما تواخى قوم على غير ذات اللَّه سبحانه الّا كانت أخوّتهم عليهم ترة يوم العرض على اللَّه سبحانه.

تكيه كردن بر آرزو از حماقت و بیخردى است.

من الحمق الاتّكال على الامل.

به راستى سودى كه شما از احسان خود برده‏ايد بيشتر از آن سودى است كه رو آورنده به شما از احسان شما برده است.

إنّكم أغبط بما بذلتم من الرّاغب إليكم فيما وصله منكم.

چيزى جلوى شما را نگيرد و مانع نشود از اين كه چون عيبى از برادرانتان مشاهده كنيد به او تذكر ندهيد جز ترس از اين كه او نيز همين كار را نسبت به شما انجام دهد (و هنگام ديدن عيبتان به شما تذكر دهد) و بدين ترتيب شما دست به هم داده و در مورد دوستى دنيا و رها كردن آخرت دوستانه با هم كنار آمده‏ايد.

ما يمنع احدكم ان يلقى اخاه بما يكره من عيبه الّا مخافة ان يلقاه بمثله، قد تصافيتم على حبّ العاجل و رفض الآجل.

كسى كه اميد سيراب شدن از سراب داشته باشد، نوميد گردد و تشنه بميرد.

من امّل الرّىّ من السّراب، خاب امله و مات بعطشه.

شخص بیگناه سالم و تندرست است و مشكوك بيمار است.

البریء صحيح و المريب عليل.

نظام مردانگى، برادرى خوب است، و نظام دين، يقين نيكو است.

نظام المروّة حسن الاخوّة، و نظام الدّين حسن اليقين.

كسى كه در مسير آرزوى خود گام نهد مرگش او را در اندازد.

من جرى فى عنان امله عثر بأجله.