(توبه كنندگان) نهال ها و درخت هاي گناه و كارهاي زشت را در برابر چشمان و دلهاي خويش كاشته و با آب پشيماني و ندامت آبياري شان كرده اند كه براي ايشان ميوه هاي عافيت و سلامت به بار آورده و خشنودي و بزرگواري براي آنان به دنبال دارد.

في وصفِ التّائبين: غَرَسُوا اشجارَ ذُنُوبِهم نَصْبَ عُيُونِهِم و قُلوبِهِم و سَقَوْها بماءِ النَّدَمِ فأثَمَرَتْ لَهُمُ السَّلامَةَ وَ اعقَبَتْهُم الرّضا و الكَرامَةَ.

راستگوي حقيقي کسي است که: حتي دروغ ديگران را بر اساس صداقت دروني خود، راست پندارد و اين حالت همان است که با غير خود و يا با ضد خود جمع نشود بر اين اساس است که ابليس وقتي که به دروغ، قسم ياد کرد که خيرخواه آدم است آدم از وي پذيرفت و ابليس اولين کسي است که دروغ گفت زيرا چنين عملي در آسمانها و زمين سابقه نداشت و اهل آسمان و زمين، ظاهر و باطن آنرا نمي شناختند.

و الصادقُ حقاً هو الذي يُصدِقُ کلَ کاذبٍ بحقيقةِ صدقِ مالديهِ، وَ هو المعني الذي لا يسعُ مَعه سواه او ضدُهُ، مثلُ آدمَ - عليه السّلام - صدقَ ابليسَ في کذبهِ ... .

براي تعجيل ظهور من - در هر موقعيّت مناسبي - بسيار دعا كنيد كه در آن فرج و حلّ مشكلات شما خواهد بود.

أكْثِرُواالدُّعاءَ بِتَعْجيلِ الْفَرَجِ، فَإنَّ ذلِكَ فَرَجَكُمْ.

(در پاسخ به اين سؤال که چرا سهم الارث مرد دو برابر زن است، فرمود) علت اين که از ميراث به زنان نصف سهم مردها داده مي شود اين است که زن چون ازدواج کند، مي گيرد ولي مرد دهنده دست به همين جهت بر سهم مردها افزوده شده است. و علت ديگر اين که سهم مرد دو برابر سهم زن مي باشد، اين است که زن اگر احتياج پيدا کند تحت کفالت مرد است و مرد مکلف است امور معاش او را تأمين کند و نفقه اش را بپردازد، اما زن نه مکلف است معاش مرد را تأمين کند و نه در صورتي که مرد محتاج شود، وظيفه دارد نفقه ي او را بپردازد.

(لما سئل عن علة إعطاء الذکر مثل حظ الانثيين): علة إعطاء النساء نصف ما يعطي الرجال من الميراث لأن المرأة إذا تزوجت أخذت و الرجل يعطي ... .

هدف و قصد خويش را نسبت به محبّت و دوستي ما بر مبناي عمل به سنّت و اجراء احكام الهي قرار دهيد، پس همانا كه موعظ ها و سفارشات لازم را نموده ام; و خداوند متعال نسبت به همه ما و شما گواه مي باشد.

وَاجْعَلُوا قَصْدَكُمْ إلَيْنا بِالْمَوَدَّةِ عَلَي السُّنَّةِ الْواضِحَةِ، فَقَدْ نَصَحْتُ لَكُمْ، وَ اللّهُ شاهِدٌ عَلَيَّ وَ عَلَيْكُمْ.

همانا براي صاحب الامر غيبتي است (پس) كسي در دوران او دين خود را حفظ كند، مانند كسي است كه خار مغيلان را با دست بتراشد.

انَّ لِصاحِبِ هذا الامر غيبةٌ المتمسك فيها بدينه كالخارط للقتاد.

اگر پروردگارت شريكي مي داشت، همانا پيامبران او نيز به سوي تو مي آمدند و آثار قدرتش را مي ديدي و كردار و صفاتش را مي شناختي، اما خداوند، خدايي است يگانه، همان گونه كه خود توصيف كرده است هيچ كس در سلطنت او نزاعي ندارد.

لَو كانَ لربِّكَ شريكَ لَأَتَتْكَ رُسُلُه، ولرأيتَ آثارَ مُلكِه ... .

از چيزهايي كه خداوند دروغگويان را بدان دچار مي كند، فراموشي است.

انَّ مما اعانَ اللهُ به علي الکذابينَ النّسيانَ.

آگاه و متوجه باشيد كه در هيچ حالتي، زمين خالي از حجّت خداوند نخواهد بود، يا به طور ظاهر و آشكار; و يا به طور مخفي و پنهان.

