هیچ ثروتی چون عقل و هیچ فقری چون جهل و هیچ میراثی چون ادب و هیچ پشتیبانی چون مشورت نخواهد بود.

لا غِنَی کالعَقلِ، و لا فَقرَ کالجَهلِ، و لا میراثَ کالاَدَب و لا ظَهیرَ کالمُشاوَرَه؛

تمام كمالات - معنوي و مادّي انسان - در فقاهت و شناخت دقيق و صحيح مسائل دين و معارف الهي است; و صبر و شكيبائي در مقابل ناملايمات، و نيز زندگي را با تدبّر و مديريّت برنامه ريزي كردن مي باشد.

اَلْكَمالُ كُلُّ الْكَمالِ، التَّفَقُّهُ فِي الدّينِ، وَ الصَّبْرُ عَلَي النائِبَةِ، وَ تَقْديرُ الْمَعيشَةِ.

برترين عقل، ادب است.

اَفْضَلُ العَقلِ الادَبُ.

خداوندا، به حقّ اولياء و مقرّباني كه آن ها را برگزيده اي، و به گريه فرزندانم پس از مرگ و جدائي من با ايشان، از تو مي خواهم گناه خطاكاران شيعيان و پيروان ما را ببخشي.

إلهي وَ سَيِّدي، أسْئَلُكَ بِالَّذينَ اصْطَفَيْتَهُمْ، وَ بِبُكاءِ وَلَدَيَّ في مُفارِقَتي أَنْ تَغْفِرَ لِعُصاةِ شيعَتي، وَشيعَةِ ذُرّيتَي.

از پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم به من رسيده است که فرمود: هر کس روز جمعه يا شب جمعه بميرد عذاب قبر از او برداشته مي‌شود.

قال ابو جعفر عليه السلام: بلغني انّ النّبّي صلي الله عليه و آله و سلم قال: من مات يوم الجمعة او ليلة الجمعه رفع عنه عذاب القبر

از اسباب نجات، ترس از خدا در خفاء و آشكارا است، رعايت اقتصاد و صرفه جوئي در تمام حالات بي نيازي و نيازمندي، نيز رعايت انصاف و گفتن سخن حقّ و عدالت در همه حالت هاي خوشي و ناراحتي.

فَخَوْفُ اللهِ فِي السِّرَ وَ الْعَلانِيَةِ، وَ الْقَصْدُ فِي الْغِني وَ الْفَقْرِ، وَ كَلِمَةُ الْعَدْلِ فِي الرِّضا وَ السّخَطِ.

( در سفارش به جابر جعفی) بدان که نه هیچ دانشی چون جستجوی سلامت است، و نه هیچ سلامتی‌ای‌ چون سلامت دل.

مِنْ وَصِیَّتِهِ لِجابِرٍ الجُعفِیِّ ـ : وَاعْلَمْ أنَّهُ لا عِلْمَ کَطَلَبِ السَّلامَةِ وَلا سَلامَةَ کَسَلامَةِ القَلْبِ.

Imam Baqir (p.b.u.h.), advising to Jābir bin Ju`fī: Know that neither any knowledge is like to seeking health nor any health is like to health of heart.

ادب، همدم خوبي براي عقل است.

نِعْمَ قَرينُ الْعَقلِ الادَبُ.

( پس از ماجراي هجوم به خانه حضرت، خطاب به ابوبكر كرد ) به خدا سوگند، ديگر با تو سخن نخواهم گفت، سوگند به خدا، در هر نمازي تو را نفرين خواهم كرد.

وَاللّهِ! لا كَلَّمْتُكَ أبَداً، وَاللّهِ! لاَدْعُوَنَّ اللّهَ عَلَيْكَ في كُلِّ صَلوة.

هر که در راه روشن پروردگارش باشد، مصائب دنیا بر وی سبک آید؛ اگر چه با قیچی یا ارّه قطعه قطعه‌اش کنند.

مَن کانَ عَلَی بَیِّنَةٍ مِن رَبِّهِ هانَت عَلَیهِ مَصائبُ الدُّنیا ولَو قُرِضَ و نُشِرَ.

Everybody who is in the right path of his Lord, difficulties of the world will be little on his eye even if he is cut by a scissors or saw.

بي گمان همچنان كه كشت تشنه باران است، صاحبان خرد نيز به ادب نيازمندند.

اِنَّ بِذَوي الْعُقُولِ مِنْ الْحاجَةِ الي الادبِ كَما يَظْمَأ الزَّرعُ الي الْمَطَرِ.

نگاه كردن مؤمن به صورت برادر مؤمن خويش از روي علاقه و محبّت به او، عبادت است.

نظرُ المومنِ في وَجهِ اخيهِ المومنِ لِلمَودَّةِ و المَحَبَّةِ ‌لَهُ عبادَةٌ.

غضب و تندي در مقابل آن كسي كه توان مقابله با او را نداري، علامت عجز و ناتواني است، ولي در مقابل كسي كه توان مقابله و رو در روئي او را داري علامت پستي و رذالت است.

الْغَضَبُ عَلي مَنْ لا تَمْلِكُ عَجْزٌ، وَ عَلي مَنْ تَمْلِكُ لُؤْمٌ.

هر که کار زشت دیگران را بر ملا کند خوار می گردد و هر که آنرا بپوشاند خدایش می آمرزد

اَلْمُذِیعُ بِالسَّیِّئَةِ مَخْذُولٌ وَ الْمُسْتَتِرُ بِالسَّیِّئَةِ مَغْفُورٌ لَهُ

همانا مردم به ادب نيك، نيازمندترند تا به زر و سيم.

اِنَّ النّاسَ الي صالِحِ الاَدَبِ احوَجُ مِنْهُم الي الْفِضَّةِ وَ الذَّهَبِ.