شرم و حياء بر دو گونه است، يك قسم آن از روي ضعف و ناتواني است و قسم ديگر آن از روي قوّت (و قدرت)، اسلام و ايمان شخص است.

الحياءُ علي وجهين فَمِنْهُ ضعفٌ و منه قوَّةٌ و اسلامٌ و ايمانٌ.

هنگام ظهور، عيسي مسيح - عليه السّلام - به زمين باز مي گردد و از بالاي سرش قطره هاي آب فرو مي ريزد ولي باو اصابت نمي کند و وي را تر نمي سازد. و مسيح کسي است که صليب را مي شکند، خوک را مي کشد و اموال را تقسيم مي کند و در حکومت مهدي - عليه السّلام - امنيت ويژه اي در زمين حکم فرماست به گونه اي که شير با شتر و پلنگ با گاو و گرگ با گوسفند، زندگي مي کنند. بچه ها با مارها ببازي مشغول مي شوند و هيچ كدام به ديگري گزندي نمي رسانند و عيسي - عليه السّلام - چهل سال زندگي مي کند و سپس مي ميرد و مسلمين بر او نماز مي خوانند و دفنش مي کنند.

يَنْزِلُ عِيسي بْنُ مَرْيَمَ - عليه السّلام - إِلي الْأَرْضِ وَ کأَنَّ رَأْسَهُ يَقْطُرُ وَلَمْ يُصِبْهُ بَلَلٌ وَ إِنَّهُ يَکسِرُ الصَّلِيبَ وَيَقْتُلُ الْخِنْزِيرَ وَ يُفيضُ الْمالَ ... .

گفتار حضرت لوط - عليه السّلام - درباره قومش که فرمود: «اي کاش مرا قوتي و يا پناهگاهي امن و استوار بود تا از شرّ شما محفوظ مي ماندم» آرزويي است در حيطه قدرت قائم مهدي و استواري يارانش که عبارتند از رکن شديد، هر يک از ياران مهدي - عليه السّلام - داراي قدرت چهل مرد هستند، دلهاي آنها از فولاد محکم تر است، اگر بر کوهها بگذرند کوهها درهم فرو ريزند و دست از شمشيرهاي خود برنمي دارند تا آنکه خدا از آنان راضي شود.

ما کانَ قَوْلُ لُوطٍ - عليه السّلام - لِقَوْمِهِ «لَوْ اَنَّ لِي بِکمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلي رُکنٍ شَدِيدٍ» (سورة هود، آيه 80) إِلاّ تَمَنِّياً لِقُوّةِ الْقائِمِ الْمَهْدِيِّ وَشِدَّةِ أَصْحابِهِ وَهُمْ الرُّکنُ الشَّدِيدُ ... .

هـر كس جـنگاورى را به يـك نخ يا سوزن مجهز كند خداوند گناهان گذشته و آينده او را ببخشايد .

مـن جهّز غـازياً بِسلكِ أوإبرة غَفَرَ اللّه‏ُ لَهُ ما تَقدَّمَ من ذَنبهِ وما تَأخّرَ .

هر كس نامه جنگاورى را برساند همچون كسى است كه بنده‏اى را آزاد كند و در دروازه «ثواب» جنگ او شريكش باشد .

مَن بَلّغَ رسالةَ غازٍ كانَ كَمَنْ أعْتقَ رَقَبةً ، وهُو شَريكُهُ في بابِ «ثوابِ» غَزْوَتِهِ .

صلوات از جانب حق‌تعالی به معني نزول رحمت، و از سوی فرشتگان به معني ستايش و تمجيد، و از سوی انسانها به معني دعا مي‌باشد.

الصَّلا‌‌ةُ مِن اللهِ عَزَّوَجَلَّ رَحمَةٌ، وَ مِن الملائِكَةِ تَزكِيَةٌ، وَ مِِن النّاسِ دُعاءٌ.

. . . «اى پسرم! سرور اخلاق حكيمانه، دين خداى متعال است . مَثَل دين ، همانند درخت استوار است ؛ ايمان به خدا آب آن است و نماز ، ريشه هاى آن و زكات ، تنه آن و برادرى در راه خدا ، شاخه هاى آن و اخلاق نيك ، برگ هاى آن و بيرون آمدن از گناهان ، ميوه آن و همان گونه كه درخت ، جز با [دادنِ] ميوه پاكيزه به كمال نمى رسد، دين نيز جز با بيرون آمدن از محرّمات، كامل نمى شود» .