أما تَعْلَمُونَ أنَّ الاْرْضَ لا تَخْلُو مِنْ حُجَّة إمّا ظاهِراً وَ إمّا مَغْمُوراً.

سلاح انسان گناهكار استغفار و طلب آمرزش است.

سِلاح المُذْنِبِ الاستغفار.

كسي كه زياد ذكر خدا گويد، خدا او را دوست مي دارد و كسي كه خدا را زياد ياد كند، براي او دو برائت (دوري) نوشته شود: 1. برائت از آتش. 2. برائت از نفاق.

مَن اَكثَرَ ذكرَ اللهِ عزوجل أحَبَّه اللهُ و مَن ذَكَرَ اللهَ كثيراً كُتِبَت له بَراءتانِ، بَراءةٌ مِنَ النّارِ و براءةٌ من النفاقِ.

همانا خداوند متعال، حجّت و خليفه خود را براي بندگانش الگو و دليلي روشن قرار داد، همچنين خداوند حجّت خود را ممتاز گرداند و به تمام لغت ها و اصطلاحات قبائل و اقوام آشنا ساخت و أنساب همه را مي شناسد و از نهايت عمر انسان ها و موجودات و نيز جريات و حادثه ها آگاهي كامل دارد و چنانچه اين امتياز وجود نمي داشت، بين حجّت خدا و بين ديگران فرقي نبود.

إنَّ اللهَ تَبارَكَ وَ تَعالي بَيَّنَ حُجَّتَهُ مِنْ سائِرِ خَلْقِهِ بِكُلِّ شَيء، وَ يُعْطِيهِ اللُّغاتِ، وَمَعْرِفَةَ الاْنْسابِ وَالاْجالِ وَالْحَوادِثِ، وَلَوْلا ذلِكَ لَمْ يَكُنْ بَيْنَ الْحُجَّةِ وَالْمَحْجُوحِ فَرْقٌ.

سرانجام دروغگوئي، پشيماني و ملامت است.

عاقبةُ الکذبِ ملامةٌ و ندامةٌ.

از ابی حمزه ثمالی نقل شده که امام صادق علیه السلام فرمودند: زمین باقی نمی ماند الا اینکه از ما اهل بیت عالمی باشد که حق را از باطل بشناسد و فرمود بدرستیکه تقیه قرار داده شده تا اینکه خون (شیعه) محفوظ بماند، پس وقتی تقیه به حد ریختن خون رسید جایی برای تقیه نیست و به خدا قسم اگر خوانده شوید برای اینکه ما را یاری کنید خواهید گفت ما یاری نمیکنیم و تقیه میکنیم و حال آنکه تقیه از پدر و مادرتان برای شما محبوب تر است و اگر قائم قیام کند دیگر احتیاجی به پرسیدن از شما ندارد و در مورد بسیاری از شما از اهل نفاق حد خدا را جاری میسازد.

عَنْ أَبِي حَمْزَةَ الثُّمَالِيِّ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع‏ لَنْ تَبْقَى الْأَرْضُ إِلَّا وَ فِيهَا مِنَّا عَالِمٌ يَعْرِفُ الْحَقَّ مِنَ الْبَاطِلِ قَالَ إِنَّمَا جُعِلَتِ التَّقِيَّةُ لِيُحْقَنَ‏ بِهَا الدَّمُ فَإِذَا بَلَغَتِ التَّقِيَّةُ الدَّمَ فَلَا تَقِيَّةَ وَ ايْمُ اللَّهِ لَوْ دُعِيتُمْ لِتَنْصُرُونَا لَقُلْتُمْ لَا نَفْعَلُ إِنَّمَا نَتَّقِي وَ لَكَانَتِ التَّقِيَّةُ أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنْ آبَائِكُمْ وَ أُمَّهَاتِكُمْ وَ لَوْ قَدْ قَامَ الْقَائِمُ ع مَا احْتَاجَ إِلَى مُسَاءَلَتِكُمْ عَنْ ذَلِكَ وَ لَأَقَامَ فِي كَثِيرٍ مِنْكُمْ مِنْ أَهْلِ النِّفَاقِ حَدَّ اللَّهِ.

شكر نعمت عبارت است از دوري كردن از حرامها و تماميت شكر به اين است كه انسان بگويد: الحمد لله ربِّ العالمين.

شُكرُ النّعمةِ إجتنابُ المحارِمِ و تمامُ الشُكرِ قَولُ الرّجلِ: ألحَمدُ لله ربِّ العالمين.