هيچ کس بر دين ابراهيم نيست مگر ما و شيعيان ما و ديگران از آن بيگانه اند.

ما أحَدٌ عَلي مِلَّةِ إبْراهيمَ إلّا نَحْنُ وَ شِيعَتنا و سايِرُ النّاسِ مِنْها بُرَآءُ.

بعد از غذا زبان را دور دهان بگردان، هرچه با زبان درآمد فرو ببر، و آنچه را با خلال بيرون آوردى از دهان بيرون افكن.

ما أَدَرتَ عَلَيهِ لِسانَكَ فَأَخرَجتَهُ فَابلَعهُ وَ ما أَخرَجتَهُ بِالخَلالِ فَارمِ بِهِ؛

گستاخي فرزند بر پدرش در خردسالي، به نافرماني او در بزرگسالي مي انجامد.

جُرأَةُ الوَلَدِ عَلَي وَالِدِهِ في صِغَرِهِ تَدعُو إِلي العُقُوقِ في کبَرِهِ.

شخص طمّاع و حريص هيچگاه آسايش و استراحت نخواهد داشت.

مَا اسْتَراحَ ذُو الْحِرْصِ.

ملعون است، ملعون است، كسي كه مالش را تزکيه نمي کند (زكات نمي پردازد).

ملعونٌ، ملعونٌ، مالاً لا يُزكّي.

كسي كه صبر كند و كلمه ي استرجاع (انّا لله و انّا اليهِ راجعون) را بر زبان جاري كند و هنگام مصيبت و گرفتاري خدا را ستايش كند، پس او راضي به رضاي پروردگار است و اجرش با خداست و كسي كه اين چنين نكند، سرنوشت تغيير نخواهد كرد و او مذمّت شده و پاداش او از بين مي رود.

مَنْ صَبَر و استرجعَ وَ حَمِدَ اللهََ عندَ المُصيبَة فقَد رَضيَ بما صَنَعَ الله و وَقَعَ اجرُهُ علي الله ... .

امير المؤمنين - عليه السّلام - پيوسته مي گفت: هيچ عملي با تقوا كم ارزش نيست و چگونه كم ارزش باشد عملي كه مورد قبول درگاه الهي قرار مي گيرد.

قال كان اميرالمؤمنين يقولُ لا يقلُّ عملٌ مع التقوي و كيف يَقِلُ ما يُتَقبَّلُ.

كسي كه مبلغ ناچيزي از زكات را نپردازد، مؤمن و مسلمان واقعي محسوب نمي شود.

مَنْ مَنَعَ قِيراطاً مِنَ الزَّكاةِ فَما هُوَ بِمُؤمِنٍ و لا مُسْلِمٍ.

بهترين ادب آن است كه انسان در حد و مرز خود باقی بماند و از اندازۀ خويش پا فراتر ننهد.

أفضَلُ الأدَبِ أنْ يَقِفَ الإنسانُ عِندَ حَدِّهِ وَلا يَتَعَدّى قَدرَهُ.

خـداوند متـعال، غذا دادن به ديـگران و افـشاء سلام را دوسـت دارد.

اِنَّ اللّهَ يُحِبُّ اِطْعامَ الطَّعامِ وَاِفْشاءَ السَّلامِ.

كسي كه نماز مي خواند ولي زكات نمي دهد، گويا نمازي نخوانده است.

مَنْ اَقامَ الصلوة و لم يؤتِ الزَّكاةَ فَكَانَّهُ لَمُ يُقيم الصَّلاةَ.

اي مردم تقواي الهي را پيشه كنيد، تا بدون هيچ سرمايه و سود و سودايي به شما روزي رسد، سپس اين آيه را تلاوت فرمود: «هر كه از خدا پروا كند، (خدا) براي او راه خروجي قرار مي دهد از جايي كه گمان نمي برد روزي اش رساند.

يا ايها الناس اتخذوا التقوي تجارةً يأتِكُمْ الرِّزقُ بلا بضاعةٍ و لا تجارةٍ ثم قرأ من يتق الله يجعل له مخرجاً و يرزقه من حيث لا يحتسب.

همانا پرداخت زكات و اقامه نماز، باعث تقرب مسلمانان به خداوند مي شود، سپس آن كه زكات را با رضايت خاطر بپردازد، كفاره گناهان او مي شود و بازدارنده و نگاه دارنده انسان، از آتش جهنم است، پس نبايد به آن چه پرداخته شده با نظر حسرت نگاه كرد و براي پرداخت زكات افسوس خورد، زيرا كسي كه زكات را از روي رغبت نپردازد، پاداش او اندك و عمل او تباه و هميشه پشيمان خواهد بود.

اِنَّ زكاةَ جُعِلتُ مَعَ الصَّلاةِ قُرباناً لِأهْلِ الإسلامِ ... .

خداوند در روز قيامت عده اي را از قبورشان در حالي محشور مي كند كه دست هايشان به گردن هاي آنان محكم بسته شده و فرشتگان آن ها را پيوسته نكوهش مي كنند و مي گويند: اين ها كساني هستند كه خداوند به آن ها روزي داد اما آن ها از پرداخت حق خدا امتناع ورزيدند.

اِنَّ الله يَبْعَثُ يَوْمَ الْقِيامَةِ ناساً من قبورهم مشدوَّدةً اَيديهِم إلي اَعناقِهِم ... .

شیعیان ما را در سه چیز بیازمایید : در اوقات نمازشان ، که چگونه بر آنها مواظبت مى‏کنند ؛ در اسرارشان ، که چگونه آنها را از دشمنان ما حفظ مى‏کنند و در اموالشان ، که چگونه با آن به برادران خود کمک مى‏کنند .

امتَحِنوا شِیعَتَنا عِندَ ثَلاثٍ : عِندَ مَواقیتِ الصَّلاةِ کیفَ مُحافَظَتُهُم علَیها ، وعِندَ أسرارِهِم کیفَ حِفظُهُم لَها عِندَ عَدُوِّنا ، وإلى أموالِهِم کیفَ مُواساتُهُم لإخوانِهِم فیها ؛