: ... يا بُنَيَّ ، سَيِّدُ أخلاقِ الحِكمَةِ دينُ اللّه ِ تَعالى ، ومَثَلُ الدّينِ كَمَثَلِ الشَّجَرَةِ الثّابِتَةِ ، فَالإِيمانُ بِاللّه ِ ماؤُها ، وَالصَّلاةُ عُروقُها ، وَالزَّكاةُ جِذعُها ، وَالتَّآخي فِي اللّه ِ شُعَبُها ، وَالأَخلاقُ الحَسَنَةُ وَرَقُها ، وَالخُروجُ عَن مَعاصِي اللّه ِ ثَمَرُها ، ولا تَكمُلُ الشَّجَرَةُ إلاّ بِثَمَرَةٍ طَيِّبَةٍ ، كَذلِكَ الدّينُ لا يَكمُلُ إلاّ بِالخُروجِ عَنِ المَحارِمِ .

كسي كه از مردم شرم و حياء نداشته باشد، از خداوند سبحان نيز شرم و حياء نخواهد داشت.

مَنْ لَمْ يَسْتَحْيِ من النّاسِ لَمْ يُستَحيِ من اللهِ سبحانَهُ.

شب زنده داری خواب را لذت بخش تر می کند و گرسنگی بر گوارایی غذا می افزاید

اَلسَّهَرُ اَلَذُّ لِلمَنامِ وَ الجُوعُ يَزيدُ في طيبِ الطَّعامِ.

يك روز مرزبانى در راه خدا بهتر است از دنيا و هر چه در آن است .

رِباطُ يَومٍ في سبيلِ اللّه خَيرٌ مِن الدُّنيا وما عَلَيها .

سه چیز است که مردم به آنها نیاز دارند: امنیت، عدالت و رفاه.

ثَلاثَةُ أشیٰاءَ یَحتٰاجُ النّٰاسُ إلَیهٰا: الأمنُ وَ العَدلُ وَ الخِصبُ.

People are in need of three things: security, justice, and welfare.

اى پسرم! دنيا دريايى است كه گروه هاى بسيارى در آن ، غرق شده اند. پس بايد كشتىِ تو در آن ، پَروامندى از خداى متعال باشد و پل تو ايمان به خدا، و بادبان كشتى ات توكّل ، تا شايد ـ اى پسرم! ـ نجات يابى ، هر چند من گمان ندارم كه نجات يابى

: يا بُنَيَّ ، إنَّ الدُّنيا بَحرٌ وقَد غَرِقَ فيها جيلٌ كَثيرٌ ، فَلتَكُن سَفينَتُكَ فيها تَقوَى اللّه ِ تَعالى ، وَليَكُن جِسرُكَ إيمانا بِاللّه ِ ، وَليَكُن شِراعُهَا التَّوَكُّلَ ، لَعَلَّكَ ـ يا بُنَيَّ ـ تَنجو وما أظُنُّكَ ناجِياً !

كسي كه لباس حياء و پاكدامني به خود بپوشاند، عيوبش از مردم پوشيده خواهد ماند.

مَنْ كساهُ الحياءُ ثوبَهُ خَفيِ عن النّاسِ عيبُهُ.

یاری تو به ناتوان، از بهترین صدقه است.

عَوْنُکَ لِلضَّعِیفِ مِنْ أفْضَلِ الصَّدَقَةِ.

Your assistance of the weak is one of the best forms of charity.

پارساترين مردم آن كسي است كه از موارد گوناگون شبهه و مشكوك اجتناب و دوري نمايد; عابدترين مردم آن شخصي است كه قبل از هر چيز، واجبات الهي را انجام دهد; زاهدترين انسان ها آن فردي است كه موارد حرام و خلاف را مرتكب نشود; قوي ترين اشخاص آن شخصي است كه هر گناه و خطائي را ـ در هر حالتي كه باشد ـ ترك نمايد.

أوْرَعُ النّاسِ مَنْ وَقَفَ عِنْدَ الشُّبْهةِ، أعْبَدُ النّاسِ مَنْ أقامَ الْفَرائِضَ، أزْهَدُ النّاس مَنْ تَرَكَ الْحَرامَ، أشَدُّ النّاسِ اجْتِهاداً مَنْ تَرَكَ الذُّنُوبَ.