هر كه به خواستگاري دختر شما آيد و به تقوا و تديّن و امانتداري او مطمئن مي باشيد با او موافقت كنيد وگرنه شما سبب فتنه و فساد بزرگي در روي زمين خواهيد شد.

مَنْ خَطَبَ إلَيْكُمْ فَرَضيتُمْ دينَهُ وَ أمانَتَهُ فَزَوِّجُوهُ، إلاّ تَفْعَلُوهُ تَكْنُ فِتْنَةٌ فِي الاْرْضِ وَ فَسادٌ كَبيرْ.

صدقه بلاء و گرفتاري را دفع مي نمايد.

الصّدقَةُ تستدفِعُ البلاءَ و النّقمَةَ.

هركس در مجلسي غيبتي راجع به برادر مسلمان خود بشنود و آن را از او دفع كند، خداوند هزار باب شرّ و بدي را در دنيا و آخرت از او دور سازد و اگر غيبت را از او دفع نكند و خوشحال هم بشود، گناهش همچون گناه غيبت كننده است.

مَن رَدَّ عن أخيه غيبةً سَمِعَها في مجلسٍ ردَّ اللهُ عنه ألفَ بابٍ مِن الشَّرِ في الدُنيا و الآخرةِ فإن لم يَرُدُّ عنه و أعجَبَه كان عليه كوِزرِ مَنِ اغتابَ.

كمال نعمت الهي آراستگي به سخاوت و عفت و پاكدامني است.

مِنْ كَمالِ النِّعْمَةِ التَّحَلِّي بِالسَّخاءِ وَ التَّعَفُّفِ.

حفظ اطفال از خطرات و انحراف‌ها در صلاحيت و شايستگي (وظيفه) پدران آن‌ها است.

يُحْفَظُ الْاَطْفالُ بِصلاحِ آبائِهِمْ.

كسی كه به عالمی احترام گذارد، همانا به خداوند احترام گذارده است.

‌مَنْ وَقَّرَ عالِماً فَقَد وَقَّرَ رَبَّهُ.

اگر غيبت كني و خبر آن به شخص غيبت شده برسد، چاره اي نداري جز اين كه از وي حلاليت بطلبي و اگر به او نرسد و نداند، بايد براي وي از خداوند طلب آمرزش نمايي.

فإن اغتَبتَ فَبَلَغَ المُغتابَ فلَمْ يبقَ إلّا أنْ تَستَحلَّ منه و إنْ لَم يَبلُغهُ و لم يَلحَقهُ عِلمُ ذلك فاستَغفرِ اللهَ لَه.

سه چيز وسيله نجات مؤمن است: (يکي از آنها) بازداشتن زبان از غيبت مردم است.

ثلاثٌ مُنجِياتٌ للمؤمن: كَفُّ لسانِهِ عَنِ النّاسِ و اغتيابِهِم.

خداوند آفریده‌ای بهتر از محمّد (صلی الله علیه واله) نیافریده است.

ما بَرَأ َاللهُ نَسِمَةً خَیْراً مِنْ مُحَمَّدٍ

Allah has not created any creature better than Muhammad (p.b.u.h.).

صدقه بده اگر چه چيز اندكي باشد، زيرا اگر هر چيز اندكي در راه خدا با نيت صادق و پاك داده شود بزرگ است.

تّصدَّقْ بالشّيِ و اِن قّلَّ كُلَّ شيٍ يرادُ بِهِ اللهُ و اِنْ قَلَّ بَعَد ان تَصَدَّقَ النّيِةُ فيهِ عظيمٌ.

كسی كه به زیارت علماء برود، گوئی مرا زیارت كرده است.

مَن زارَ العلماء فقَدْ زارنی.

ای مردم ! بدانید که هرکس اختیار زبانش را نداشته باشد. پشیمان شود.

اِعلَمُوا اَيُّهَا النَّاسُ اَنَّهُ مَن لَم يَملِكُ لِسانَهُ، يَندَم.

بنده اي حقيقت ايمان را نمي يابد مگر آن كه دين و احكام الهي را در همه جهات بر تمايلات و هواهاي نفساني خود مقدّم دارد. و كسي هلاك و بدبخت نمي گردد مگر آن كه هواها و خواسته هاي نفساني خود را بر احكام إلهي مقدّم نمايد.

لَنْ يَسْتَكْمِلَ الْعَبْدُ حَقيقَةَ الاْيمانِ حَتّي يُؤْثِرَ دينَهُ عَلي شَهْوَتِهِ، وَ لَنْ يُهْلِكَ حَتّي يُؤْثِرَ شَهْوَتَهُ عَلي دينِهِ.

هيچ يك از شما بخاطر خدا چيزي را رها نکند، مگر اينكه خداوند بهتر از آن را از جايي كه گمان نمي برد نصيبش فرمايد.

ما ترك احدٌ منكم لِلّهِ شيئاً الّا اتاه الله مما هو خيرٌ له منه من حيث لا يحتسب و لا تهاول به اخذه من حيث لا يَعلم ... .

کسی که منتظر مرگ باشد، در کارهای نیک شتاب ورزد.

مَنِ ارْتَقَبَ المَوْتَ سارَعَ في الخَیراتِ.

He who is waiting for death should hasten for doing goods.