طفل هفت سال بازي كند، هفت سال خواندن و نوشتن بياموزد، هفت سال حلال و حرام (احکام الهي) را ياد بگيرد.

اَلْغُلامُ يَلْعَبُ سَبْعَ سِنينَ وَ يَتَعَلَّمُ الْكِتابَ سَبْعَ سِنينَ و يَتَعَلَّمُ الْحَلالَ و الْحَرامَسَبْعَ سِنينَ.

با علما هم‏نشين باش، تا علمت زياد و ادبت نيکو و جانت پاک گردد.

جالِسِ الْعُلَماءَ یَزْدَدْ عِلْمُکَ وَ یَحْسُنْ اَدَبُکَ وَ تَزْکُ نَفْسُکَ؛

ترك كردن غيبت، در نزد خداي عزّ و جلّ از ده هزار ركعت نماز مستحبي محبوب تر است

تركُ الغيبةِ أحبُّ ألَي الله عزّ و جلّ مِن عَشرةِ آلافِ ركعةٍ تطوُّعاً.

فضايل بر چهار گونه اند: 1- حكمت كه موضوع آن فكر است، 2- عفت كه موضوع آن شهوت است، 3- قوه و نيرو كه موضوع آن غضب است، 4- عدالت كه موضوع آن اعتدال نفساني است.

الْفَضائِلُ أرْبَعَةٌ أجْناسٍ: أحَدُها: الْحِكْمَةُ وَ قَوامُها في الْفِكرِ. وَ الثّانِي: الْعِفَّةُ وَ قَوامُها فِي الشَّهْوَةِ وَ الثَّالِثُ: الْقُوَّةُ وَ قَوامُها فِي الْغَضَبِ. و الرّابعُ: الْعَدْل وَ قَوامُها فِي اعْتِدالِ قُوَي النَّفْسِ.

اگر مي خواهي خداوند به تو تندرستي بخشد، پس بسيار صدقه بده.

اذا اَرَدْتَ ان يَصِّحَ اللهُ بَدَنَكَ، فاكثرِ من الصّدقَةِ.

كسي كه دختر بچه خود را شادمان كند مانند كسي است كه بنده‌اي را از فرزندان (حضرت) اسماعيل، آزاد كرده باشد، و آن كس كه پسر بچه خود را مسرور و ديده او را روشن كند مانند كسي است كه از خوف خدا گريسته باشد.

مَنْ فَرَّحَ ابْنَتَهُ فَكَاَنَّما اَعْتَقَ رَقَبَةً مِنْ وُلْدِ اِسْمعيلَ وَ مَنْ اَقَرَّ عَيْنَ ابْنٍ فَكَاَنَّمابَكي مِنْ خَشْيَةِ اللهِ.

خدمت و نعمتي كه مورد شكر و سپاس قرار نگيرد همانند خطائي است كه غيرقابل بخشش باشد.

نِعْمَةٌ لاتُشْكَرُ كَسِيَّئَة لاتُغْفَرُ.

هرگاه پدري با نگاه (مودّت‌آميز) خود فرزند خويش را مسرور كند، خداوند به او اجر آزاد كردن يک بنده را مي‌دهد.

اِذا نَظَرَ الْوالِدُ اِلي وَلَدِه فَسَرَّهُ كانَ لِلْوالِدِ عِتْقُ نَسْمَةٍ.

نفاق بر روى چهار پایه بنا شده است: بر هواى نفس، و خوش ‍ برخوردى فریبناک، و کین توزى (تواءم با کبر و تعصب)، و طمع ورزى... و طمع ورزى چهار نمود دارد: اظهار شادمانى، سرخوشى، سرسختى و افزونخواهى (تکاثر).

النفاق على اءربع دعائم : على الهوى ، و الهوینا، و الحفیظه ، و الطمع ... و الطمع على اءربع شعب : الفرح ، و المرح ، و اللجاجه ، و التکاثر...

همه چشمها در قيامت گريانند، جز سه چشم: چشمي كه در دنيا از خوف خدا بگريد و چشمي كه از نگاه حرام خودداري كند و چشمي كه به خاطر نگهباني در راه خدا بيدار بماند.

