اگر آسمانها و زمين در برابر بنده اي سر بر هم آورند و آن بنده تقواي الهي پيشه كند، حتماً خداوند از ميان آن دو، شكاف و راه خروجي برايش قرار خواهد داد.

لو أن السَّماواتِ و الارضَ كانتا رتقاً علي عبدٍ ثم اتّقي الله لَجعَل اللهُ منهما فرجاً و مخرجاً.

كمك و ياري رساندن به انسان ناتوان، از برترين صدقات است.

عَوتُكَ للضَّعيفِ مِنْ افضَلِ الصَّدَقَةِ.

هر كه از خداوند سبحان پروا كند، او را از هر غمي برهاند و از هر تنگنايي بيرون برد.

من اتقي الله سبحانه جعل له من كُلِّ همٍّ فرجاً و من كل ضيقٍ مخرجاً.

چگونه گمراه و درمانده خواهد شد كسي كه خداوند سَرپرست و متكفّل اوست. چطور نجات مي يابد كسي كه خداوند طالبش مي باشد. هر كه از خدا قطع اميد كند و به غير او پناهنده شود، خداوند او را به همان شخص واگذار مي كند.

كَيْفَ يُضَيَّعُ مَنِ اللهُ كافِلُهُ، وَكَيْفَ يَنْجُو مَنِ الله طالِبُهُ، وَ مَنِ انْقَطَعَ إلي غَيْرِاللهِ وَ كَّلَهُ اللهُ إلَيْهِ.

قيامت، روز شادماني تقوا پيشگان است.

القيامة عُرسٌ المتقين.

زماني بر مردم خواهد آمد كه صابر از آنها بر (حفظ و عمل به) دينش، همانند کسي است که آتش گداخته در دست گرفته.

يأتي علي النّاسِ زمانٌ، الصّابِرُ منهم علي دينِهِ كالقابِضِ عَلَي الجمرِ.

چون به اطفال وعده‌اي داديد وفا كنيد (و تخلف ننمائيد)، زيرا كودكان گمان مي‌كنند شما رازق آن‌ها هستيد. خداوند براي هيچ چيز به قدر تجاوز به حقوق زنان و كودكان غضب نمي‌كند.

اِذا وَعَدْتُمُ الصِّبْيانَ فَفُوا لَهُمْ فَاِنَّهُمْ يَرَوْنَ اَنَّكُمُ الّذينَ ... .

هرکه برادر خود را پنهانى اندرز دهد ، او را آراسته است و هر که در برابر دیگران موعظه ‏اش کند ، او را لکّه‏دار کرده‏است .

مَن وَعَظَ أخاهُ سِرّا فَقَد زانَهُ ، ومَن وَعَظَهُ عَلانِیَةً فَقَد شانَهُ ؛

بالای هر نیکی، نیکی دیگری است، مگر كشته شدن در راه خداوند ـ عزّ و جلّ ـ؛ که هيچ نيكی بالاتر از آن نیست

فَوقَ کُلِّ بِرٍّ بِرٌّ حَتَّی یُقْتَلَ الرَّجُلُ في سَبیلِ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ فَلَیْسَ فَوْقَهُ بِرٌّ.

There is a virtue better than any other virtue, but when a believing person is killed in the way of Allah, there is no virtue better than that.

سرزنش كردن ديگران بدون علّت و دليل سبب ناراحتي و خشم خواهد گشت، در حالي كه رضايت آنان نيز كسب نخواهد كرد.

مَنْ عَتَبَ مِنْ غَيْرِارْتِياب أعْتَبَ مِنْ غَيْرِاسْتِعْتاب.

هرگاه مردم از پرداخت زكات امتناع كنند، زمين بركت خود را از همه كشتزارها و باغ ها و معادن مي گيرد.

اذا مَنعُوا الزكاةَ مُنعتِ الارضُ بركتَها مِنَ الزَرعِ و الثِمارِ و المعادنَ كُلُها.

با فضيلت ترين و ارزشمندترين عبادت ها آن است كه خالص و بدون ريا باشد.

أفْضَلُ الْعِبادَةِ الاْخْلاصُ.

حقِ گوش آن است كه آن را از شنيدن غيبت و شنيدن چيزي كه شنيدنش حلال نيست، دور نگه داري.

حقُّ السَّمعِ تنزيهُهُ عن سَماعِ الغيبةِ و سَماعِ ما لا يُحِلُّ سَماعُه.

كسي كه طالب رضايت خداوند متعال باشد، دشمني ستمگران، او را زيان و ضرر نمي رساند.

لا يَضُرُّكَ سَخَطُ مَنْ رِضاهُ الْجَوْرُ.

راندن نیازمند، علت از بین رفتن آسایش‌ است.

سَبَبُ زَوالِ الیَسارِ مَنعُ المُحْتاجِ.

Rejecting the needy is the cause of the cessation of (one`s) wealth.