به راستى كه شما جزاى كارهاى خود را خواهيد گرفت از اين رو جز كار نيك، كار ديگرى نكنيد.

انّكم مجازون بافعالكم فلا تفعلوا الّا برّا.

هر گاه (با كسى) برادرى كردى، حق برادرى را گرامى بدار.

إذا آخيت فأكرم حقّ الإخاء.

راست بودن مرگ از دلهاى شما بيرون رفته، و به جاى آن فريب آرزو بر شما چيره گشته است.

قد ذهب عن قلوبكم صدق‏ الاجل و غلبكم غرور الامل.

با نيكوكارى شخص آزاده برده میشود.

بالبرّ يملك الحرّ.

هنگامى كه به دوستى برادرت اطمينان يافتى، باكى نداشته باش كه چه زمانى او را ديدار كنى، و چه زمانى او تو را ديدار كند (و در اين باره سخت گيرى نكن).

إذا وثقت بمودّة أخيك فلا تبال متى لقيته و لقيك.

آرزوها را كم كن، تا عملهاى تو خالص و پاك گردد.

قلّل الآمال تخلص لك الاعمال.

همانا سرشت مردمان نيكوكار بر انجام كار خير آفريده شده و هر زمان بتواند انجام دهد.

انّما طبائع الابرار طبائع محتمله للخير، فمهما حمّلت منه احتملته.

هنگامى كه دوستت تو را به برادرى خويش بر گرفت تو براى او (به صورت) بنده‏اى باش، و صداقت در وفادارى، و نيكويى صفا و صميميت را به او عطا كن.

اذا اتّخذك وليّك أخا فكن له‏ عبدا، و امنحه صدق الوفاء و حسن الصّفاء.

آرزويت را كوتاه كن كه چه نزديك است اجل و مرگت.

قصّر املك، فما اقرب اجلك.

جامع كارهاى خير و نيكى، در انجام كارهاى نيكو است.

جماع الخير فى اعمال البرّ.

با برادرى در راه خدا است كه درخت برادرى ميوه بخشد.

بالتّواخي في اللَّه تثمر الأخوّة.

هر آرزويى را فريبى است.

لكلّ امل غرور.

بهترين نيكیها آن است كه به نيازمند برسد.

خير البرّ ما وصل الى المحتاج.

پى ريزى شده است برادرى در راه خدا بر خير خواهى يكديگر در راه خدا، و بخشش كردن به يكديگر در راه خدا، و كمك كردن به يكديگر بر اطاعت خدا، و باز داشتن يكديگر از نافرمانى خدا، و يارى كردن يكديگر در راه خدا، و اخلاص دوستى با يكديگر.

تبتنى الأخوّة في اللَّه على التّناصح في اللَّه، و التّباذل في اللَّه، و التّعاون على طاعة اللَّه، و التّناهى عن معاصى اللَّه، و التّناصر في اللَّه، و اخلاص المحبّة.

بسا آرزوها كه دروغ گويند.

قد تكذب الامال.