كُلُّ عَيْنٍ باكِيَةٌ يَوْمَ الْقِيامةِ إِلّا ثلاتَ أعْيُنٍ: عَيْنٌ بَكَتْ مِنْ خَشْيَةِ اللهِ وَ عَيْنٌ غَضَّتْ مِنْ مَحارِمِ اللهِ وَ عَيْنٌ باتَتْ ساهِرَةً فِي سَبيلِ اللهِ.

زمانی که #علامه_امینی در روز #عاشورا در صحن امام حسین علیه السلام همراه با برخی از علمای اهل سنت نشسته بودند و ورود هیئات مذهبی به صحن شریف را مشاهده می کردند هیأت طویریج که به شدت #لطمه می زدند وارد شدند. یکی از علمای اهل سنت به علامۀ امینی رضوان الله علیه گفت: ای شیخ عبدالحسین، #آیا_این_عمل_درست_است؟ ایشان ساکت شدند. سپس هیئات #قمه_زنی وارد صحن شدند. پس علمای اهل سنت دیوانه شدند و یکی از آنها فریاد زد: ای شیخ عبدالحسین، آیا این عمل نیز درست است؟ پس ایشان که خداوند او را رحمت کند در پاسخ او فرمودند: بله، #این_عمل_درست_است زیرا شما به سبب وجود اینگونه مراسم و عزاداریها نمی توانید شهادت حسین علیه السلام و اعمال یزید (لعنه الله) را #انکار کنید… و ما اشتباه کردیم که چرا مراسم قمه زنی را برای عید غدیر قرار ندادیم تا نتوانید آن را انکار کنید!!

ورحم الله الشیخ الأمینی عندما کان یجلس یوم عاشوراء فی صحن الإمام الحسین علیه السلام مع بعض علماء السنة ویشاهدون دخول المواکب ، فدخل موکب طویریج بعنفه فی اللطم ، فقال له أحدهم : هذا صحیح یا شیخ عبد الحسین ؟ فسکت . ثم بدأت تدخل مواکب التطبیر ، فجن جنون المشایخ السنیین وصاح أحدهم : وهل هذا صحیح یا شیخ عبد الحسین ؟ ! ! ! فأجابه رحمه الله : نعم وهذا صحیح ، فأنتم بسبب هذه المراسم لم تستطیعوا إنکار شهادة الحسین علیه السلام وأفعال یزید . . ونحن اشتبهنا لماذا لم نجعل مراسم تطبیر لعید الغدیر حتى لا تستطیعوا إنکاره

كسي كه صدقه ديگري را به دست انسان نيازمند برساند، همان اجر و پاداش صدقه دهنده را دارد، بدون اينكه از اجر صدقه دهنده چيزي كم شود.

مَنْ مَشي بِصَدَقَةٍ الي محتاجٍ كانَ لَهُ كأجِرِ صاحبِها من غيرِ ان ينقُصَ من اجرِهِ شيٌ

هرگاه به نماز ايستادي، سزاوار است که خاشع و فروتن بوده و توجه كامل به نمازت داشته باشي.

إذا كنتَ دَخَلتَ فِي صَلاتِك فَعَليك بِالخُشوعِ و الاِقْبال عَلي صَلاتِك.

نشستن مرد پيش زن و فرزندنش، نزد خداوند محبوب تر است از اعتکاف در اين مسجد من

جُلُوسُ المَرءِ عِندَ عِيالِهِ أحَبُّ إلَي اللَّهِ مِنِ اعْتِکافٍ في مَسجِدي هذا.

آنگاه که زن حامله شود چنان است که با دهان روزه به جهاد مالي و جسمي در راه خدا بپردازد و هنگامي که زايمان کند، براي او اجر و پاداش عظيمي است كه کسي قادر به محاسبه آن نخواهد بود و آنگاه که به شير دادن فرزند مي پردازد، در هر مرتبه چنان است که بنده اي از اولاد اسماعيل پيامبر را در راه خدا آزاد کرده باشد و آنگاه که بچه را از شير گرفت، فرشته اي به پهلويش مي زند و مي گويد: همه گناهانت آمرزيده شد.

إذا حَمَلَتْ الْمَرْئَةُ کانَتْ بِمَنْزِلِهِ الصَّائِمِ الْقائِّمِ الْمُجاهِدِ بِنَفْسِهِ وَ مالِهِ فِي سَبِيلِ اللهِ فَإذا وَضَعَتْ کانَ لَها مِنَ الْأجْرِ ما لا يَدْريِ أحَدٌ ما هُوَ لِعِظَمِهِ ... .