آرزوها پراكنده است و به پايان نرسد

الامانىّ أشتات.

سر مستى، نعمت را بربايد و عقوبت و عذاب به بار آورد.

البطر يسلب النّعمة و يجلب النّقمة.

شايسته انسان عاقل و خردمند است كه براى آخرت خود چيزى از پيش فرستد، و سراى ماندنى خود را آباد نمايد.

ينبغي للعاقل ان يقدّم لاخرته و يعمر دار اقامته.

كسى كه بیادبیاش او را پس اندازد (و جايگاهى در مردم نداشته باشد) حسب سنگينش نمیتواند او را مقدّم (بر ديگران) دارد.

من اخّره عدم ادبه، لم يقدّمه كثافة حسبه.

آرزوهاى والا همّت مردان است.

الامانىّ همّة الرّجال.

باطل، ضدّ حق است (و با هم جمع نشوند).

الباطل مضادّ الحقّ.

مردمان چيزى از دنياى خود را بخاطر اصلاح آخرتشان وا نگذارند، جز آنكه خداى سبحان بهتر از آن را براى آنها جايگزين كند.

لا يترك النّاس شيئا من دنياهم لاصلاح آخرتهم الّا عوّضهم اللَّه سبحانه خيرا منه.

كسى كه پستى ادبش او را بر زمين اندازد، شرافت حسبش او را بلند نگرداند.

من وضعه دناءة ادبه لم يرفعه شرف حسبه.

آرزوها تو را فريب دهد، و در نزد حقايق اين عالم تو را واگذارد و رها كند.

الامانىّ تخدعك و عند الحقائق تدعك.

باطل، فريبنده‏اى است حيله‏گر.

الباطل غرور خادع.

شايسته است براى آن كس كه سراى فانى را بشناسد، كه براى سراى پايدار كار كند.

ينبغي لمن عرف دار الفناء ان يعمل لدار البقاء.

كسى كه شيدا و شيفته ادب باشد بديهايش اندك شود.

من كلف بالادب قلّت مساويه.

از آرزوها دورى كنيد كه در حقيقت آنها مرگ‏هايى مسلّم هستند.

احذروا الامانىّ فانّها منايا محقّقة.

باطل ناتوان‏ترين ياورهاست.

الباطل أضعف نصير.

شايسته است براى آن كس كه يقين به پايدارى آخرت دارد كه براى آن كار كند.

ينبغي لمن ايقن ببقاء الآخرة و دوامها ان يعمل لها.