كسى كه خداى سبحان را به يكتايى و يگانگى بشناسد، هيچ گاه او را به خلق تشبيه نكند.

من وحّد اللَّه سبحانه لم يشبّهه بالخلق.

بخيل، خزينه‏دار ورثه خويش است.

البخيل خازن لورثته.

خداى سبحان عقلها را بر چگونگى صفات خويش آگاه نساخته، امّا از مقدار لازم نيز در باره شناخت خود آنها را باز نداشته.

لم يطّلع اللَّه سبحانه العقول على تحديد صفته، و لم يحجبها عن واجب معرفته.

بخل، نكوهش به بار آرد (و موجب نكوهش كردن مردمان گردد).

البخل يكسب الذّمّ.

علم و دانش خداى سبحان اعماق پرده‏هاى غيب را شكافته، و به عقايد پيچيده و پنهان احاطه كرده است.

خرق علم اللَّه سبحانه باطن غيب السّترات، و احاط بغموض عقائد السّريرات.

بخيل، فقر زودرس براى خويش آورد.

البخيل متعجّل الفقر.

براستى كه خداى سبحان نزد آنچه پنهان كرده هر انسانى در درون خود، و گفتار هر گوينده و عمل هر عمل كننده حاضر و بدان آگاه است.

انّ اللَّه سبحانه عند اضمار كلّ مضمر، و قول كلّ قائل، و عمل كلّ عامل.

بخل، دشمنى به بار آرد.

البخل يوجب البغضاء.

هر پنهانى، نزد خدا آشكار است.

كلّ سرّ عند اللَّه علانية.

99 بخيل، هميشه خوار و ذليل است.

البخيل ابدا ذليل.

هر قادر و توانايى جز خداى سبحان مقدور (و تحت قدرت او) است.

كلّ قادر غير اللَّه سبحانه مقدور.

شخص بخيل (براى بخل خود) به عذرها و علّتهاى (بيهوده) متوسّل شود و بهانه جويى كند.

البخيل متحجّج بالمعاذير و التّعاليل.

هر غالبى جز خداوند مغلوب است.

كلّ غالب غير اللَّه مغلوب.

خوى زشت بخل مصاحب خود را خوار گرداند و هر كه از آن دورى كند به عزّت و سر بلندى رساند.

البخل يذلّ مصاحبه و يعزّ مجانبه.

به درستي كه من سبب آسايش و امنيّت براي موجودات زميني هستم، همان طوري كه ستاره ها براي اهل آسمان أمان هستند.

إنّي لاَمانٌ لاِهْلِ الاْرْضِ، كَما أنَّ النُّجُومَ أمانٌ لاِهْلِ السَّماءِ.