با يكديگر دست دهيد كه كينه را ميبرد.

تَصافَحوا فإنَّهُ يذهَبُ بِالغِلَّ.

غيبت آن است كه درباره برادرت چيزي بگويي كه ناراحت مي شود... بدان كه اگر آنچه در او هست بگويي، غيبتش را كرده اي و اگر آنچه در او نيست بگويي، به او تهمت زده اي.

ذِكرُك أخاكَ بما يَكرهُ ... إعلَمْ أنّك اذا ذَكرتَه بما هوَ فيهِ فقدِ اغتَبتَهُ و اذا ذكرتَه بما لَيس فيهِ فقد بَهَتَّهُ.

دوست راستین، کسى است که تو را در [برطرف کردن] عیب‏هایت پند دهد ، هنگام غیبتت هواى تو را داشته باشد و تو را بر خود ترجیح دهد .

اَلصَّدیقُ الصَّدوُقُ مَن نَصَحَکَ فِی عَیبِکَ وَ حَفِظَکَ فِی غَیبِک وَ آثَرَکَ عَلى نَفسِهِ ؛

هر که کاری را از راه درست دنبال کند نخواهد لغزید، و اگر هم بلغزد راه چاره بر او بسته نمی‌شود.

مَنْ طَلَبَ الأمْرَ مِنْ وَجْهِهِ لَمْ یَزَلَّ، فَإنْ زَلَّ لَمْ تَخْذُلْهُ الحیلةُ.

Anyone pursuing his goals honestly does not slip up and if he does, he can seek a way out.

اي فرزندانم شما را وصيت مي كنم به نماز در اول وقت و (پرداخت) زكات به اهلش و در محلش.

اُوصيكَ يا بُنَيَّ بالصلاةِ عِنْدَ وقتِها و الزكاةِ في اهلِها و محلِها.

شيعيان ما بهترين اهل بهشت هستند.

إنَّ شِيعتُنا مِنْ خِيارِ أهْلِ الْجَنَّةِ.

فرمانبردارترين شما از خدا، كسي است كه در سلام به ديگري پيش دستي كند.

أطوَعُكم للهِ ألذي يَبدَأُ صاحبَهُ بالسَّلامِ.

دعایی که بیشتر امید اجابت آن می رود و زودتر به اجابت می رسد،‌ دعا برای برادر دینی است در پشت سر او.

أوشَک دَعوَةً‌ وَ أسرَعُ إجابَةُ دُعاءُ المَرءِ لاِخیهِ‌ بِظَهرِ الغَیبِ؛

زمستان بهار مومن است از شبهاى طولانى‏اش براى شب زنده‏دارى واز روزهاى كوتاهش براى روزه دارى بهره مى‏گيرد.

الشتاء ربيع المومن يطول فيه ليله فيستعين به على قيامه و يقصر فيه نهاره فيستعين به على صيامه؛

هر كس سه روز آخر ماه شعبان را روزه بگيرد و به روزه ماه رمضان وصل كند خداوند ثواب روزه دو ماه پى در پى را برايش محسوب مى‏كند.

من صام ثلاثة ايام من اخر شعبان و وصلها بشهر رمضان كتب الله له صوم شهرين متتابعين؛

هر كس در روز جمعه ناخن‏هايش را كوتاه كند، عمر و مالش زياد مى ‏شود.

مَن قَلَّمَ اَظفارَهُ يَومَ الجُمُعَةِ يَزيدُ فى عُمُرِهِ و مالِهِ؛

دعايى كه با بسم اللّه الرحمن الرحيم شروع شود، رد نمى شود.

لا يُرَدُّ دُعاءٌ أَوَّلُهُ بِسْمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ

صدقه روز جمعه به خاطر فضیلت روز جمعه بر سایر روزها ، دو برابر حساب می شود.

اَلصَدَقَةٌ يَومَ الجُمعَةِ تُضاعَفُ لِفَضلِ يَومِ الجُمعَهِ عَلي غَيرِهِ مِنَ الاَيّامِ.

صدقه پنهاني، لغزشها و گناهان را مي پوشاند و صدقه آشكار موجب ازدياد مال و ثروت مي شود.

صَدَقَةُ السرِ تُكفِّرُ الخَطيئَةِ و صَدَقةُ العَلانيةِ مَثْراةٌ في المالِ.

در هر جمعه، اندكى از سبيل و ناخن‏هاى خود را بگير، و اگر هم چيزى وجود نداشته باشد، آن را (كمى) بساى، [كه در اين صورت] ديوانگى، جذام و پيسى به تو نمى‏ رسد.

خُذ مِن شارِبـِكَ وَ اَظفارِكَ فى كُلِّ جُمُعَةٍ فَاِن لَم يَكُن فيها شَىْ‏ءٌ فَحُكَّها لا يُصيبُكَ جُنونٌ وَ لا جُذامٌ وَ لا بَرَصٌ؛