در تقرّب عبد به خداوند متعال هيچ امري را با فضيلت تر از (نماز شب) و راز و نياز در دل شب نمي شناسم.

ما أعلم شيئاً يَتَقَّرَبُ بِهِ المُتَقَّربونَ إِلي اللهِ عَزَّوجَّل أَفْضَلُ مِنْ قيامِ العبد في جوفِ اللّيلِ.

اگر در عُمرت دو روز مهلت داده شدى ، يك روز آن را براى ادب خود قرار ده تا از آن براى روز مُردنت كمك بگيرى. به امام گفته شد : اين كمك گرفتن چگونه است؟ فرمودند : به اين‏كه آنچه را از خود برجا مى‏گذارى ، خوب برنامه‏ريزى كنى و محكم‏كارى نمايى.

اِنْ اُجِّلْتَ فى عُمُرِكَ يَومَيْنِ فَاجْعَلْ اَحَدَهُما لاِدَبِكَ لِتَسْتَعينَ بِهِ عَلى يَومِ مَوتِكَ. فَقيلَ لَهُ : وَ ما تِلْكَ الاِسْتِعانَةُ؟ قالَ : تُحْسِنُ تَدبيرَ ما تُخَلِّفُ وَ تُحْكِمُهُ؛

برگزيدن راستي و اجتناب از دروغ، زيباترين خوي و برترين ادب است.

تَحَرِّي الصِّدْقِ وَ تَجَنُّبُ الْكِذْبِ اَجْمَلُ شيمَةٍ وَ اَفْضَلُ اَدَبٍ.

دوري كردن از يك لقمه مال حرام، محبوب تر است نزد خدا، از دو هزار ركعت نماز مستحبي.

ترك لقمةِ حرامٍ اَحبُّ الي الله من صلاة اَلفي ركعة تطوُّعاً.

زیاد بن محمد گوید : بر امام صادق (علیه السلام) وارد شدم و گفتم : یا مسلمانان عیدى غیر از عید قربان و عید فطر و جمعه دارند ؟ امام فرمود : آرى ، روزى که رسول خدا (صل الله علیه واله) امیرمؤمنان (علیه السلام) را ( به خلافت و ولایت ) منصوب کرد .

  روى زیاد بن محمد قال : دخلت على ابى عبد الله (علیه السلام) فقلت : للمسلمین عید غیر یوم الجمعة والفطر والاضحى ؟ قال : نعم ، الیوم الذى نصب فیه رسول الله (صلی الله علیه واله) امیرالمؤمنین (علیه السلام)

حسود، از بديها و شرور خوشحال مي شود و از شادماني ها غمگين مي گردد.

اَلْحاسِدُ يَفْرَحُ بِالشُّرورِ وَ يَغْتَمُّ بِالسُّرُورِ.

برترين عبادت، عفّتِ شكم و شهوت است.

افضلُ العبادَةِ عِفَّةُ البَطنِ وَ ال‍فَرجِ.

دنيا همچون نيمه خواب است و آخرت بيداري مي باشد و ما در اين ميان رهگذر، بين خواب و بيداري به سر مي بريم.

الدُّنْيا سِنَةٌ، وَالاْخِرَةُ يَقْظَةٌ، وَنَحْنُ بَيْنَهُما أضْغاثُ أحْلامِ.

هر آن كس كه تربيت (و ادب) ناپسندش او را پست گرداند، شرافت و بزرگي دودمانش وي را سربلند نكند.

مَنْ وَضَعَهُ دَناءَةُ اَدَبِهِ لَمْ يَرفَعْهُ شَرفُ حَسَبِه.

هركس آيه اي از قرآن را در نمازش تلاوت نمايد، خداوند متعال در مقابل هر حرفي از آن يكصد حسنه در نامه اعمالش ثبت مي نمايد.

مَنْ قَرَءَ آيَةً مِنْ كِتابِ الله عَزَّ وَ جَلَّ في صَلاتِهِ قائِماً، يُكْتَبُ لَهُ بِكُلِّ حَرْف مِأةُ حَسَنَة.

براي هر غم و دردي درمان و دوائي است و جبران و درمان گناه، طلب مغفرت و آمرزش از درگاه خداوند مي باشد.

لِكُلِّ داء دَواءٌ، وَ دَواءُ الذُّنُوبِ الإسْتِغْفارِ.

هيچ پارسايي سودمندتر از اجتناب از حرام هاي الهي نيست.

لا وَرَعَ اَنفعُ من تجنُّبِ محارم الله.

چون دانش آدمي فزوني گيرد، ادبش افزون شود و ترسش از خدا دو چندان گردد.

اذا زادَ عِلمُ الرَّجُلِ زادَ اَدَبُهُ وَ تَضاعَفَتْ خَشْيَتُهُ لِرَّبِهِ.

(در جزاي حسود) تو را همين بس كه در هنگام شادي تو، او اندوهگين مي گردد.

يَكْفيكَ مِنَ الْحاسِدِ أَنَّهُ يَغْتَمُّ وَقْتَ سُرُورِكَ.

همانا بهشت جايگاهي است كه در آن آبستن شدن و زايمان براي زنان نخواهد بود، پس هرگاه مؤمني آرزوي فرزند نمايد، خداوند متعال بدون جريان حمل و زايمان، فرزند دلخواهش را به او مي دهد همان طوري كه حضرت آدم - عليه السلام - را آفريد.

إنَّ الْجَنَّةَ لا حَمْلَ فيها لِلنِّساءِ وَ لا وِلادَةَ، فَإذَا اشْتَهي مُؤْمِنٌ وَلَداً خَلَقَهُ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِغَيرِ حَمْل وَ لا وِلادَة عَلَي الصُّورَةِ الَّتي يُريدُ كَما خَلَقَ آدَمَ - عليه السلام - عِبْرَةً.