از ديگري به خاطر كاري كه خود نيز آن را انجام مي‏دهي خرده مگير و ديگري را براي گناهي كه ارتكاب آن را به خودت اجازه مي‏دهي، كيفر مده.

لا تَعِب غَيرَكَ بِمَا تَأتِيهِ، و لا تُعاقِب غَيرَكَ بِذَنبٍ تُرَخِّصُ لِنَفسِكَ فِيهِ.

اي مردم خداوند تعالي به پيامبر خود حضرت محمّد ـ صلي الله عليه و آله ـ وعده درجه وسيله بودن را داده است، وعده خداوند راست است و او خلف وعده نمي كند بدانيد كه مقام وسيله بودن بالاترين درجات در بهشت است.

أيّها النّاس، انّ اللهَ تعالي وَعَدَ نبيَّهُ محمّداً ـ صلي الله عليه و آله ـ الوسيلَةَ و ... وَ انَّ الوَسيلَةَ أعلي دَرَجِ الجنَّةِ .

حق والدين برفرزندان اين است كه در هر چيزي از او اطاعت كند مگر در چيزي كه موجب معصيت و نافرماني خداوند سبحان است.

حقّ الوالِدِ أن يُطيعَهُ في كلّ شئٍ الاّ في معصيةِ اللهِ سبحانَهُ.

او خدايي است كه دنيا را مسكن مخلوقات برگزيد و پيامبران خود را به هدايت جنّ و انس فرستاد تا دنيا را آن گونه كه هست معرفي كنند.

هُوَ الّذي اَسْكَنَ الدّنياء خَلْقَهُ و بَعَثَ اِلي الجِنِّ و اِِلانسِ رُسُلَهُ ... .

در شگفتم از كسي كه عيب هاي مردم را بد مي‏داند، در حالي كه خودش از همه پر عيب‏تر است و آنها را نمي‏بيند.

عَجِبتُ لِمَن يُنكِرُ عُيُوبَ النَّاسِ ! وَ نَفسُهُ أَكثَرُ شَئٍ مَعَاباً وَ لا يُبَصِّرُهَا.

كسى كه خداى سبحان را مى شناسد، شايسته است دلش از بيم و اميد به او خالى نباشد.

ينبغى لمن عرف الله سبحانه اءن لا يخلو قلبه من رجائه و خوفه ؛

هر كس عيب هاي مردم را ببيند و آنها را زشت شمارد و همان عيبها را براي خودش بپسندد، به عينه (و واقعاً) احمق است!

مَن نَظَرَ في عُيُوبِ النَّاسِ فَأَنكَرَهَا ثُمَّ رَضِيَهَا لِنَفسِهِ، فَذَلِكَ الأَحمَقُ بِعَينِهِ !.

بخيل‏ ترين مردم ، كسى است كه نام من نزد او برده شود و بر من درود نفرستد .

إنَّ أبخَلَ الناسِ مَن ذُكِرتُ عِندَهُ ولَم يُصَلِّ عَلَيَّ .

ياد خدا عقل را آرامش مى دهد، دل را روشن مى كند و رحمت او را فرود مى آورد.

الذكر يونس اللب و ينير القلب و يستنزل الرحمة ؛

آزمندي بر روزي نمي افزايد، بلكه از ارزش آدمي مي کاهد.

الحِرصُ لا يَزِيدُ في الرِّزقِ و لَكِن يُذِلُّ القَدرَ.

خدا را خالصانه ياد كنيد تا بهترين زندگى را داشته باشيد و با آن راه نجات و رستگارى را بپيماييد.

اذكروا الله ذكرا خالصا تحيوا به اءفضل الحياة و تسلكوا به طرق النجاة ؛

شخصي خدمت رسول خدا - صلّي الله عليه و آله - رسيد و گفت: اي رسول خدا به چه كسي نيكي كنم؟ حضرت فرمود: به مادرت. گفت: بعد از او به چه كسي؟ حضرت فرمود: به مادرت. گفت: سپس به چه كسي؟ حضرت فرمود: به مادرت. باز پرسيد: بعد از او به چه كسي؟ حضرت فرمود: به پدرت.

جاءَ رجلٌ الي النبيّ - صلّي الله عليه و آله - فقال يا رسول الله من أبَرُّ؟ قالَ: اُمُّكَ، قالَ: ثمَّ من: قال اُمُّكَ ... .

مردي از پيامبر خدا - صلّي الله عليه و آله - سؤال كرد: حقّ پدر بر فرزند چيست؟ حضرت فرمود: او را با نام صدا نكند، در راه رفتن از او جلو نيفتد، قبل از او ننشيند و كاري انجام ندهد كه مردم پدرش را لعنت كرده و دشنام دهند.

سألَ رجلٌ رسولَ اللهِ - صلّي الله عليه و آله - : ما حقُّ الوالِدِ علي ولدهِ؟ قال: لا يسميّهِ باسْمِهِ، و لا يمشي بين يديهِ و لا يجلسُ قبلَهُ و لا يستَسِبُّ له.

همانا از موجبات مغفرت، سلام نمودن و سخن نيكو گفتن است.

اِنَّ من مُوجباتِ المغفِرةِ بَذلُ السَّلامِ و حُسنُ الكلامِ.

آدم حريص هميشه محروم است و افزون بر محروم بودن، در هركاري كه مي‏كند نكوهيده است و چگونه محروم نباشد در حالي كه از بند خدا گريخته است؟

الحَرِيصُ مَحرُومٌ، وَ هُوَ مَعَ حِرمَانِهِ مَذمُومٌ في أيِّ شَئٍ كَانَ، وَ كَيفَ لا يَكُونُ مَحرُوماً و قَد فَرَّ مِن وِثَاقِ اللهِ تَعَالي؟