آرزوها را كم كن، تا عملهاى تو خالص و پاك گردد.

قلّل الآمال تخلص لك الاعمال.

آرزويت را كوتاه كن كه چه نزديك است اجل و مرگت.

قصّر املك، فما اقرب اجلك.

هر آرزويى را فريبى است.

لكلّ امل غرور.

بسا آرزوها كه دروغ گويند.

قد تكذب الامال.

در فريب آرزوها و گذشتن اجلها سر رسيدن آنها است.

فى غرور الامال انقضاء الآجال.

در فريب آرزو، مهلتها سر آيد و اجل نزديك شود.

غرور الامل ينفذ المهل و يدنى الاجل.

شخص نادان را آرزوى دروغش فريفته و در نتيجه عمل نيكو از دست او رفته است.

غرّ جهولا كاذب امله ففاته حسن عمله.

فريب آرزو عمل را تباه كند.

غرور الامل يفسد العمل.

در شگفتم از كسى كه اجل خود را در اختيار ندارد چگونه آرزويش را دراز گرداند.

عجبت لمن لا يملك اجله كيف يطيل امله.

پيروى از آرزو عمل انسانى را تباه سازد.

طاعة الامل تفسد العمل.

خوشا به حال كسى كه آرزويش را كوتاه كند، و فرصت و مهلت خود را غنيمت داند.

طوبى لمن قصّر امله و اغتنم مهله.

نهايت آرزو مرگ است (و با آمدن مرگ آرزوها بريده شود).

غاية الامل الاجل.

تباهى عمر (انسانى) در ميانه آمال و آرزوهاست.

ضياع العمر بين الآمال و المنى.

بدترين مردم كسى است كه آرزوى دراز و عمل بد دارد.

شرّ النّاس الطّويل الامل السّیء العمل.

از آرزوى دراز خود به كوتاهى اجل و مرگت بيفزا، و تندرستى و سلامت ديروزت تو را مغرور نسازد كه به راستى مدت عمر اندك است و تندرستى محال است.

زد من طول املك فى قصر اجلك، و لا تغرّنّك صحّة جسمك و سلامة امسك، فانّ مدّة العمر قليلة، و سلامة الجسم مستحيلة.